Ik zie ze elke dag.

Mensen zonder dak boven hun hoofd. Mensen zonder eten of drinken. Mensen die in de kou moeten overleven, terwijl de wind snijdt en de nachten ijskoud zijn. In de winter zonder warmte, zonder een deken. En in de zomer zonder genoeg water, zonder eten, zonder bescherming tegen de hitte.

Wat mij het meeste raakt, is dat dit vaak onzichtbare mensen zijn. We lopen langs hen heen, soms uit ongemak, soms omdat we niet weten wat we kunnen doen. Maar zij zijn er wel. Met verhalen, met pijn, met hoop – en vooral met basisbehoeften die ontbreken.

Ik help waar ik kan. Met eten, met drinken, met kleding, met een deken. Niet om gezien te worden. Niet met een camera in iemands gezicht. Geen filmpjes, geen foto’s, geen likes. Want echte hulp hoeft geen podium. Echte hulp draait om menselijkheid en respect.

Natuurlijk kan ik, indien gewenst, laten zien wat er met de hulp gebeurt. Maar mijn intentie is en blijft puur: helpen omdat het nodig is, niet omdat het gedeeld moet worden.

Helaas moet ik eerlijk zijn: mijn financiële middelen raken op. Alles wat ik tot nu toe heb gedaan, heb ik zelf bekostigd, met liefde en overtuiging. Maar alleen red ik het niet meer.

Daarom vraag ik, met een open hart:

wie wil helpen? Doneer dan een kleine bijdrage wat u kunt missen 🙏🏽❤️