Het verhaal begint in 2008. Op een dag ineens buiten westen raken. Wakker worden in het ziekenhuis en je eigen kinderen niet meer herkennen. Na een lange strijd dit overwonnen en in 2012 zelfs weer aan het werk ondanks revalidatieartsen die zeggen dat dat nooit meer zal lukken.

In 2014 slaat het roer weer om er begint steeds meer hoofdpijn op te zetten en veel bezoeken aan de huisarts en het ziekenhuis. U neemt te veel hooi op uw vork mevrouw. Inmiddels 2015 en ik doe al maanden helemaal niks meer en de hoofdpijn blijft. Op moederdag, tevens de verjaardag van mijn oudste dochter is het helemaal mis, maar ik ga door. Rond middernacht als ik op bed lig gaat het mis en ik wek mijn man. Na een hele nacht in het ziekenhuis wordt ik gewoon naar huis gestuurd. Maandag naar uw huisarts. Zo gezegd zo gedaan. De huisarts verwijst mij toch weer door naar het ziekenhuis en ik wordt volledig door gelicht. Na een week weer het bericht u mag naar huis we hebben niks gevonden. Mijn man gaat alleen akkoord met een doorverwijzing voor een second opinion. Er komt een neurochirurg met het bericht een zeldzame hersenverzakking te hebben gevonden. Er zal een risicovolle hersenoperatie moeten plaatsvinden. De verlamming treed in en snel handelen is gewenst. Juni 2015 zal ik geopereerd worden.  Inmiddels November 2015 operatie achter de rug en revalidatie is gestart maar ik blijf hoofdpijn houden. Er wordt een waterhoofd geconstateerd welke veroorzaakt is door de hersenoperatie. Weer met spoed een hersenoperatie waarbij ze een drain gaan plaatsen. Daarna weer een lange weg met revalidatie. September 2016 eindelijk klaar. Een weekje naar de camping maar na 4 dagen steken op mijn borst. Weer naar het ziekenhuis. Mijn wereld stort in...borstkanker.

Niet zomaar één, de meest agressieve vorm en de snelst groeiende. Al 4cm groot en uitgezaaid naar mijn lymfeklieren. 

Alles bij elkaar zal ik weer een jaar lang behandelingen moeten ondergaan. 12 weken lang om de drie weken de op een na zwaarste chemo voor borstkanker. Vervolgens nog 12 weken lang wekelijks chemo. Dan een operatie met direct erachteraan bestraling. Tijdens de operatie zijn al mijn oksel klieren verwijderd.  Vervolgens 21 bestralingen welke dagelijks zullen plaatsvinden. Ook zal ik dan direct met hormoontherapie starten. 

Het hele verhaal:

Het hele verhaal kun je lezen op:

http://www.erelidpink.nl

Actie

Aangezien het Alexander Monro Borstkanker Ziekenhuis mij zo goed heeft geholpen, zou ik graag wat voor hun terug willen doen:

Het Alexander Monro Borstkanker Ziekenhuis is voor een groot deel van hun zorg afhankelijk van donaties:

Twintig exemplaren van het boek Gewoon Pech
Patiënten die de diagnose borstkanker krijgen en kinderen hebben van 8 jaar of ouder willen wij dit boek meegeven als ze naar huis gaan. Het boek kost 15 euro per stuk.

Totaal benodigd: 20 x 15 euro = 300 euro

Twee fietsen om even naar buiten te kunnen in afwachting van een uitslag
Het Alexander Monro Ziekenhuis ligt in een bosrijke omgeving. Graag willen we patiënten de gelegenheid bieden om lekker te gaan fietsen in de omgeving als ze in afwachting zijn van een uitslag. Ze kosten 500 euro per stuk en we zouden er graag nog 2 willen aanschaffen.

Totaal benodigd: 2 x 500 euro = 1.000 euro

Dertig bh's voor tijdelijke protheses
Sommige patiënten krijgen na een borstoperatie een tijdelijke prothese. Deze kunnen in de eigen bh worden gestopt maar de prothese valt er vaak uit en zit vaak slecht. In deze speciale bh’s kunnen ze gedurende enkele weken een tijdelijke prothese dragen zodat ze zich gemakkelijk kunnen bewegen. Uiteraard kunt u ook een lager bedrag geven.

Totaal benodigd: 500 euro

Help jij ons iets terug te doen?