(Als je dit leest, dank je. Het betekent alles voor me.)

Ik schrijf dit met tranen in mijn ogen, omdat ik dit nooit had willen moeten doen.Ik ben ernstig ziek. Hoe ernstig, laat ik liever in het midden… maar geloof me als ik zeg dat het zwaar is. Elke dag is moeilijker dan de vorige. En in al die pijn en onzekerheid is er maar één ding waar ik écht van droom:

Mijn kleine zusje een gsm kunnen geven voor haar 18e verjaardag.

Ze is alles voor me. Mijn lichtje, mijn kracht, degene die me onbewust op de been houdt, zelfs op de dagen dat ik zelf niet meer weet hoe ik verder moet.

Volgende maand wordt ze 18… een moment dat je normaal viert met vrienden, met geluk, met cadeaus. Maar ik heb het geld niet om haar te geven wat ik wil geven.Ik had alles gespaard voor een mooie gsm – geen gekke luxe, gewoon iets wat goed werkt, waar ze foto’s mee kan maken, muziek mee kan luisteren, met me kan bellen… straks misschien zelfs nog als ik er niet meer ben.

Maar het lukt me niet meer.Door de medische kosten, door mijn situatie, door het feit dat ik ook m’n eigen eten en onderdak moet regelen… is het gewoon onmogelijk geworden.

Daarom vraag ik, met heel mijn hart:Wil je me helpen?Niet voor mij. Maar voor haar.Voor een jong meisje dat binnenkort 18 wordt, die geen idee heeft hoeveel ze voor mij betekent. En hoeveel ik zou geven om haar een beetje geluk te kunnen geven op haar verjaardag.

Dit is mijn laatste wens.Elke euro, hoe klein ook, brengt me dichter bij dat ene cadeau.Een teken van liefde. Iets dat blijft, ook als ik straks weg ben.

Dank je wel… om dit te lezen. Dank je wel… als je wil helpen.Je verandert er écht een stukje wereld mee. 🌹🙏