Ik ben de tante van een ontroostbaar nichtje. Rosalie is 11 jaar en haar pony is Prince. Hij is helaas op 15 december 2017 overleden. Normaal gesproken is zoiets al heel erg, maar wat mijn zus en haar dochter overkomen is, is nauwelijks te bevatten. Ik begin bij het begin.....
Na jarenlang sparen en na een lange zoektocht is Prince op 27 oktober 2017 in het leven van Rosalie gekomen. Dolgelukkig waren ze met hem. Vol liefde ontfermden zij zich over hem. Een mooier iets kon er niet bestaan. Een onafhankelijke dierenarts heeft de pony goedgekeurd maar het onbedenkbare gebeurde: op 1 december 2017 sloeg het noodlot toe.
Die vrijdagmorgen werd mijn zus gebeld door de staleigenaresse. Prince was ziek. Koorts en waarschijnlijk koliek. De dierenarts kwam er bij. Koliek werd vastgesteld. Tijdens het opvoelen (de mest moest er uit) kwam er een hoop bloed mee. Dit vond mijn zus raar maar de dierenarts zei dat dit normaal was. Ader gesprongen. Hij ging niet verder met opvoelen en verdween.
Later op de dag werd Prince steeds zieker. Op een gegeven moment had hij zeer hoge koorts. De dierenarts stuurde een vervanger want hij had een spoedgeval... kan natuurlijk, maar Prince was zijn patient en die had ook met grote spoed zorg nodig. De vervanger vertrouwde het niet en zei dat mijn zus met Prince naar (naam bij initiatiefneemster bekend) moest. Dit is een half uur rijden vanaf de stal waar Prince stond.
Samen met mijn nichtje, zijn mijn zus en nog iemand met grote spoed naar de gespecialiseerde kliniek gereden. Hier aangekomen kregen zij slecht nieuws. Buikvliesontsteking, Prince had nauwelijks een kans om te overleven. Ontroostbaar was mijn nichtje en de dierenarts besloot om toch een poging te wagen. Prince werd aan het infuus gezet en door toedienen van zeer zware medicijnen leefde hij de volgende dag gelukkig nog. Dit heeft nog twee weken geduurd.
Helaas is Prince op 15 december 2017 alsnog overleden. Er bleek een gat in zijn darm te zitten waardoor de mest is gaan lekken in de buikholte.
Dat gat! Hoe kan dit, en waarom is een gezonde pony hieraan overleden. Er zijn zoveel vragen. De dierenarts uit (naam bij initiatiefneemster bekend) blijft beweren dat hij dit niet gemerkt heeft. De dierenarts in (naam bij initiatiefneemster bekend) denkt hier anders over.
Door omstandigheden had mijn zus nog geen verzekering afgesloten. Uiteraard heel dom maar dat is achteraf. Het financiele plaatje is enorm. Geen pony en torenhoge rekeningen.
Ik wil daarom graag aan de mensen die het heel goed hebben in Nederland vragen of zij een kleine bijdrage over hebben voor mijn nichtje. Ik wil met dit geld een nieuwe pony voor kopen. Nu nog niet, het verdriet is te groot maar op een dag zal de zon weer schijnen.
Paarden en ponys zijn alles voor haar en het is voor mij onverteerbaar om te zien hoe hard ze gespaard hebben en dat ze daar nu al weer afscheid van hebben moeten nemen. De manier waarop is ook zo erg, dat het nauwelijks een plaatsje te geven is.
Dank u wel voor het lezen.
Liefs,
Diana