Toch nog werken op de vakantie? (English version, below)
Met een prachtige vakantie in Kenia en Tanzania, hebben we ook een andere kant mogen meemaken. Mijn dochter, die in opleiding is voor een baan in het onderwijs, wilde eens kijken bij een lokale school in de omgeving. Op de Kikurrkur basisschool aangekomen, zagen we dat de locatie eigenlijk in de "middle of nowhere" was. We werden met alle vriendelijkheden ontvangen. Kinderen die leuke vragen stelden, en we kregen een rondleiding en uitleg hoe de school opereerde. Met de vraag waarom nu eigenlijk hier echt in de "middle of nowhere" een school gebouwd was, vertelde Ms. Sophia, de directrice, dat er veel kinderen in de omgeving zijn, maar die moeten anders ongeveer 20 km lopen heen, naar de dichtsbijzijnde basis school en weer 20km terug, en als je geen vervoer hebt, dan is dat best een afstand voor 6 dagen in de week. Een vervolgvraag van ons pragmatische Nederlanders is natuurlijk: "Is er geen schoolbus?" Daarbij werd uitgelegd dat de regering geen ondersteuning geeft, omdat het niet in een dorps/stads kern gevestigd is. De school en al haar faciliteiten is met geld van sponsoren opgezet. Om even een lang verhaal korter te maken...Er kwam een probleem naar voren: De waterput met de pomp werkte niet meer. Hiermee zijn 450 kinderen en 12 leraren afhankelijk van het water wat ze zelf van huis meenemen, waarbij ze grote afstanden lopen, en kilo's aan water meedragen.Daar moet verandering in komen. Ik werk tenslotte voor een spare part bedrijf "PartTracker BV."dat voor de industrie allerlei onderdelen organiseerd. De put is 150 meter diep boorgat, waarin een dompelpomp met servo in wordt neergelaten. Inspectie laat weten dat er uitvoerige werkzaamheden nodig zijn om minimaal 4 jaar lang onbezorgd water op te pompen. Deze kosten kan ik onmogelijk zelf ophoesten. Help mee met 450 kinderen weer van levensbehoefte nummer 1 te voorzien. WATER!
At work in the holiday's.During a wonderful holiday in Kenya and Tanzania, we also experienced another side of the story. My daughter, who is studying for a job in education, wanted to visit a local school in the area. Upon arriving at Kikurrkur Primary School, we saw that it was essentially in the "middle of nowhere." We were greeted with great kindness. Children asked interesting questions, and we were given a tour and an explanation of how the school operated. When asked why a school had been built here in the "middle of nowhere," Ms. Sophia, the principal, explained that there are many children living in the area, and they would otherwise have to walk about 20 km to the nearest primary school and another 20 km back, and if you don't have means of transportation except for the legs and feet, that's quite a distance for six days a week. A follow-up question from us pragmatic European people was, of course, "Isn't there a school bus?" She explained that the government doesn't provide any support because the school isn't located in a village or town center.
The school and all its facilities were established with sponsored funding. To cut a long story short... a problem arose: the well with the pump was no longer working. This means 450 children and 12 teachers now depend on water they bring from home, walking long distances and carrying kilos of water. This needs to change. After all, I work for a spare parts company, "PartTracker BV," which supplies all kinds of parts for the industry. The well is a 150 meter-deep borehole into which a submersible pump with a servo is lowered. The inspectorate has indicated that extensive work is needed to pump water safely for at least four years. I simply cannot afford these costs myself. Help provide 450 children with their number one necessity: WATER!