Beste mensen,
Mijn naam is Halit Işık, ik ben 50 jaar, ik ben getrouwd en ik heb 2 kinderen. Een jongen van 8 en een meisje van 6 jaar oud. in 2004 ben ik gediagnosticeerd met Multiple Sclerose, ook wel bekend als MS. Van jongs af aan ben ik een heel sportief persoon geweest. Hierbij kunt u denken aan voetballen, fitness en dansen. Daarnaast was muziek maken en optreden als bassist in diverse bands mijn grootste hobby en tevens mijn lust en leven. Wat de dokter mij toen vertelde staat mij ook nog heel helder voor de geest .. het was een BAM moment ...ik kon het dan ook niet geloven! Momenteel leef ik in een aangepast huis met de voorzieningen die ik nodig heb om mijzelf te kunnen verplaatsen van A naar B, binnen mijn huis. Mede door het feit dat ik niet in staat ben om voor mijn kinderen te zorgen, zijn mijn kinderen momenteel geplaatst in een pleeggezin. Hiernaast heeft mijn vrouw ernstige psychische klachten overgehouden in de loop der jaren en dit samen heeft noodgedwongen geleid tot een uit-huis-plaatsing van mijn twee lieve kinderen. Met andere woorden, MS heeft mijn leven op meerdere vlakken negatief beïnvloed.
MS is een slopende ziekte, maar voornamelijk een sluipmoordenaar. Het is een ziekte van het centrale zenuwstelsel. In de loop der jaren heeft de ziekte mijn gezondheid dusdanig verslechterd dat ik op dit moment niet meer in staat ben om zelfstandig te lopen zonder een scootmobiel, krukken of rollator. Dit heeft een aanzienlijke invloed op mijn dagelijkse leven. Het is bijvoorbeeld niet meer mogelijk om bij een ouderbezoek, met mijn kinderen te spelen. Daarnaast is mijn evenwicht ernstig verstoord. De oorzaak van dit probleem is dat de rechterzijde van mijn lichaam haast verlamd is en ik hierdoor geen kracht heb en mijn evenwicht zeer gemakkelijk verlies. Helaas merk ik steeds vaker op dat ook mijn linkerzijde van het lichaam langzaam begint aan te tasten en geniepige gebreken begint te vertonen. Tot slot is mijn zicht beperkt, waardoor ik diepte mis met kijken en dubbel zie. (ook een kenmerk van MS). Om dit probleem dragelijk te maken, loop ik met een ooglapje of probeer ik een oog te sluiten. Kinderen roepen mij ook vaak na met: kijk mama..een zeerover! Kortom, het is een ziekte die soms ook zijn grappige kanten heeft.
Gedurende de jaren zijn er ontwikkelingen gerealiseerd tegen MS. In dit geval gaat het om de stamcel therapie. Dit is dan ook mijn enige uitweg in de strijd tegen deze slopende ziekte. Helaas wordt deze
behandeling niet uitgevoerd in Nederland en omliggende landen, en deze behandeling wordt tevens ook niet vergoed door de zorgverzekeraar. Ik heb, in overleg met mijn neuroloog, onderzoek gedaan en hieruit is gekomen dat de behandeling in Rusland het meest geschikt is voor mij. Het geld dat gemoeid gaat met deze stamceltherapie, is ongeveer 120.000,00 euro, in totaal. Dit bedrag zal dan ook volledig gebruikt worden voor de behandeling. Aangezien ik steeds vaker opmerk dat mijn ziekte een dusdanige verslechtering doormaakt, ben ik vastberaden en hoopvol om binnen een tijdsbestek van een jaar, het geld bij elkaar te hebben voor de behandeling. Uiteraard kan het voor mij niet snel genoeg gaan, maar aangezien het bedrag groot is, begrijp ik dat ik geduld moet hebben. De kans op slagen is 80% en ondanks dat het een risicovolle behandeling is, grijp ik elke kans aan op mogelijke genezing-en of stabiliteit. In mijn directe omgeving heb ik een persoon uit Vlaardingen, die ook deze stamceltherapie heeft ondergaan, grote resultaten zien boeken met verbeteringen in zijn beperkingen. Aangezien ik zelf niet over de financiële middelen beschik die nodig zijn voor deze behandeling, vraag ik jullie allen om een kleine bijdrage wat hopelijk zal leiden tot het eindbedrag.
Indien u niet in staat bent om geld te doneren, zou ik het alsnog erg waarderen als u de link zou kunnen verspreiden en delen!
Ik dank u voor het lezen van mijn verhaal.
Halit Işık