Abigail (3) en Faith (2) zijn onze dochters. Het zijn goedlachse en vrolijke kinderen die zich zoals
gewoonlijk wel eens ondeugend gedragen.
Kinderen horen een onbezorgd leven te hebben, grotendeels zijn de ouders daar verantwoordelijk
voor. Wij als ouders zijn daarvan overtuigd en probeerde ondanks een vrij onstabiele financiële
situatie toch alles te geven aan onze kinderen.
De moeder van Abigaïl en Faith (Liana) studeert tot op heden nog steeds hard om het feit dat zij
simpelweg gewoon leuke dingen wilt kunnen ondernemen samen met haar gezin.
Ik (vader van Abigail en Faith / Colin) besloot alvast voor zichzelf te beginnen als Hovenier om de
inkomsten een boost te geven zodat er voldaan kon worden aan de financiële verplichtingen en er
ruimte was om onvoorziene omstandigheden te dekken en natuurlijk om af en toe iets leuks te gaan
doen met het hele gezin.
Ik had maar twee doelen voor ogen: mijn gezin een stabiele kwaliteit van leven geven en een
gezonde financiële situatie.
Ik begon dus in februari 2018 voor mijzelf als zelfstandig ondernemer, en dat lukte in een relatief
korte tijd met succes. Inkomsten werden verdubbeld en Liana kon blijven studeren en zorgde wat
vaker dan voorheen voor de kinderen. Ik werkte ook de weekenden, vrijwel alle weekenden, maar at
steeds slechter door werkdruk. Dit zorgde voor een verminderde weerstand met alle gevolgen van
dien.
In de nacht van 25 op 26 april 2018 werd ik wakker door een minuscuul wondje op mijn voet. Het
jeukte enorm en door het krabben was het wondje opengegaan. Er ontstond een immense pijn aan
de voet.
Omstreeks 06.00 uur ‘s morgens besloot ik naar de huisartsenpost te gaan met de taxi want zelf
rijden was niet meer mogelijk. Er werd wondroos vastgesteld. Eenmaal thuis werd de
voorgeschreven antibiotica ingenomen.
Ik werd kort daarna onwel en ging naar de huisarts die zei; "Niets aan de hand en zorg dat je de
antibiotica blijft innemen." Ik had allang doorgestuurd moeten worden naar een medisch specialist.
Eenmaal thuis werd de pijn zo ondragelijk dat er een ambulance en de huisarts (opnieuw)
telefonisch werd verzocht om hulp. Echter weigerde zij omdat het maar om "pijn in de voet" zou
gaan. Op dat moment moest ik uren thuis wachten met enorme pijn tot mijn zwager, het broertje
van mijn vrouw arriveerde en mij naar het ziekenhuis bracht.
Ik werd direct opgenomen in het ziekenhuis met een bijna fatale bloedvergiftiging en een
vleesetende bacterie (Streptokokken-A) die ervoor zorgde dat binnen 24 uur mijn onderbeen werd
geamputeerd, meerdere malen geopereerd werd en ik een week lang in kunstmatige slaap
gehouden moest worden.
Deze gebeurtenis zorgde voor behoorlijke omwenteling binnen het gezin. Het was een traumatische
ervaring.
Daarna beland je in een lang herstelproces die nodig was, maar de oorzaak zorgde voor een
behoorlijke deuk in de hoedanigheid van het gezin die er nou net juist "rooskleurig" uitzag.
Ik lag ruim een maand op de intensieve zorg en zag in de tussentijd mijn kinderen niet, mijn vrouw
Liana moest bijblijven met haar studie en zij stond in deze periode ook alleen voor de zorg van onze
dochters Abigail en Faith.
Voor mij stond er een lange periode van revalidatie te wachten. De financiële situatie van het gezin
verslechterde weer en ik kreeg te horen dat het voor mij niet meer mogelijk was om mijn werk als
zelfstandig ondernemer (Hovenier) weer op te pakken gezien de fysieke omstandigheden. Ik zal
weer de schoolbanken in moeten om mijzelf om te scholen en opnieuw een poging te wagen om de
situatie van mijn gezin stabiel te krijgen. Nadeel is dat dit niet op korter termijn is te realiseren.
Ondanks de omstandigheden hopen wij als ouders toch dat onze kinderen niet de dupe wordt van
de huidige situatie en dat zij zoals verdient een ongestoord en tevreden leven kunnen leiden, wij
hopen dan ook om een bedrag te collecteren voor het studiefonds van Abigail en Faith en voor een
nieuwe inrichting (meubels / kinderbedjes) van de kinderkamers.
Wij willen niet alleen alle mensen bedanken die ons steunen, maar ook alle mensen die anderen
helpen!