Waar vlieg je me heen Anita?
Mijn vader is een man met een hart van goud, die altijd voor iedereen klaarstaat. Hij is 15 juli jarig en wordt 92 jaar. Hij woont nog zelfstandig en werkt nog elke dag als vrijwilliger en brengt eten rond in een verzorgingshuis. Hij zorgt, zoals hij zelf zegt, voor de oudjes — terwijl hij zelf bijna 92 is. Hij vraagt nooit, hij geeft alleen.
In 2014 overleed mijn moeder. Ondanks dat hij zijn dagen vult en nog midden in het leven staat, is hij erg eenzaam als hij thuis zit tussen de vier muren van zijn appartement. Dat vindt hij zwaar en die eenzaamheid blijft. Eenzaamheid bij ouderen is echt een groot probleem. Ik heb het sinds 2014 niet bij mijn vader kunnen oplossen. Er zijn trouwens twee soorten eenzaamheid:1 personen die letterlijk niemand hebben ( Remi alleen op de wereld) 2 mensen die wel mensen kennen in de maatschappij maar thuis alleen zijn.
Elke vrijdagmiddag en avond hebben we "Papadag". Dan kom ik bij hem, we kletsen samen, we drinken samen iets, luisteren naar muziek en koken samen. Dat zijn momenten waar we allebei van genieten. Maar hij zou zó graag nog eens echt weg willen. Hij houdt van vliegen en wil gewoon nog één keer in dat vliegtuig stappen. Ook droomt hij ervan om eens op een cruise te gaan — iets wat hij nog nooit heeft gedaan.
Laatst zei hij: “Ik ben straks jarig, 92 en still flying. Waar vlieg je me naartoe voor m’n verjaardag, Aniet?” Waar gaan we heen? Het was een grapje, omdat hij weet dat ik dat niet kan betalen. Ik zei: “Ik dacht aan Sydney,” en hij reageerde meteen: “ook mooi.” Zo fantaseren we samen wat. Lachen het weg. Maar ik zie het in zijn ogen: hij wil zó graag nog één keer echt weg. Wat zou dat mooi zijn als ik dat met hem zou kunnen doen in juli of augustus. Lukt dat niet? Prima! Ik ben rijk dat ik hem nog heb. Daar gaat dit niet om. Mijn vader of Opa zegt altijd: “Ik vind het al fijn als jullie komen en we met z’n allen rond de keukentafel zitten een taartje eten.” En dat is ook zo. Ik mag van geluk spreken dat ik hem nog heb.
Ik wil hem daarom op zijn 92e verjaardag verrassen om samen te gaan vliegen en te cruisen met zijn dochter en zijn kleinzoon nu het nog kan. Iets wat hij nog nooit heeft meegemaakt en zo graag nog één keer wil beleven. Eén cruise is ook het enige wat mogelijk is. Hij is snel moe.
Hij verdient het zo om nog één keer zo verrast te worden en iets te beleven waarvan hij nooit had gedacht dat het ooit nog zou kunnen gebeuren. Kortom? Ik hoop dat jullie mijn intentie begrijpen. En als het niet lukt, is dat ook goed. Dan zitten we met z’n allen gewoon weer heerlijk rond die keukentafel. Maar het is in ieder geval de moeite waard om te proberen iets wat zo onbereikbaar lijkt toch mogelijk te maken.
Daarom start ik deze crowdfunding Help jij mee om dit mogelijk te maken?
Niets moet en alles mag. Dank voor het lezen. liefs Anita.