Ik ben Inda Niessen en ik ben bijna 13. Toen ik 2 of 3 jaar oud was is Billy bij ons gekomen. We deden alles samen en groeiden ook samen op. Billy komt hoogstwaarschijnlijk van de broodfok, hierdoor zijn we er achter gekomen dat Billy uit Hongarije komt, maar terugbrengen was geen optie, we hadden Billy al in ons hart gesloten.  We zagen Billy altijd een beetje gek lopen, vooral in het water. We zijn naar de dierenarts gegaan (toen was Billy ongeveer 4 of 5 jaar) en hij vertelde ons dat Billy ziek was, ongeneeselijk ziek. Billy had ataxie, dat houdt in dat het signaaltje van de hersenen naar het lichaam niet goed doorgegeven wordt. Ook zou hij niet ouder dan 6 of 7 jaar worden. In het begin ging alles nog wel oke, maar Billy's manier van lopen met de achterpootjes ging achteruit, spelen kon niet meer, rennen kon niet meer. Billy's voorpootjes gingen ook achteruit, maar Billy liet zich niet stoppen. Hij was zo blij met ons. Het enige waarvoor hij opstond, was ons, als ik uit school kwam, als ik terug kwam van afspreken met mijn vriendinnen, als ik s'ochtends onder kwam, Billy was er altijd weer. Billy ging overal mee naartoe, in de auto naar oma om daar zijn vriendje badoe te zien en dan lekker in het bos te wandelen, naar de Mac Donalds, Billy vond alles leuk. Hij genoot van alle kleine dingetjes. Ik denk dat dat ook het probleem was. Billy stond uiteindelijk ook voor ons niet meer op, hij bleef rustig, kwispelend in zijn mand liggen en de rest van de tijd sliep hij. De wandelingetjes werden elke keer wat korter en zo werdt het voor Billy ook niet leuk. Zo hebben wij besloten om op 20 augustus naar de dierenarts te bellen. Billy was op. We hebben allemaal leuke dingen met Billy gedaan in de volgende dagen en op vrijdag 23 augustus was de dag helaas aangebroken. We zijn die dag nog naar het bos geweest, hij heeft frietjes met kipnuggets gehad, een vanielle ijsje en de hele dag door lekkertjes. De dierenarts kwam binnen en Billy was zo blij, hij had de hele dag door bezoek gehad en nu nog een keer. We hebben hem op zijn matje laten liggen, we voerden hem nog meer lekkertjes en zijn lievelingshapje, appel. Na zijn eerste prikje ging Billy slapen, in mijn armen, met veel liefde om hem heen en vooral de mensen waarmee hij het liefste was, zijn baasjes. Na Billy's tweede prikje is onze Billy over de regenboog brug gegaan. Het laatste wat Billy heeft gemerkt is hoe hij allemaal lekkertjes kreeg van zijn baasjes en wat vond hij het geweldig. Ook toen Billy er nog was, was het mijn droom om een cuddle clone van hem te krijgen en dan de knuffelvorm. Dit is een knuffel precies nagemaakt van je huisdier. Dit is ook de reden dat ik deze actie heb opgezet. Het is 250 Dollar (zonder verzending) en dit is ongeveer 250 euro (met verzending). We hopen dit bij elkaar te krijgen, omdat het voor mij heel fijn zou zijn als ik toch Billy nog een beetje bij me heb. Billy voelde als mijn beste vriend, mijn broertje.

Billy is 10 jaar geworden.

06/06/09 - 23/08/19