Wat is er gebeurd met onze Beer?
2 november kreeg Teddy, de (net) 6-jarige Berner Sennen van mijn net zwangere dochter, na diverse onderzoeken, echo's de diagnose longkanker.
We bleven hoopvol en gingen voor een second opinion bij een oncoloog naar een kliniek in Hasselt.
Tot ons grote verdriet was een open borst operatie zeer risicovol, heel kostbaar en werd afgeraden.
Met de nodige medicatie en veel supplementen konden we Teddy nog een mooie tijd geven samen met zijn maatjes.
Na bijna 5 maanden intensieve zorg en veel quality time stopte zijn hart er thuis mee op 29 maart 2025.
We hebben met veel verdriet maar ook dankbaarheid afscheid genomen van Teddy.
Zijn broertje Beer, die 6 januari 5 jaar is geworden, veranderde na het overlijden van Teddy. Hij begon minder te eten, leek somber en trok zich meer terug.
Verdrietig om het verlies van Teddy dachten we. Sinds 18 april begon Beer minder te eten en begon af te vallen. Beer was voordat dit begon 47,6 kg.
2 mei naar de dierenarts om een bloedonderzoek laten doen.
Einde van de dag telefoontje van de dierenarts met het verzoek om terug te komen voor een echo aangezien de bloedwaarden niet in orde zijn.
De echo laat een fors vlekkerige milt zien.
Dierenarts heeft ingezet op symptoombestrijding, enkele dagen sucralfaat en omeprazol.
Bloedonderzoek wees uit dat de hematocrietwaarde* te laag was (* de waarde voor de hoeveelheid rode bloedcellen in verhouding tot de rest van het bloed, te weinig kan het zuurstoftransport belemmeren). Normale waarde is 0,37> bij Beer was dit 0,28.
Zijn lichaam maakte rode bloedcellen aan maar brak ze ook weer af.
Advies: Coombs test: dit is een bloedtest die antilichamen in het bloed of het serum detecteert die rode bloedcellen kunnen aanvallen. Hiermee kan onder andere bloedarmoede worden gediagnosticeerd.
6 mei start doxybactin (antibiotica) + prednoral.
8 mei: uitslag Coombs test negatief, dus niets aan de hand maar bij nabellen met het lab werd aangegeven dat deze test in 1/3 van de gevallen vals negatief is. Feitelijk weggegooid geld.
Beer gaat steeds slechter eten, valt af en verzwakt erg. De situatie is zorgwekkend.
Zou hij dan toch ergens een tumor hebben?
Hematocriet: 0,23.
Advies: prednicortone en doxybactin.
12 mei herhalingsconsult: weer een echo laten maken en bloedonderzoek doen om e.e.a. te monitoren.
Op de echo blijkt de milt inmiddels fors vergroot te zijn en zijn de zwarte vlekken rondom groter.
De hematocrietwaarde is verder gezakt naar 0,12 dat is kritiek.
Afspraak morgenochtend opereren anders overleeft Beer het niet.
13 mei opname en splenectomie, bij aanvang operatie bleek dat de milt was gescheurd waardoor veel bloedverlies is ontstaan, dus een mogelijke oorzaak van de lage hematocrietwaarde.
De operatie is goed verlopen. Beer krijgt vandaag zuurstof toegediend omdat hij teveel verzwakt is plus een urinekatheter.
Hematocrietwaarde: 0,13.
14 mei bloedonderzoek: hematocrietwaarde gezakt naar 0,09.
Advies: bloedtransfusie om te voorkomen dat Beer er tussenuit piept.
Dit is met een spoedkoerier vanuit Hoofddorp naar de dierenarts gebracht.
Infuus met glucose en iets voor de misselijkheid.
Beer is alert maar, wil naar buiten heeft echter totaal geen energie. In de zuurstoftent.
De bloedtransfusie is goed verlopen en de hematocrietwaarde is naar 0,24 gestegen.
Stukje van de milt is opgestuurd naar het lab om te onderzoeken of er sprake is van een tumor.
Drinken gaat goed, eten wil nog niet.
Conclusie: de situatie is nog steeds kritiek.
15 mei hematocrietwaarde 0,23.
We mogen Beer in de namiddag ophalen.
Beer eet nog steeds niet zelfstandig dus advies is dwangvoeren (met behulp van een spuitje eten geven). Dit bestaat uit Hill’s recovery a/d specifiek voor honden na een operatie om aan te sterken.
19 mei Beer is van top tot teen geel in de ochtend, dus probleem met zijn lever.
Weer naar de dierenarts: advies volop inzetten op prednison (120mg p/d). Hier hebben we moeite mee; een bom medicatie en amper eten binnenkrijgen lijkt geen strakke actie voor zijn lijf.
Labuitslag milt: geen tumor.
Hematocrietwaarde gezakt naar 0,09.
Gewicht: 42,3 kg.
Diezelfde middag voor een spoedadvies naar de kliniek in Hasselt waar o.a. internisten werken.
Echter verplicht om eerst bij een reguliere dierenarts, onderzoek, bloedonderzoek, en een echo te laten doen.
Daarna mag Beer pas gezien worden door de internist. Ook dit wordt ingepland als spoed.
20 mei spoedconsult bij de internist. Algeheel onderzoek, bloedonderzoek en weer een echo om er 100% zeker van te zijn dat er toch geen sprake was van een interne bloeding. Die was er niet.
Diagnose: IMHA. IMHA is een ernstige auto-immuunziekte die het immuunsysteem van een hond aantast en de rode bloedcellen vernietigt.
Hematocrietwaarde: 0,09
Advies: start prednison, 60 mg dd voor plm. 3 weken en daarna afbouwen. Effect na plm. 5 dagen zichtbaar (eetlust).
21 mei gestart met mariadisteltinctuur voor de lever, dit is binnen 24u effectief en na 3 dagen is Beer niet meer geel.
26 mei Beer op controle in Hasselt.
Hematocrietwaarde:0,12 situatie kritiek.
Gewicht: 41.3 kg.
Enige optie is wederom een bloedtransfusie, zo niet glipt hij er deze week tussen uit. Gekozen voor acute opname.
Hiertoe besloten zodat de nieuwe medicatie, imuran, immunosuppressieve medicatie om het immuunsysteem plat te leggen, de kans krijgt om aan te slaan.
25 mei Beer einde van de dag opgehaald.
Gewicht 39.9 kg.
29 mei avond op & neer naar Budel om hemoglobine poeder te halen. Hemoglobine is een voedingssupplement dat verrijkt is met rode bloedcellen. Deze bloedcellen zijn gevuld met hemoglobine, dat weer ijzer bevat. IJzer transporteert zuurstof in het bloed van de hond.
2 juni besloten om niet meer op controle te gaan omdat
a. de reis en het (bloed)onderzoek te belastend is voor Beer,
b. wij zelf zien hoe het met Beer gaat (aan de kleur van de slijmvliezen en zijn tong, maar ook aan zijn energiegebrek),
c. het enkel verdriet veroorzaakt om te horen dat de hematocrietwaarde weer is gezakt
d. omdat de buffer volledig op is, we kunnen geen kant meer uit
Wel telefonisch overleg gehad om de imuran evt. te vervangen door mycofenolaat aangezien hier hele goede resultaten mee behaald worden.
3 juni recept opgehaald bij de internist in Hasselt voor mycofenolaat; aangezien de dierenkliniek dit niet op voorraad heeft verwijst hij ons door naar een reguliere apotheek om dit op te halen.
Overzicht van gemaakte kosten en Beer's huidige situatie
Bij de foto’s hebben we een overzicht toegevoegd van de dierenartsfacturen die we tot nu toe hebben betaald voor de zorg van onze stoere Beer. Uiteraard zijn alle facturen inzichtelijk indien gewenst.
Naast deze reguliere medische kosten hebben we ook veel aanvullende middelen aangeschaft om Beer's herstel zoveel mogelijk te ondersteunen: ijzersupplementen, probiotica, multivitaminen, zalmolie, mariadisteltinctuur (die goed helpt tegen zijn geelzucht), en hoogwaardige voeding die hij dagelijks krijgt om aan te sterken en hopelijk weer wat aan te komen. Deze extra kosten zijn niet meegenomen in het overzicht, maar hebben wel een groot deel van onze financiële buffer opgeslokt.
Op dit moment zou Beer eigenlijk een extra bloedtransfusie nodig hebben om hem meer tijd te geven zodat de medicatie beter kan aanslaan. Helaas is dat financieel simpelweg niet meer haalbaar voor ons.
Wat ons hoop geeft: Beer heeft geen pijn. Wel slaapt hij het merendeel van de dag. Zijn levenslust is er nog steeds, hij reageert direct als we hem roepen om naar buiten te gaan. Maar hij is momenteel zo verzwakt dat hij nog maar een paar stappen kan lopen. Om hem toch van zijn geliefde wandelingen in het park te laten genieten, hebben we een tweedehands fietskar gekocht. Zo kan Beer toch nog dagelijks mee naar buiten, in de frisse lucht, met zijn snoet in de wind.
Het voelt momenteel alsof we worden overspoeld door alles wat er gebeurt. We geloven dat elke gebeurtenis zijn reden heeft, dat elke daad iets in beweging zet en elke actie roept een reactie op, soms klein, soms levensveranderend.
We zorgen dagelijks met liefde voor onze Beer, in de hoop dat de medicatie zijn werk doet en hij beetje bij beetje weer energie krijgt en sterker wordt.