(ENGLISH BELOW)

Bas woonde al 17 jaar in Cambodja, had daar zijn hele leven opgebouwd, werk, huis en was alleenstaande ouder van Norah, inmiddels 8 jaar.

Dik een half jaar geleden werd hij ziek en werd er uitgezaaide kanker geconstateerd. De dokter in het ziekenhuis zei: “je moet maken dat je in Nederland komt”. Dus: huis leegruimen, spullen weggeven of verkopen, al het speelgoed van Norah wegdoen en beslissen wat je in je koffer mee neemt en voorgoed afscheid nemen.

Hij leeft inmiddels door veel medicijnen, een zware chemo en immunotherapie in reservetijd, maar het is niet te genezen.

Zijn grote wens is om nog één maal naar Cambodja te gaan, afscheid nemen van vrienden die hij die laatste paar dagen niet meer kon zien, nog een keer zijn katten zien, het land nog een keer ervaren, horen, ruiken, proeven.

Daar heeft hij helaas de middelen niet voor, dus maakten we een plan:

6 Februari wordt hij 43 jaar, een verjaardag waarvan we een tijdje dachten dat hij die niet meer mee zou maken. Hij heeft geen wensen betreffende cadeaus, maar een kleine bijdrage voor een reis naar Cambodja om zijn droom te beleven zou zeer welkom zijn!

Mocht de reis onverhoopt niet door kunnen gaan, dan bewaren we het voor zijn laatste reis. Temeer omdat daar geen verzekering voor is.

------

Bas had been living in Cambodia for 17 years, had built up his entire life there, work, home and was a single parent of Norah, now 8 years old.

About half a year ago he became ill and was diagnosed with metastatic cancer. The doctor at the hospital said: "you have to make sure you get to the Netherlands". So: clear out the house, give away or sell everything, get rid of all of Norah's toys and decide what to take with you in your suitcase and say goodbye for good.

He is now living in ‘extra’ time due to a lot of medication, heavy chemo and immunotherapy, but it cannot be cured.

His great wish is to go to Cambodia one more time, say goodbye to friends he could not see in those last few days, see his cats one more time, experience the country one more time, hear, smell, taste.

Unfortunately he does not have the means for that, so we made a plan:

He will be 43 on February 6, a birthday that we thought for a while that he would not experience. He has no wishes regarding gifts, but a small contribution towards a trip to Cambodia to live his dream would be very welcome!

If the trip unfortunately cannot go ahead, we will save it for his last trip. Especially since there is no insurance for that.