Seksueel misbruik komt dankzij de #MeToo-beweging steeds meer openbaar. Er komt wereldwijd aandacht voor de slachtoffers en de gevolgen. Een ongehoorde groep, die éindelijk gehoord wordt. Maar ook in de kerken van Nederland?!

Mijn verhaal
Ik ben opgegroeid in een christelijk gezin en vanaf mijn zesde jaar seksueel misbruikt door verschillende gezins- en familieleden. Fysiek en mentaal zwaar mishandeld. Op de geplaatste foto  was ik 5 jaar, mijn laatste  jaar  dat ik ’’maagd’’ was. Ook mijn enige foto uit mijn jeugd die ik nog bezit. Het misbruik duurde elf lange jaren. Door verkering met hem, die nu mijn man is, stopte het misbruik. De gevolgen echter niet. Lichamelijk en psychisch lijden volgen heel mijn verdere leven, dag in dag uit. De diagnose die is gesteld door de gevolgen van dit misbruik is borderline-gedragsstoornis. Hierdoor heeft de kwelling een naam, want gekweld word ik! Door de stemmen in mijn hoofd, dag en nacht. Zij vertellen mij dat ik de schuld ben van alle misère, dat ik nergens voor deug, dat ik er afzichtelijk uitzie, enzovoorts. Als kind werd ik beroofd van mijn identiteit. Sindsdien is het leven óverleven, kan ik niet meer deelnemen aan het normale arbeidsproces en ben al ruim 12 jaar in vaste therapie. Ik heb ‘levenslang gekregen’, de daders lopen nog vrij rond.
Nu ben ik een dertiger, heb zelf een lieve dochter van 6  jaar en noem haar fictief Boo. Ik zie nu met  eigen ogen hoe  klein en kwetsbaar je bent op die leeftijd. Ik leefde zelf op mijn 6e al een dubbelleven. Ik heb  jaren gezegd ik wil het zelf niet meemaken dat mijn dochtertje 6 jaar wordt, ik kan het  niet. Toen ze  geboren was  had  ik al een afscheidsbrief gemaakt voor haar op latere leeftijd. En had ik al diverse suïcidepogingen achter mij, die een geweldige impact hebben gehad. De geboorte van Boo was als verzachtende olie in de wonden. Ik heb het overleefd en wil verder vechten. Voor haar.

Mijn missie
Slachtoffers van seksueel misbruik in kerken en christelijke gemeenschappen moeten een stem krijgen! De dekmantel van eren, vergeven en vergeten moet uit. De rechtspositie van slachtoffers moet sterker worden dan die de daders nu in de kerk en in Nederland hebben!  
Ik heb, helaas, veel persoonlijke contacten bij hulpverlening, justitie en gelukkig ook bij kerkelijke organisaties. Zij staan volledig achter mij om een platform op te richten om slachtoffers van seksueel misbruik een handreiking te geven zich los te wreken uit hun harnas.

Mijn aanpak
Een stichting oprichten waarin, naast mij, voornoemde mensen zitting hebben. De stichting gaat zich profileren via een website en (social) media. Mijn verhaal (wat ook uitgegeven gaat worden in een boek, samen met de vele eigen geschreven gedichten en brieven aan Boo), krijgt een plaats op de website. Als aansporing om anderen hun verhaal te delen. De professionals uit de stichting, maken een koppeling naar instanties die hulp en begeleiding bieden. Jouw donatie zal gebruikt worden voor de oprichtingskosten van een stichting, de bouw van een website en schrijf- en uitgeverkosten voor mijn boek.

Geef slachtoffers van seksueel misbruik een stem. Dankjewel voor je donatie!

De moeder van Boo

Nu  ook op  facebook https://www.facebook.com/chantal.visser.1042

waar  ik  een pagina  voor deze  actie  heb  aangemaakt om  te delen.