Ik wil graag geld inzamelen voor het steriliseren/castreren van ca 10-15 katten voor mensen die het niet kunnen betalen.

Hieronder een verhaal uit de praktijk. Helpt u ook mee?

Onnodig kittenleed

Vele instanties roepen op om je kat te laten steriliseren/castreren. Helaas wordt hier nog steeds niet genoeg gehoor aan gegeven. Terwijl de kosten voor en castratie circa 120,- kost inclusief pijnstilling en wondcontrole bedragen. En ja als eigenaar van een kater ben je ook verantwoordelijk voor de kittens die geboren worden. Hier wordt helaas vaak anders overgedacht. De kosten voor een sterilisatie van een poes is ca 215 euro incl. Buiten de kosten die gemaakt zijn voor het ‘proberen’ te redden van deze kittens, waarbij de kosten zo hoog oplopen dat moederpoes makkelijk vooraf gesteriliseerd had kunnen worden. Hierdoor zou een een hoop leed voorkomen kunnen worden, hebben we het nog niet eens over de andere voordelen van het steriliseren, zoals het voorkomen van borsttumoren, baarmoederontsteking, maar ook het risico van het oplopen van kattenaids en -leukemie is de prijs van een sterilisatie/castratie niets ten opzichte van de behandeling hiervan. In het geval van kattenaids en -leukemie is een behandeling vaak niet mogelijk met de dood tot gevolg. Kattenaids en -leukemie wordt overgedragen doormiddel van dekkingen, gevechten van poezen/katers. Ook kunnen ze bij gevechten en dekkingen abcessen oplopen. Ook de behandeling is duurder dan een castratie/sterilisatie. Katten die ‘geholpen’ zijn vechten minder met elkaar.

Na deze inleiding het verhaal omtrent onnodig kittenleed.

In de praktijk ontvingen we moederpoes met nog 3 kittens van ca 3 weken oud. Het vierde kittens was thuis overleden. Een jonge tiener belde bij ons omdat het niet goed ging met de kittens. De eigen dierenarts van de jonge tiener bleek geen tijd te hebben voor een dergelijk spoedgeval. Uiteraard mochten ze direct komen, ook al zaten wij eigenlijk ook vol. De jonge tiener bracht moederpoes met de 3 kittens. Super goed van hem en natuurlijk kan je zo’n jonge tiener ook niets kwalijk nemen. Hij is tenslotte nog een kind.

Bij onderzoek bleken de kittens onder de vlooien te zitten, niet 20 maar meer dan 100. En dat op zo’n klein kittenlijfje van net 300 gram. Ze waren lijkbleek en zwaar onderkoeld. Ze hadden een lichaamstemperatuur van tussen de 33-35 graden. Normaal zou dit zo 38,5 graden moeten zijn. Opwarmen is prioriteit nummer een. Ze moesten behandeld worden tegen de vlooien. Ze kregen voeding met wat glucose. Hier knapte ze even van op. In zoverre dat het even geen slappe vaatdoeken waren, maar even hun kopje optilde. De kittens waren leeggezogen door de vlooien. Hun vacht zat vol opgedroogd bloed. Door de vlooien hadden ze bloedarmoede gekregen. Een van de kittens, een poes, was vrij levendig en echt een vechtertje en at zelfs wat vaste voeding van een lepeltje. De andere twee moesten gevoerd worden. Onbewust heb ik de katertjes Nero en Neo genoemd. Het opwarmen ging goed. Ze bereikte de 36 graden, maar helaas werd een van de katers steeds zwakker en slechter. Hij is al slapend en tegen zijn broertje aan overleden. 

Voor het andere broertje moesten we knokken, maar ook hij is helaas na veel liefde, zorg en aandacht in onze handen overleden. Dit is zo ontzettend onnodig geweest. Ik weet niet eens of ik nu boos, verdrietig of opgelucht moet zijn.

Moederpoes met het laatste kitten is met strikte instructies naar huis gegaan. Moeder had nog melk, hoewel haar borsten behoorlijk gezwollen waren, omdat de kittens de kracht niet meer hadden om te drinken. De kleine meid zal continue aangelegd worden. Zij dronk nog wel bij haar moeder.

Dit zouden de kittens allemaal niet meegemaakt hoeven hebben als moeder tijdig gesteriliseerd was. Ook een pipet ontvlooing per maand had in dit verhaal geholpen. En tja u zult wel denken waar zijn de ouders van deze jonge tieners in het verhaal. Zij moesten genieten van een welverdiende vakantie en hebben de jonge tiener thuisgelaten om voor moederpoes en kittens te zorgen.

En nu maar ‘hopen’ dat het laatste poesje de kracht heeft om er bovenop te komen en wel tijdig gesteriliseerd wordt. Hopelijk mede door deze actie. 

Met dit verhaal hoop ik te bereiken dat Nero en Neo, het andere overleden kitten en het poesje niet voor niets dit doorgemaakt hebben en dat men begrijpt dat steriliseren/castreren echt een must is.