5 jaar lang heb ik in mijn eentje gestreden tegen een eetstoornis en durfde ik dit tegen niemand te zeggen. Afgelopen november heb ik eindelijk aan de bel getrokken en heb ik om hulp durven vragen en sinds december ben ik samen met mijn coach begonnen aan het hersteltraject. Sindsdien gaat het gelukkig al een stuk beter met mij en kan ik mijn leven weer gaan oppakken.

Er bestaat een enorm taboe rondom eetstoornissen. Hierdoor durven mensen niet (meteen) aan de bel te trekken, waardoor een eetstoornis ernstiger kan worden en de gevolgen ervan ook. De gevolgen worden niet alleen voor de persoon zelf groter, maar ook naasten worden harder geraakt. Het is dus van belang dat dit taboe doorbroken wordt, zodat iemand sneller aan de bel durft te trekken en sneller geholpen kan worden. 

Stichting Kiem zet zich in om de impact van eetstoornissen te minimaliseren. De stichting richt zich op naasten, scholen en professionals. Dit doet zij zodat (jonge) mensen met een eetstoornis en hun naasten weer vooruit kunnen. Ook wil Stichting Kiem het werkveld versterken en verbinden, bewustwording in de samenleving vergroten en het werkveld, patiënten en naasten van goede en inhoudelijke informatie voorzien. Thema’s waar Stichting Kiem haar aandacht op richt zijn o.a. preventie, vroegsignalering en de inzet van ervaringsdeskundigheid.

In oktober ren ik de halve marathon van Eindhoven. Ik loop dan voor het doorbreken van het taboe rondom eetstoornissen en iedereen die in welk vorm dan ook met een eetstoornis te maken heeft of heeft gehad. Het opgehaalde geld wordt gedoneerd aan Stichting Kiem.

https://stichtingkiem.nl/over-stichting-kiem/wat-wij-doen/