Lieve mensen,
Onderstaand bericht las ik vandaag op Facebook. Dit heeft mij wel geraakt. Omdat ik weet welke impact dit voor Daan kan hebben vraag ik jullie (mijn facebook vrienden) dit berecht zoveel mogelijk te delen en indien mogelijk te doneren. Zodat Daan snel een nieuw fiets heeft en weer zelfstandig naar school kan! Zojuist de fietsenwinkel gebeld en die heeft al 30€ toegezegd voor deze actie.
En toen was Daan zijn fiets weg! Stond op slot voor de deur, vast aan de mijne, maar toch is ie weg. Ik zie Daan z'n hoofd panieken.
Zo'n fietsendief heeft natuurlijk geen idee wat een impact zoiets heeft op een jongen zoals Daan. Die snapt niet dat veranderingen problematisch zijn voor autisten. Die snapt niet dat Daan zijn hoofd op hol slaat en begrijpt natuurlijk niets van zijn sterke gevoel voor rechtvaardigheid . Nee, die fietsendief heeft die fiets waarschijnlijk al lang ergens neergepleurd. Is van A naar B gekomen vannacht. Dat barreltje van Daan was niet de moeite waard om door te verkopen.
Ik probeer zo luchtig mogelijk te doen om Daan gerust te stellen en breng hem met de auto naar school. Ik zie al aan zijn gezicht dat het eigenlijk geen zin heeft, want veel opsteken zal ie niet vandaag maar goed. "Joh ik heb toch n auto, ik breng je wel. Desnoods tot het eind van het jaar. Kijken we op het gemakkie voor een andere fiets", zeg ik met een gemaakte glimlach. Maar ik weet heus wel dat dat hem niet gerust stelt. Als ik hem nakijk als hij de auto uitstapt en richting school loopt voel ik de woede komen. Niet om die fiets, materiaal zegt me niets. Maar om de kromme schouders van mijn stoere zoon die zo slecht tegen onrechtvaardigheid kan. De gebogen houding die zijn paniek probeert te verbergen. En ik word boos. Zo boos op de fietsendief. Want die heeft geen idee wat hij hem aandoet. En stiekem hoop ik dat de fietsendief zelf later ook een kind krijgt met autisme. Dat ie weet wat het is. Dat het nooit zo maar een fiets is , maar dat elke verandering even zijn wereld op zijn kop zet.
Met Daan komt het uiteraard goed. Ik breng hem voorlopig naar school, we sparen intussen voor wat leuks en kopen dit keer gewoon drie goeie sloten of zo. Over een paar dagen is de fiets hopelijk uit zijn systeem en is alles weer oké. We blijven lachen. Het zonnetje schijnt. Toch?