Ik twijfelde lang of ik dit zou moeten doen. Hulp vragen is niet makkelijk. Maar soms is het leven zwaarder dan je alleen kunt dragen.
De tijd waarin we leven is hard. Alles wordt duurder: huur, zorgverzekering, belastingen, boodschappen. We verdienen samen nét te veel voor huur- en zorgtoeslag, maar leven tegelijkertijd beide van een uitkering mijn vrouw van wegen Fibromyalgie. Dat wringt. Elke maand is het rekenen, schuiven en hopen dat het lukt.
Ik kan werken en heb meerdere diploma’s, maar mijn leeftijd en mijn verleden met PTSS maken het vinden van werk moeilijker. Ik heb jarenlang therapieën gevolgd en het gaat al jaren goed met mij – daar ben ik dankbaar voor – maar financiële stress blijft zwaar drukken op ons dagelijks leven.
We hebben eerder via crowdfunding geprobeerd een opleiding voor Holistisch Therapeut mogelijk te maken om onze toekomst te verbeteren. Helaas is dat niet gelukt.
Deze actie gaat over twee dingen die voor ons van enorme waarde zijn:
Even rust – om vol te kunnen houden
Mijn vrouw staat voor mij altijd klaar. Ze draagt veel, klaagt niet en blijft sterk, ook als het moeilijk is. Maar ik zie hoe moe ze is. Hoe de zorgen zich opstapelen. Hoe de muren soms letterlijk op ons afkomen.
Wat ik haar zo graag wil geven: een dagje weg samen en een museumkaart voor ons allebei
Zodat we er af en toe uit kunnen.
Even iets moois zien. Even ademhalen. Even herinnerd worden dat het leven meer is dan overleven.
Geen luxe. Geen grote reis.
Gewoon mens mogen zijn in plaats van alleen maar volhouden.
Een kleine auto – voor een grotere kans op werk
Daarnaast hebben we een heel praktisch probleem: onze auto is echt aan vervanging toe.
Juist voor mij is vervoer essentieel om: te kunnen solliciteren werk te bereiken buiten onze directe omgeving maar vooral om er even uit te kunnen en naar vrienden te kunnen gaan en weer stappen te zetten richting een goed leven.
Openbaar vervoer is duur en beperkt, en zonder betrouwbare auto vallen veel kansen simpelweg weg.
Een betaalbare tweedehands auto zou voor mij geen luxe zijn, maar een sleutel naar nieuwe mogelijkheden en een toekomst waarin we minder afhankelijk hoeven te zijn van hulp.
Ik vraag geen rijkdom.
Alleen een beetje lucht.
Een beetje menselijkheid.
En een eerlijke kans om weer vooruit te komen.
Met warme groet,
Walter