Hallo allemaal,
Ik ben een moeder, een moeder van een zoontje van 9 en een dochtertje van 3. Ik werk fulltime, heb een eigen huis, en altijd de zorg voor mijn kinderen gehad. Tot de kinderbescherming vorig jaar mijn kinderen uit huis heeft gehaald en bij de vaders heeft geplaatst. Nu zie ik mijn kinderen gescheiden van elkaar, 1 uur per week onder toezicht. Dit is voor ons alle 3 ondragelijk en onmenselijk! Alles waarvan ik dacht dat mij nooit zou gebeuren, is ineens werkelijkheid.
Mijn kinderen wonen nu gescheiden van elkaar, mijn zoontje is van school moeten wisselen en ze zien elkaar als het even mee zit 1x in de maand.
Het is al 1,5 jaar geleden dat mijn kinderen en ik met zijn 3e zijn geweest.
Een dossier vol leugens, meningen en niet onderbouwde beweringen maakt dit al 1,5 jaar mogelijk. Mijn tegendossier met onderbouwde en bewezen feiten telt maar liefst 182 paginas.
Enkele beweringen van de Kinderbescherming zijn dat ik drugs verslaafd ben. Op eigen initiatief doe ik daarom al bijna een jaar lang wekelijks onder toezicht drugstesten, om het tegendeel te bewijzen. Maar dit word gewoon onder het tapijt geveegd.
Ook beweert de kinderbescherming dat ik een psychische stoornis heb, waardoor ik al een jaar op de wachtlijst sta bij de ggz om ook dit onderuit te halen. Ik heb immers altijd zonder problemen voor mijn kindjes gezorgd, heb altijd een fatsoenlijke baan gehad, en heb gewoon mijn diplomas behaald. (Klinische psychologie en coaching bij verslavingszorg)
Om dit gevecht te kunnen blijven voeren heb ik een advocaat nodig. Nu ben ik in contact gekomen met Mieke Krol, die mij wil ondersteunen in deze 2 zaken om mijn kinderen weer terug naar huis te krijgen.
Helaas is al mijn spaargeld er door heen gegaan aan advocaten. Voordat dit net allemaal begon liep de scheiding tussen mij en de vader van mijn dochtertje nog. Die me ook ontzettend veel geld en energie gekost heeft en me uiteindelijk ook ertoe gedwongen heeft te moeten verhuizen, waardoor er nog meer kostte bij zijn gekomen.
Ik hang aan een zijde draadje aan elkaar maar het laatste wat ik doe is opgeven!
Zou u mij en mijn kinderen alstublieft willen helpen om deze strijd vol te kunnen houden?
Ontzettend bedankt!