Beste TCB leden, lieve vrienden,
en alle geïnteresseerden
Zo middenin coronatijd lijkt het wellicht moeilijk voorstelbaar, maar er staat een groot en nogal onorthodox avontuur op mij te wachten. Al geruime tijd bereid ik mijzelf concreet voor op het inkleuren van een droom die al jaren in mijn hartje zit: vanuit Nederland ga ik in 18 maanden (550 dagen) tijd, op de fiets, proberen Indonesië te bereiken - het land waar mijn opa Peter Scheer woonde en stierf.
Rekening houdend met de seizoenen én het huidige tijdsgewricht (corona) wil ik op 1 juni a.s. op mijn fiets stappen.
De context
Inmiddels een vol jaar geleden kreeg ik het vertrouwen van het bestuur van TC Bilthoven om fulltime tennisles te mogen gaan geven. Het lesgeven, gecombineerd met hand- en spandiensten op het park, zorgden ervoor dat sommige leden zich afvroegen of ik niet soms overnachtte in het ballenhok;) Ik voel me oprecht een bofkont dat ik op deze manier elke dag onderdeel mag zijn van zo’n gave club. Tegelijkertijd, diegene die mij iets beter hebben leren kennen, weten dat ik veel in het buitenland heb gewoond en gewerkt, en de drang naar datzelfde buitenland bleek op de lange termijn toch het sterkst.
Beweegredenen & Doel
Een van de gaafste dingen in ons leven vandaag de dag is de eenvoudige toegang tot zo’n beetje alles. Tegelijkertijd zorgt dat ook voor enorm veel prikkels. Hoe aanlokkelijk ook, soms voelen die prikkels als een soort permanente afleiding, als een soort beperking van mijn zintuigen: écht proeven, horen, zien en voelen vind ik daardoor best wel lastig. Waar ik benieuwd naar ben is wat de “eenvoud” van mijn fietstocht gaat doen met diezelfde zintuigen? Een mentale en fysieke uitdaging waardoor ik dat misschien op een andere manier mag ervaren......
Mijn ervaringen wil ik onderweg documenteren en vertalen naar twee concrete doelen:
1) het schrijven van een boek
2) het geven van lezingen
Bij terugkomst in Nederland wil ik elke donateur, indien gewenst, informeren en uitnodigen voor de lezingen en het boek.
En nu concreet.......
Al ruim een half jaar, zoals gezegd, ben ik deze tocht tot in detail aan het voorbereiden. Elke euro opzij gezet, waarmee ik mijn zelf samengestelde fiets heb laten bouwen: een Santos Travelmaster 3+ (zie foto’s) bij Beagle Bikes in Utrecht, met zeer betrokken en professionele hulp van Jorma (eigenaar) en Johan. Voor de in totaal 16.500km denk ik 18 maanden nodig te hebben, waarbij mijn streven is om driekwart van de tijd mijn tentje op te zetten. Anders dan een gemotoriseerd voertuig biedt daarbij een fiets voor mij het ideale tempo om die grote buitenwereld een plekje te kunnen geven.
Mijn spaarpotje
Om mijn doel te bereiken wil ik ten alle tijden terug kunnen vallen op een verantwoord spaarbedrag (ten minste €20.000) voor o.a. living costs, campingkosten, visa, medische noodzaak, fietsreparatie, en soms een warme douche. Dit streefbedrag heb ik pas ten dele bereikt. Middels deze crowdfund wil ik jullie vragen om mij te helpen.......
Mijn tegenprestatie:
twee vliegen in één klap
Juist ook omdat ik velen van jullie het afgelopen jaar soms wat persoonlijker heb mogen leren kennen, zocht ik gelijktijdig óók naar een leuke manier om afscheid te nemen. Zodoende luidt mijn tegenprestatie als volgt:
Elke donateur nodig ik in maart of april uit om 1 uurtje met mij te tennissen😀
LET OP: Het betreft hier een uur vrij tennissen als leden onder elkaar, puur voor de fun én als leuk afscheid. In samenspraak met het bestuur van TCB benadruk ik nadrukkelijk dat dit géén tennisles is én ik de suggestie daarvan ook geenszins zal wekken.
TIP -> Vergeet niet op onderstaande FOTO'S te klikken!!
Bij voorbaat dank aan allen voor jullie interesse
Hartelijke groet
Sander