Ik doe dit voor mijn lieve vriendin Jolanda en haar schaduw Bello.
Als kind werd ze mishandeld, misbruikt, verwaarloosd en uit huis geplaatst op 5 jarige leeftijd.
Dat ging destijds nog met " even een stukje rijden met die aardige mevrouw" om op het parkeerterrein van het tehuis losgetrokken te worden van je oudste zus om vervolgens nooit meer thuis te komen.
Om een lang verhaal iets korter te maken heeft deze inmiddels volwassen vrouw niet alleen in haar jeugd maar ook op latere leeftijd nog het nodige mee gemaakt. Geweld, ongelukken, grote tegenslagen.
Een vechter, doorzetter en ondanks alles wat ze heeft mee gemaakt een positief ingesteld mens, die altijd voor anderen klaar staat, maar eigenlijk nooit hulp vraagt voor zichzelf.
Ze wil het graag alleen doen, anderen niet tot last zijn, dingen zelf bereiken.
Hier komt bij haar ook het stemmetje boven van vroeger waar de professionals zeiden dat ze het nooit zou redden in de maatschappij. Dat ze altijd hulp nodig zou hebben en dat ze niet eens in staat zou zijn om de lagere school te halen.
Nou, ze heeft een HBO diploma op zak.
Ze heeft altijd keihard gewerkt. Ze had een koopappartement. En na jaren van therapie en hard werken aan zichzelf had ze eindelijk alles voor elkaar.
Maar toen gebeurde er iets gruwelijks.
Ze werd slachtoffer van een groepsverkrachting in het buitenland.
Meer dood dan levend werd ze op straat gedumpt.
Artsen vertelden haar dat het een wonder was dat ze nog leefde.
Ze was er echt heel slecht aan toe.
Dit heeft geleid tot volledige afkeuring waarna ze in de WIA is beland met mega inkomensverlies tot gevolg.
Ze moest haar huis met flink verlies verkopen. Door meer vaste lasten dan inkomsten ontstonden er schulden dus ze kon niet anders.
Maar ze vocht zich terug en ging vanuit de WIA werken als zzp'er als begeleider in de zorg en als ervaringsdeskundige voor andere slachtoffers (die ze zelf overlevers noemt).
Van seksueel geweld, huiselijk geweld tot kindermishandeling.
Enige wat nog restte was een stukje hypotheek schuld. De rest heeft ze allemaal keurig afgelost.
Dat gaat niet erg snel als je maar 30% van wat je verdient mag houden bovenop je uitkering.
Maar nu komt het UWV met een navordering over de afgelopen jaren.
Blijkt ze toch teveel bijverdiend te hebben en moet ze een fors bedrag terug betalen.
Ze heeft er stress van. Het heeft uiteraard een negatieve invloed op haar gezondheid . Ze wil er zelf weer uitkomen maar verdiend ze deze keer niet wat hulp?? Ze heeft er inmiddels een parttime baan in loondienst bijgenomen.
Want laten we eerlijk zijn , zonder die groepsverkrachting met geweld had ze niet in deze situatie gezeten. Dan was er geen uitkering, geen terugvorderingen, en vooral geen gezondheidsklachten.
Ja er zijn potjes voor dit soort misdrijven om je financieel tegemoet te komen maar daar kan ze helaas geen aanspraak op maken omdat de verkrachting niet in een EU land heeft plaats gevonden.
Dus vraag ik hulp. Voor haar. Dat ze het UWV en het kleine beetje hypotheek rest schuld kan afbetalen.
Dat ze weer een beetje kan ademhalen. De enorme stress van zich kan laten af glijden.
Ik gun het haar zo. Een leven zonder zorgen samen met haar getraumatiseerde hond.
Op naar genieten in plaats van overleven. Maar ook op naar een keer ontvangen ipv altijd maar geven en jezelf weg cijferen.
Helpen jullie mee???
Dankjewel alvast
Liefs Petra