Wegens mijn angststoornis, autisme en add rijd ik al 2 jaar in een brommobiel om mijzelf toch op een warme, droge manier te verplaatsen voor woon/werk verkeer. Helaas begaf mijn vorige het een aantal weken geleden en heb ik mezelf in bochten moeten wringen om deze aan te kunnen schaffen. Mijn allesje, mijn hulp om toch een volwaardig medemens te kunnen zijn, te werken, een sociaal leven te onderhouden en mijzelf op een voor mij fijne manier van A naar B te kunnen verplaatsen zonder afhankelijk te zijn van anderen. Tot mijn grote verdriet vanmorgen ondanks mijn snelheid van max 15km per uur helaas niet meer kunnen voorkomen dat ik in de sloot terecht kwam. Politie is geweest maar kon niks doen omdat het een brommobiel is, de verzekering vergoed geen takelwagen omdat het een brommobiel is. Gelukkig met de hulp van de politie nog een boer met een enorme tractor gevonden die zo aardig was om hem uit de sloot te trekken maar daar houdt het nu op. Ik heb alles gestoken in de aanschaf van deze brommobiel. Dus hierbij hoop ik dat er lieve mensen zijn die mij kunnen helpen zodat deze brommobiel weer gerepareerd kan worden en ik weer zelfstandig verder kan met mijn leven.  Mijn hobby is taarten bakken, geen thema taarten maar wel hele lekkere, eerlijke taarten vol met liefde en toewijding en ondanks dat ik geen professionele keuken heb ik ben zeker bereid om voor de helpers wat lekkers te bakken zo met de feestdagen in het vooruitzicht. De mensen die mij kennen weten dat ik niet veel vraag, en al helemaal niet er van hou om mijn handje op te houden maar dit is overmacht.. Wie ook in mij geloofd alsjeblieft, alle hulp is welkom en ik ben voor eeuwig dankbaar.