Vorige week ben ik op Lesbos geweest om een week te helpen bij Because we Carry.
Dit is een Nederlandse organisatie die vrouwen en kinderen op de vlucht helpt. 
Het is moeilijk om in een paar woorden te omschrijven wat ik die week heb meegemaakt.

Het was een indrukwekkende en intense week, maar ook een hele mooie week.
Het vluchtelingenkamp ligt aan de kust en aan de overkant zie je Turkije liggen.
Het is heftig om te beseffen dat deze mensen de gevaarlijke oversteek in kleine rubberboten hebben gemaakt, waarbij al duizenden mensen zijn verdronken.
Je kan de angst en paniek bijna voelen.

Het kamp is een kille plek vol witte tenten en containers, het is een uitdaging om hier te leven.
Because we Carry heeft vlak bij het kamp een tuin, die gezellig is ingericht. 
Hier worden activiteiten voor de vrouwen en kinderen georganiseerd. Ook kunnen ze spullen krijgen, zoals kleding, luiers, doucheschuim, maandverband etc.
Er wordt elke week een voedzame maaltijd gekookt voor de zwangere vrouwen en de moeders die pas bevallen zijn. 
In deze tuin kunnen ze even op adem komen, rustig een kopje thee drinken en kunnen de kinderen spelen. 

Tijdens de week dat ik er was werd er onder andere een dansavond voor de vrouwen georganiseerd. 
Het was zo mooi om te zien dat ze even een paar uur alles kunnen vergeten en plezier kunnen maken op hun eigen muziek. 

Ik ben een paar keer in het kamp geweest. De eerste keer vond ik dat best schokkend, en toch is het ook bijzonder hoe snel zoiets ‘went’, hoewel dat niet het juiste woord is.
Deze week heb ik mensen leren kennen in het kamp en daardoor heb ik bij al die kille witte tenten en containers een gevoel gekregen.  
Het voelde al een beetje vertrouwd om daar rond te lopen en een aantal mensen @@te herkennen en te groeten.
Het voelde ook een beetje gek om weer weg te gaan. 
Ik weet dat ik hun situatie niet kan veranderen, hoop alleen dat ik ze deze week een stukje menselijkheid heb kunnen laten zien. 
Voor mij zijn het in ieder geval mensen met een gezicht en een naam, geen cijfer in een of andere statistiek.
Sterke mensen ook, want staande blijven in zo’n moeilijke situatie valt niet mee.  

Ik heb respect voor het werk wat BWC doet en met name voor de vaste teamleden Sanne en Myrthe, twee fantastische en gedreven meiden.
Voor mij was dit een ontzettend waardevolle en leerzame week.