Crowdfunding 

Er zijn heel wat mensen met tegenslag. Dit heb ik door de jaren heen al wel méér dan eens (zelf en rondom me) gemerkt. 

Dit is een stukje van mijn levensverhaal: 

Ikzelf heb met toendertijd 2 kinderen het overlijden van hun vader volledig zonder hulp bekostigd. We spreken hierbij van een bedrag van meer dan 10.000€, dit 12 jaar geleden. 3 Jobs en 2 kinderen gecombineerd om kosten repatriëring, kist, begrafenis, urneneerzetting van hem en mijn in 2003 reeds overleden zoontje zijn urne, kosten huurwoning (diende 3 maanden zijn appartement en alle openstaande rekeningen te vereffenen). 

Allemaal deed ik het alleen, waar ik vandaag de dag trots op ben (toen was dat een hele opgave en voelde ik me angstig en alleen).

Je zou denken omdat je bloed, zweet en tranen hebt afgezien, je ooit wel eens een beloning ervoor zou ontvangen.. Toch hebben de jaren erna me niet gespaard. 

Ik heb na het hebben van een narcistische partner en veel miserie en geldverlies later, toch bereikt om een huisje te kunnen kopen (in volle corona). Dit met als gevolg dat ik niet heb kunnen constateren dat er meer onzichtbare gebreken waren dan wat anders.

Ik zag mijn part in onder meer door een dakwerker en schrijnwerker die me zwaar hadden opgelicht (failliet en met geld verdwenen).

Niemand die gezegend was met een financiële spaarboek uit mijn familie, heeft me gezegd ik leen jou dit of ik help jou. Wat me opnieuw deed versteld staan van het ver-van-mijn-bed-show-gedrag van anderen. Ik zou mijn laatste boterham delen (nu niet meer afgeven, wel delen.. dat heb ik op zijn minst geleerd). 

Al met al heb ik dankzij een toegestane verminderde betaling (enkel interesten voor een periode van 11 maanden) van hypothecaire kredietverstrekker toch een groot deel van mijn huis kunnen renoveren en opwaarderen. Dus, toch op een manier een geschenk mogen ontvangen. Het toont aan dat waar een wil is… een weg is! En gelukkig zijn er vakmensen op mijn pad gekomen die mijn situatie ter harte namen en me wel correct hebben behandeld. 

Ik ben er nog steeds niet, maar mijn houvast is dat ik dit huisje zelf heb kunnen kopen, mijn kinderen na mij toch iets zullen hebben die hen zal helpen later en ze niet opzadeld zullen zijn met enkel facturen.  

Daar ik gediagnosticeerd ben met SLE, fibromyalgie en darmkanker patiënt ben; is het niet eenvoudig, maar de strijdlust bezit ik nog steeds! 

En desondanks alles, blijf ik mijn steentjes bijdragen in de toch wel soms heel harde maatschappij (doneer zelf kleding aan andere mensen, aan kindjes van de school, geef gratis voeding weg.. maak groentensoepen of groenten afkoken en brood). Ik betaal al eens een broodnodige boodschap, ik help waar ik kan, alleen raak ik nu zelf “op". 

Ik heb een traject van 3,5jaar erop zitten met psychologische bijstand, elke week. Waar het omgaan met suïcidale pogingen, gedachten en neigingen stapjesgewijs werd omgepoold naar sterker in de schoenen staan.. Grenzen leren aanvaarden en aangeven. Een heel traject waar ik opnieuw hierin anderen tot steun kan en mag zijn en hen mag helpen met gesprekken georganiseerd door de koepel van mijn psychologische bijstand. 

Het durven om hulp vragen is op zich al een héél dingetje. Ik red het niet alleen, het doel van deze crowdfunding is dan ook om andere mensen te kunnen helpen. Helpen om een bijdrage te kunnen schenken om van psychologische hulp te genieten. Dat het prijskaartje ervan een suïcide persoon of personen die psychologisch leed door overlijden van dierbaren, steun mag bieden en zo de drempel helpt te verlagen om hulp te zoeken, zonder financiële pijnen. 

Tevens wil ik graag uitbreiden naar zelf spreker te zijn voor grotere groepen, waar ik motivatie en hulpmiddelen kan aanbieden om hen te steunen die het nodig hebben. 

En als het even kan en mag, wil ik graag voor mezelf toch eindelijk wel eens die gedroomde laptop en printer kunnen aanschaffen danig dat ik degelijk werkmateriaal kan maken om zo deze doelgroep te helpen. Alsook borrelt er een boek in de maak die ik gratis wil laten verdelen aan het Centrum Geestelijke Gezondheidszorg om aan cliënten mee te geven. 

Het is een doel van mij om anderen die leed veel te lang alleen hebben gedragen, te steunen en te helpen. De wereld draaglijker te maken en een tikkeltje rooskleuriger, dat is mijn ultieme levensmissie en streefdoel. 

Voor iemand die te laat hulp gevraagd heeft en nadien jaren in therapie is gegaan om alle geleden leed en verdriet te verwerken, voor iemand die empathisch is gebleven desondanks dat ik in de steek werd gelaten door hen die me hadden zouden moeten bijstaan, zoals ik voor hen wel had gedaan. Voor iemand die weet wat diepe dalen met je doen, maar voor iemand die nooit heeft opgegeven (al heeft het aan een zijden draadje gehangen, dit door de psychologische en medische kanten). 

Ergens ben ik blijven geloven dat het ooit wel eens zou beteren, ook al zag ik vaak het lichtpuntje zelf niet meer. Voor iemand die vanuit eigen ervaring een steun wil blijven bieden aan anderen. 

Wensende dat dankzij jullie hulp, hoe klein het ook moge zijn, het gemakkelijker anderen kan steunen en dit voor mij ook meer mogelijkheden schenkt om anderen te helpen. 

Voor iemand wiens liedje bijna was uitgezongen, maar toch altijd is blijven hopen. 

Voor alle andere mensen die ik nog meer zal kunnen helpen en bijstaan, dankzij jou wiens hart niet onberoerd blijft en wiens hart groot genoeg is om mee te helpen om anderen dat lichtpuntje te laten zien, dat er beslist in elk mensenleven aanwezig is maar wie momenteel de roze bril niet ziet. 

Dankbaar om mijn verhaal te mogen delen, om anderen te wijzen op het feit dat je er inderdaad ooit wel komt zolang je maar niet opgeeft en je durft te vragen om hulp. En alles begint bij psychologische hulp. Dat is een bouwsteen voor de rest van het leven. 

Een morgen is niet gegarandeerd en hoe moeilijk het ook is of was of wordt, er is altijd een weg. 🍀