Ik ben er bijna!! Nog 200 euro en dan kan ik vandaag naar huis❤️❤️❤️

Ik ben Geertje, 53 jaar. Wonende in het prachtige Burum in Friesland, waar ik hele fijne mensen om mij heen had en fijn woonde. Behalve het conflict /pesterijen met/van de buurvrouw, kon ik echt niet langer blijven waar ik woonde. Ik en mijn zoon werden er zo ongelukkig van. De geestelijke impact was zo groot.  Een oplossing zat er niet in, verhuizen in Nederland was ook niet mogelijk, een ander huis vinden was niet mogelijk en toen ik een huisje in het prachtige zweden zag, voelde dat als mijn bestemming. 

Naast dat het een mooie kans was voor ons, ook een moeilijke beslissing, hier nog een volwassen zoon en dochter, schoonzoon, en kleindochter te hebben, die ik dan toch achter zou laten. Werk waar ik het naar mijn zin heb wat ik dan op den duur ook achter me zou laten. 
Sinds een paar jaar werk ik als kraamverzorgster en ben weer gaan leren vanuit de ziektewet... Hier heb ik hard voor gewerkt om een diploma te halen. In zweden is geen kraamzorg, dus mijn beroep daar beoefenen zoals ik hier doe zal niet gaan. Dus ook daar zal ik weer moeten kijken wat ik kan en wat de mogelijkheid te zijn.  Mijn werkvooruitzichten zijn wel positief, met mijn papieren vind ik daar wel wat. 

Ondanks de nadelen, wegen de voordelen veel zwaarder en voelt dit echt alsof het zo moest zijn.  We hebben er een geweldig huis gehuurd waar we direct na de zomervakantie heen zouden gaan, doordat ik alles alleen moet doen met mijn zoon Roelof duurde het langer om alles voor elkaar te krijgen en te regelen. Emmigreren in een paar maanden tijd, is een pittige klus. Gelukkig kreeg ik wat hulp van vriendinnen om de boel in te pakken en begon onze reis naar Zweden. Met een bakwagen samen op reis, het duurde even maar toen we er waren. Fantastisch.

De bakwagen moest nog terug en ik zou nog 2 weken werken in de kraamzorg. We zochten een logeerplek voor deze weken. De 2 weken, werden 4 weken en toen begon de ellende helemaal. Door gezondheidsproblemen zijn we nu nog in Nederland, dus extra kosten voor slaapplaatsen, extra kosten voor het pension voor de hondjes. We konden altijd net netjes rond komen, maar nu we dubbele huur kosten hebben, een risicovolle operatie op de planning. Komen we in een financiele neerwaartse spiraal...  


Hoelang we hier in Nederland blijven, hoe groter de financiele zorgen worden. We willen graag maandag naar zweden terug, met onze hondjes.. 
Daar rustig de operatie afwachten en kennis maken met de buurt en ons draai gaan vinden in Zweden. Roelof kan dan weer naar school. 

Om deze neerwaartse spiraal te doorbreken heb ik alleen dus wel het geld nodig, voor de reis naar zweden, en vooral voor onze hondjes, om deze mee te kunnen nemen. Want die horen bij ons.. En zonder hondjes kan ik niet gaan, en lopen de kosten nog verder op... 

Ik hoop dat jullie mij willen helpen!  Ik zou jullie eeuwige dankbaar zijn... en je zou ons met elke kleine donatie al helpen!