In het kader van durf te vragen .

De ellende is ruim 2 jaar geleden al begonnen maar er gebeurt zoveel dat ik al bijna ben vergeten was wat voor uitdagingen ik al had gehad.

We waren financiel bijna op de rit ( kwam op het punt eindelijk wat opzij te kunnen zetten) en toen kwam zoonlief om geld vragen. Dit was normaal we hielpen elkaar over en weer maar helaas was het niet een paar honderd maar een paar duizend. Dit geld hebben we hem gegeven want als je elkaar kan helpen doe je dat. Helaas kwam het geld niet terug ..weken gingen voorbij en uiteindelijk na veel gesprekken met zoonlief kwam het konijn uit de hoed. Hij was bedreigd met een vuurwapen en werd afgeperst. Uiteindelijk zijn we bij de politie beland en zijn we de scherven gaan opruimen ... helaas was het geld wat we aan zoonlief hadden gegeven in rook opgegaan. Hij heeft alles aan ons terug betaald in kleine delen maar dat heeft een behoorlijke dauw gegeven want dit geld wat we hadden geleend was bedoeld voor onze vaste lasten waar we nu scheef mee gingen. Gelukkig hebben we dat hoofdstuk achter ons kunnen laten en kunnen afsluiten.

Vervolgens kreeg manlief klachten aan zijn schouder maar ook aan zijn oog. Het resultaat 3 operaties in 2 jaar waarvan een aantal keer maanden thuis .... tja je zal maar zzper zijn.. Hij heeft en arbeidsongeschiktheidsverzekering maargoed dat bleek niet eens genoeg te zijn voor de huur..

Corona kwam ook nog even om de hoek kijken en dit heeft mijn paardenfokkerij een flinke dauw gegeven omdat mijn klanten allemaal in het buitenland zitten. Geen kijkers maakt ook geen kopers.

Tevens vond een mevrouw wie mij haar paard had aangeboden en welke ik ook had overgenomen voor het gerecht te dagen... resultaat maandenlang stress veel kosten moeten maken ( alsof ik geld van een boompje kan plukken) gelukkig heeft de rechter alle eisen afgewezen.. ik was natuurlijk erg opgelucht maar ook veel geld armer en mijn vertrouwen in mensen heeft een flinke deuk. Het plezier in de paarden is ook ver te zoeken.

2 jaar geleden vond mijn auto het het nodig ophol te slaan en daar stond ik langs de provinciale weg met een rokende auto met paardentrailer ( de merrie net veulen konden we optijd uitladen) auto dood ... gelukkig hulp gehad van iemand en dit gaf ruimte om een andere auto te kopen. Helaas bleek deze aankoop een kat in de zak ( gekocht bij een garage helaas garantie tot de deur).... een lekkage aan de verstuivers maakte het erg onprettig om met de auto bij een verkeerslicht te wachten op roodlicht want je werd vergast. Na een jaar met deze auto gereden te hebben dacht ik er verstandig aan te doen hem in te ruilen ... DOM om te geloven dat je een nieuwe keuring kan zien als graatmeter voor een deugelijke auto... hoe stom kan je zijn ??? Nou heel stom want afgelopen zondag stond ik weer aan de zelfde provinciale weg met een auto welke ophol was geslagen. 7 kilometer naar huis gelopen met de honden en manlief achtergelaten bij de auto welke is afgesleept naar de garage. Resultaat " dood" 

 Tevens moesten we  vorig jaar (dec 2022) geheel onverwacht het huis verlaten wat we 15 jaar hebben gehuurd. Gelukkig hebben we een huisje toegewezen gekregen maar we hadden geen geld opzij kunnen leggen  voor een verhuizing of een auto of wat dan ook  we nu bezig om stapje voor stapje  het huis in te richten. Ik heb eindelijk na 1,5 maand iets voor de ramen kunnen kopen en heb ik iets op de vloer de rest moet nog.

Tja misschien lees je dit en denk je ach we hebben allemaal onze uitdagingen en ja dat is zo!

Ben ik zielig ? NEE ! Ben ik even van mijn pad af? JA . Ik probeer zo veel mogelijk te werken zo bewust mogelijk te leven maar het helpt me NU niet aan een andere auto. Ik krijg geen geld van een bank want ik werk voor een uitzendbureau. Geld lenen is ook niet mogelijk want daar heb ik weer niet genoeg inkomen voor.... ik weet het gewoon even niet meer.

Gelukkig ben ik gezond en dat is belangrijker als geld maar de stress van geen geld hebben en niet weten hoe je met je hoofd boven water moet blijven begint toch zijn tol te eisen.

Zodra ik een lichtpuntje zie of als er iets positiefs gebeurt volgt er weer een golf van ellende waardoor je al het positieve weer vergeet.

Ik heb met lood in mijn schoenen deze actie opgezet. De schaamte is er nog altijd. Maargoed wat een ander er ook van vind als ik het niet probeer zal het me nooit lukken. Mocht je iets willen en kunnen doneren als is het 1 euro ... ik ben er heel dankbaar voor.

Ik heb mijn streefbedrag hoog ingezet want ik hoop toch echt iets beters te kunnen kopen waar ik lang plezier van zou willen hebben.

Liefs Brigitte