Het begin vd vakantie is aangebroken. Veel mensen om me heen hebben leuke plannen. Voor mijn broer is de vakantie ook een moment waar hij altijd naar toe geleefd heeft. Hard werken gedurende het jaar. Zonder klagen. En dan drie weken tijd voor plezier. Zo was het voorheen. 

Nu moet hij financieel opdraaien voor iets dat buiten zijn weten om heeft plaats gevonden. Financieel wordt hem zo goed als alles afgepakt. Inclusief zijn vakantiegeld. Dat dit kan, is voor mij onverteerbaar. 

Wat ik bewonder aan mijn broer, is dat hij ondanks deze bizarre situatie toch oprecht blij kan zijn voor andermans vakantieplezier. Zijn oprechtheid blijft onaantastbaar.Dit is eigenlijk niet in geld uit te drukken. En getuigt in mijn ogen van een enorme rijkdom. 

Desondanks knaagt mijn rechtvaardigheidsgevoel en gun ik hem ook de mogelijkheid om er even tussenuit te kunnen gaan. Ik wil hem hiermee juist in deze periode een hart onder de riem steken. En hoop dat hij door er even uit te zijn een buffertje kan opbouwen om zich staande te kunnen blijven houden. Ongelofelijk dat hij überhaupt nog staat!

Wie doet er mee? 

Liefs, Mijke