Lieve mensen, 

Het is moeilijk om hier de juiste woorden voor te vinden... maar we willen het toch proberen.

In November 2025 is ons leven plots drastisch veranderd. Een val van 8 meter heeft alles stilgezet. Hij brak beide voeten en liep zware schade op aan zijn ruggengraat. Sindsdien is niets nog van zelfsprekend.

Zware operaties, het herstel dat nog steeds aansleept. En de pijn... die die is er elke dag. Vooral zenuwpijn is moeilijk uit te leggenaan iemand die het niet voelt, maar ze stopt gewoon niet. Het kruipt onder de huid en laat je niet los!

Hij, die altijd werkte en zorgde, kan vandaag de dag bijna niets meer, niet rechtstaan zonder hulp. Gewone dingen... stappen, iets oprapen, rechtkomen... het kost allemaal enorm veel moeite. 

Maar wat het zwaarst weegt is niet alleen het fysieke.

Het gemis is het zwaarste. 

In Augustus 2025 werd ons zoontje geboren. Iets waar we zo dankbaar voor zijn. Maar tegelijk doet het enorm pijn dat hij er zo vaak niet kan zijn. Door revalidatie is hij doordeweeks weg van huis. De kleine momenten samen zijn zo beperkt geworden. 

En dan zijn dochter. 

Omdat hij er nu niet voor kan zorgen zoals hij wil, verblijft ze bij haar mama. Hij ziet haar één kort weekend om de 2 weken. Dat is moeilijk om te dragen. Voor haar, maar zeker ook veer hen. Een vader wil er ook gewoon zijn. En dat gaat niet zoals het hoort nu. 

Wat het nog zwaarder maakt is, dat de verantwoordelijkheid niet stopt. De kosten voor de dochter blijven, en zijn zelfs hoger geworden omwille de mama meer vraagt omdat ze meer bij haar is nu. Tegelijk moeten we rondkomen met een vervangingsinkomen. Het voelt vaak alsof alles op één inkomen terechtkomt, terwijl de uitgaven alleen maar blijven stijgen.

Werken als dakwerker gaat niet meer lukken. Dat is de harde realiteit. Maar de wil om terug te werken - om maar iets te kunnen doen, om opnieuw vooruit te gaan - die is er elke dag. Alleen werkt het lichaam niet mee. 

We proberen ons sterk te houden. Dag per dag.

Maar eerlijk... dat is zwaar.

Daarom vragen we om hulp.

Voor de medische kosten die blijven komen. Voor operaties die nog gepland staan. D rolstoel die nog moet komen. Voor de nodige aanpassingen die er moeten gebeuren thuis om alles leefbaar te maken en toegankelijk. En om door deze moeilijke en zware periode te geraken. 

Elke bijdrage, hoe klein ook helpt echt!

En als doneren niet lukt, dan betekent het al veel dat je dit gelezen hebt of deelt.

Dankjewel om even stil te staan bij ons verhaal ❤️