Ik probeer het U hier uit te leggen.

Ik heb het syndroom van Guillain-Barré (GBS).

Het is een aandoening van het zenuwstelsel, een auto-immuunreactie, die gepaard gaat met toenemende spierzwakte en spierverlamming. 

GBS is een vorm van polyneuropathie; 

Namelijk de achteruitgang van perifere zenuwen die ver verwijderd zijn van het ruggenmerg.

Hierdoor bemoeilijk het door spierzwakte van armen en benen.

De voorwaarden die ik belangrijk vind, dat ik weer mee kan doe in de maatschappij.

Sinds ik uit het ziekenhuis ben, heb ik totaal geen sociale contacten meer.

Behalve vrienden die op bezoek komen.

Zit de hele dag thuis, doordat ik met een rollator, 

die ik heb gekregen van Meander niet overweg kan.

Het steunen met de armen is zeer vermoeiend, doordat ik geen kracht

in de handen en vingers heb.

Ik heb een hond die ik zelf niet meer kan uitlaten en dus noodgedwongen,

Naar Christina uit mijn straat heb moeten brengen, die hem nu voor mij verzorgd.

Dit doet ze met alle liefde, waar ik erg blij mee ben.

Elke dag komt ze wel even om met Rainbow.

Iets wat mij zeer aan het hart gaat en zo snel mogelijk zelf weer wil verzorgen.

Door haar bij mij te hebben, krijg ik ook de sociale contacten weer.

Samen met mijn vrouw van de natuur te genieten, Rainbow uitlaten in het park.

Een babbeltje maken met andere mensen, samen naar de stad en boodschappen doen.

De oplossing voor mij zou zijn, een scootmobiel waardoor mijn leven weer doel krijgt. 

Ik ga drie dagen in de week naar de revalidatie in het ziekenhuis.

Bij mooi weer zou ik daar ook met de scootmobiel heen kunnen.

Op die manier kan ik me ook weer bewegen en niet AFHANGKELIJK zijn van anderen.

Heb ook altijd een helpende hand uitgestoken naar andere mensen,

Maar dat ik nu zelf in zo`n situatie zit, vind ik vreselijk.

Als andere mensen me hier op deze site hadden gewezen,

Had ik dit nooit uit mezelf gedaan.

Kom voor jezelf op zegt men, laten ze ook maar eens iets voor jou doen.