Beste Lezer,
Ik ben een dochter (34 jaar) van hardwerkende ouders die altijd zorg hebben gedragen voor andere en de wereld op hun schouders namen, dit in zoverre, dat hun wereld volledig is ingestort. Hulp vragen doe ik nooit maar mijn hart is zo gebroken dat ik toch de wereld vraag mij te helpen om hun te helpen.
Mijn ouders hebben altijd keihard gewerkt aan hun interieur- en standbouwbedrijf, dag in en dag uit. Dat is wat ondernemers doen, ervoor gaan en een pensioen opbouwen voor later.
Het is nu later, konden wij maar een paar jaar terug in de tijd, dan had het anders afgelopen en hadden mijn ouders nog een pensioen en huisje.
Mijn vader, de drijfveer, werd in 2019 ziek, complete zenuwinzinking en lichamelijke gezondheid problemen. Mijn moeder die altijd de rechterhand van mijn vader was, kon niks anders doen dan bij hem zijn. Maar er was ook nog een bedrijf en een hypotheek…….
De bedrijvigheid had ik overgenomen en ging er 300% in. Op advies van accountants heb ik vanwege de WAB wet, mensen in dienst genomen zodat wij konden besparen op jaarbasis….. Mijn grootste fout geweest achteraf, nu niet belangrijk maar wel een onderdeel van het grote geheel. Begin 2020 kregen wij een prachtige klus in Barcelona, de grootste telecom beurs van de wereld, dit zou een van de eind projecten worden, want mijn ouders zouden met pensioen gaan, de boel verkopen en beginnen met genieten van het leven. De opbouw van de telecombeurs in Barcelona ging fantastisch goed totdat een ieders nachtmerrie aanklopte, corona, een wereld epidemie…….. de beurs werd abrupt afgebroken, omdat dit een wereld epidemie was, vergoedt de verzekering precies € 0 van alles wat wij gemaakt en gedaan hadden, dit liep in de kosten zo hoog op, gezien al onze inkopen en uren. De wereld stond voor vele stil, voor ons ook.. maandenlang minimaal werk, want we mochten nergens heen. Gelukkig was daar de overheid, de steun die ze boden leek fantastisch !!!! Vergoeding voor de loonkosten (we hadden toch zo’n 10 man in dienst), uitstel van belasting betalen… We waren gered !! Maar vandaag de dag is dat de complete ondergang geworden. Het werk sterkte opgegeven moment weer aan, we kregen weer klussen, die moesten we ook wel doen om alles te kunnen betalen en te overleven. Dit resulteerde in een nog groter drama, zo’n drama dat het bedrijf failliet is en de Fiscus alles in beslag gaat nemen. Het huis en bedrijf (het pensioen potje van mijn ouders) zouden verkocht worden zodat ze een geld potje hadden tot aan hun AOW, echter moeten ze nu nog 6/7 jaar overbruggen met echt niks. Ze hebben geen huis meer, geen spullen meer, geen potje om van te overleven… Ik snap dat ondernemen risico’s met zich meebrengt, alleen in deze maatschappij werkt het zo voor de ondernemers dat ze ook nergens recht meer op hebben. Ze moeten werk zoeken? 60 jaar….. lichamelijk zijn ze op van de bouw…. Hoe moet dit goed komen dan?!
In tijden dat mijn vader ziek werd, ben ik in de bedrijfswoning gegaan met mijn vier kinderen (16jr,13jr,10jr,10jr), ook wij komen op straat te staan maar ik geloof erin dat wij ergens goed terecht kunnen komen…. Ik ben nog jong, ik kan een andere baan zoeken maar ik kan in deze situatie niet zorgen voor twee huishoudens, mijn hart breekt en met tranen in mijn ogen moet ik bekennen dat ik niet voor mijn ouders kan zorgen zoals hun altijd voor ons gezorgd hebben. De rollen draaien op gegeven moment om, de kinderen gaan zorgen voor hun ouder wordende ouders…… Ik weet niet hoe… Ik wil voor hun, dat zij kunnen overleven totdat de AOW begint.