Woef, dag iedereen!

Ik ben Zina, een Frans Bulldog teefje van 2,5 jaar, en ik woon aan de Belgische kust in Bredene.

Ik ben nog jong, dus super actief en speels! Ik doe dan ook niets liever dan zot spelen met m'n baasjes, ravotten, krossen in de duinen, ploeteren in de modder, zwemmen in het zeewater, spelen met hondenvrienden en vooral rondreizen met m'n baasjes.

...

Ongeveer een jaartje geleden gingen we naar de dierenarts. Ik had een bubbeltje op m'n linker achterpootje en we wilden gaan controleren wat het was. Je weet immers maar nooit wat het kon zijn...

Gelukkig hoefden we ons geen zorgen te maken, want de dierenarts vertelde ons dat het een "schoonheidsfoutje" was.

Leuk vond ik het niet, maar alles was gelukkig wel in orde...

Althans, dat dachten we...

Een klein jaartje later merkten mijn baasjes op, dat hetzelfde bubbeltje toch wel wat gegroeid was. Dus besloten we opnieuw naar de dierenarts te gaan. Opnieuw kregen we te horen dat we ons geen zorgen hoefden te maken. M'n baasjes drongen er toch eens op aan om het bubbeltje beter te controleren, dus ik moest een dagje bij de dierenarts blijven. Hij bracht me in slaap en nam een punctie van dat rare bubbeltje... S'avonds kwamen m'n baasjes om mij, wat was ik blij hen te zien!

We zouden een weekje later resultaten krijgen van wat het eventueel kon zijn op m'n pootje.

Een weekje later, rond 21u s'avonds lag ik rustig in mijn mandje te kijken naar mijn baasjes die een gezelschapsspel aan het spelen waren.

Plots trilde er een gsm, ik voelde meteen dat er iets niet in orde was...

Er werd luidop een bericht voorgelezen door 1 van mijn baasjes waarin stond dat ik een kwaadaardige tumor heb... 

Ik merkte wat paniek en onrustige blikken naar mij toe op.

Wat zal er nu toch met mij gebeuren...?

1 ding staat vast: die tumor moet zo snel mogelijk weg! Maar hoe?

Na heeeel veel opzoekwerk, advies, opinies van verschillende dierenartsen en meningen van hondenbaasjes die ook een hondje hebben die een gelijkaardige situatie hebben meegemaakt, denken mijn baasjes eindelijk een goede keuze gemaakt te hebben...

Ik zal een operatie moeten ondergaan waarin ze mijn onderpootje, vanaf mijn enkelgewrichtje zullen moeten amputeren. Wij hondjes kunnen wel op 3 pootjes verder, maar omdat ik nog zo jong en speels ben, kiezen mijn baasjes ervoor mij een prothese te geven.

Door Corona kunnen mijn baasjes niet werken, en verdienen ze dus minder centjes.

Maar de operatie kost wel veel centjes...

Ik weet dat m'n baasjes het beste voor me willen en zij mij altijd zullen helpen. 

Daarom wil ik hen nu helpen!

Ik zou aan jullie, hondenvrienden, willen vragen of jullie wat centjes kunnen geven aan mijn baasjes, zodat zij mij de beste zorgen kunnen geven.

Ik en m'n baasjes zouden jullie zooo dankbaar zijn! We zouden, telkens we terug samen kunnen ravotten, zeker aan jullie denken! 

Wie weet komen we elkaar ooit tegen, en kan jij met trots zeggen dat jij een aandeel hebt in mijn nieuwe poot! 

Heel veel liefde, pootjes en likjes, 

Zina.🐾