Nairobi, roepnaam Nai Nai is op 19 maart 2018 geboren. Laura kwam op stal en zag twee oortjes naast Java staan. Java had de bevalling helemaal alleen gedaan. Helaas kwamen we er al snel achter dat Nai Nai niet bij zijn moeder mocht drinken en we wisten dus ook niet hoe lang hij al niets gedronken had. We hebben nog diverse malen verwoede pogingen gedaan om Nai Nai te laten drinken, maar dat lukte alleen als we Java in de houdgreep namen. Bovendien had ze ook bijna geen melk in haar uiers. Dus moest er met spoed veulenmelk worden aangeschaft en moest Laura om het uur naar stal om Nai Nai te voeren. Dat heeft ze bijna een week vol kunnen houden, maar toen ging het vreselijk mis.
Op de maandag na de geboorte kwam Laura op stal en haar andere merrie Amy begon tegen haar te brullen, om te waarschuwen dat het gaat niet ging met die kleine. En inderdaad lag Nai Nai te trillen als een gek. Dus de dierenarts gebeld, maar zij konden niets voor hem doen, we moesten hem naar het UMC brengen. In de kliniek bleek dat hij ook uitgedroogd was en moest er een infuus in en allerlei medicijnen. Wij ondertussen naarstig op zoek naar een pleegmerrie, want dat is het beste om een veulen in leven te houden. Na een oproep op facebook, reageerden heel lieve mensen uit Noord Limburg, die een zogende merrie hadden staan met nog heel veel melk. Zij zijn op vrijdag de pleegmerrie komen brengen naar Utrecht en wij waren in tranen dat er nog zulke lieve mensen bestaan. Toen we eindelijk weer thuis waren, had kennelijk Java behoefte aan contact met Laura en liet ze het ook toe om aan haar uiers te zitten, waar nu ook meer melk uitkwam. Dus de dierenkliniek gebeld en die zeiden, kom ze dan maar meteen brengen, want met de pleegmoeder wordt het niks. Ze vinden elkaar niet lief. Dus daar gingen we dan weer voor de tweede keer die dag naar Utrecht. Helaas zijn ze bij het UMC er ook niet in geslaagd om de veulen aan het zogen te krijgen, ondanks het opnieuw henstig laten worden en de melkproduktie op gang te brengen. Niets hielp en dus kreeg Nai Nai ook daar veulenmelk.
Gelukkig is hij daar heel goed geholpen en na een verblijf van drie weken en een fikse rekening mocht hij eindelijk mee naar huis. Laura heeft hem met veulenmelk groot gebracht tot hij 5 maanden was en niet meer afhankelijk was van de melk. Zijn moeder is verder wel een goede moeder en zorgt goed voor hem, alleen had ze zo iets van, aan mijn lijf geen polonaise.
Het ging allemaal voorspoedig met Nai Nai totdat hij vorige week woensdagavond buiten stond met een bloedend voorbeen. Hij had zich verwondt aan het hek. Zijn onderbeen lag open en een pees was beschadigd. Dus moest hij weer naar Utrecht om geopereerd te worden. Ga dan nog maar een trailer zien te regelen. Gelukkig konden we er een lenen van de vriendin van de verzorgster van Java. Na 22.00 uur kwamen we dan eindelijk in de kliniek aan en werden we weer geweldig opgevangen door de artsassistent Lia, die Nai Nai de eerste keer ook al had opgevangen. Ook waren er vier leergierige studenten aanwezig. Gelukkig hoefde Nan Nai niet onder narcose gebracht te worden, ze hebben hem staand kunnen helpen, de bikkel. De volgende dag had hij gelukkig geen koorst. Zaterdag mogen we hem weer ophalen. Hij vindt het daar maar niks hoor. Ook mist zijn mama hem vreselijk.
Ook hier zal weer een fikse rekening voor gepresenteerd worden. Aangezien er voor de eerste rekening al een betalingsregeling is getroffen, zou ik, haar moeder, willen vragen of er mensen zijn die Laura willen helpen met een donatie, om de lasten enigzins te verlichten.