Een werkelijke nachtmerrie
Per 1 januari in de Wet langdurige Zorg terechtkomen, maar uitbehandeld zijn en in de laatste maanden van je leven nog een hoge eigen bijdrage moeten betalen. Van 40 euro per week moeten leven en niet alles nog uit het leven kunnen halen met haar dierbaren wat er nog in zit. De boodschappen kunnen amper worden betaald en de voedselbank is een feit.Het overkomt A. uit Brabant.
Ze is al jaren ziek. Chronisch ziek en dat heeft een enorme stempel op haar leven gedrukt. Toekomstplannen moesten telkens bijgesteld worden en dromen zag ze in rook opgaan. Afhankelijk van een Wajong met een universitaire studie op zak. Niet in staat om te werken. Nauwelijks in staat om uit bed te komen. Na ontelbare operaties geeft haar lichaam signalen dat het mooi is geweest en artsen kunnen niets meer voor haar betekenen.
Vanwege torenhoge zorgkosten, de vaste lasten, de hoge bijdrage van het CAK per 1 januari, houdt ze slechts 40 euro per week over. 40 euro.. om boodschapjes van te doen, Schoonmaakmiddelen en toiletartikelen, cadeautjes en benzine te kopen. Ja, een autootje is noodzakelijk gezien lopen of fietsen (helaas) niet meer tot de mogelijkheden behoort. Het is noodzakelijk vervoer.
In haar laatste fase is het moeilijk te verkroppen dat ze niet tot nauwelijks rond kan komen. Haar energie kan ze beter gebruiken en investeren in tijd met dierbaren ipv kopzorgen over geld.
Wie helpt haar om haar laatste wensen en dromen, maar ook de allerdaagse zaken wat te vergemakkelijken? Voor zover dat mogelijk is?
Mijn dank is groot