Hoe alles begon,
in 2002 toen ik zelf in Lagos, (Nigeria) ben geweest heb ik me kapot geergerd aan blanke mensen van het rode kruis, die kleren aan het verkopen waren die wij hier in de containers doen.
Ik was zelf lid van het rode kruis in Aken (Duitsland), en gaf er maandelijks geld aan.
Heb direkt nadat ik thuiskwam mijn lidmaatschap opgezegd, en ben toen zelf begonnen met dingen goedkoop te kopen, en op te sturen.
Na verloop van tijd had ik hier geen contacten meer, die me konden helpen om de dingen te versturen per container.
Ik bleef echter zoeken, en vond in 2014 weer een mogelijkheid om per kartonnen dozen spullen op te sturen, deze keer naar Togo een buurland van Nigeria.
Ik deed de speciale dozen van de Togolese firma in Duitsland kopen, deze zijn namelijk veel sterker voor het lange transport van ca. 8 weken, en vulde die met hulpgoederen die de mensen daar dringend nodig hadden.
Ik kocht weer vanalles, en het verliep zoals voorheen zelfs veel gemakkelijker want de dozen werden wanneer ik klaar was fijn thuis afgehaald.
Jammer genoeg stopte dat contact op een gegeven moment ook weer.
Gelukkig bewaarde ik echter de resterende dozen van de Togolese firma die ik had gekocht om te verhuizen naar Nederland, met in het achterhoofd ze later te gebruiken om spullen naar Togo te sturen.
In februari 2016 was ik ondertussen beginnen te werken in een vluchtelingencentrum van het DRK (het Duitse rode kruis) in Aken.
Verzamelde kleding, en eten van mezelf en mensen. Nam dat mee naar mijn werk, en verdeelde het dan daar.
Als ik er aan denk wordt ik gewoon kwaad, want die hele zogenaamde hulpinstanties zijn er eigenlijk niet werkelijk.
Ik weet waar ik over praat, zat er middenin. Het is een business, een keiharde business, met veel concurrentie.
De grote baas van de afdeling vluchtelingenhulp in Aken (Duitsland) kwam op een gegeven moment naar me toe, en zei Maria ik heb gehoord dat je hier oa. kleding verdeeld aan de mensen.
Dat mocht ik niet meer, want het rode kruis had 2 winkels in Aken (Duitsland) geopend waar de mensen goedkoop kleding konden kopen.
Weer de kleding van de containers. Oh, ha.
Ik zei tegen haar, kunt U svp eens even meekomen. Ze volgde me, en ik bracht haar naar het bureau ernaast waar de richtlijnen hingen.
Ik wees op het plakaat daar stond oa. MENSELIJKHEID!!!
Ze kreeg een dik rood hoofd, en verdween. Het werd me ook niet in dank afgenomen hoor, maar ik ging gewoon verder ermee. Keek met welke collega ik werkte in de middag, of nachtdienst zodat er geen moeilijkheden ontstonden.
Besloot toen ik naar Elsloo in Nederland verhuisde in 2017, een mogelijkheid te zoeken om weer goede contacten te vinden in Togo (West-Afrika) voor mijn eigen project.
In 2022 vond ik die dan, vanaf die tijd ben ik weer bezig met het opsturen van hulpgoederen, en wil nu parallel proberen alles verder met financielle ondersteuning te ontwikkelen voor de mensen daar.