RNamibië is een schitterend land in het zuidelijk gedeelte van Afrika. In de steden wordt veel Duits of (Zuid)Afrikaans gesproken. Maar in de buitengebieden, the rural areas, wonen veel stammen die nog grotendeels op de oorspronkelijke manier leven. Zij hebben daarom meestal niet de middelen om de huidige medische zorg te betalen of aan kleding te komen. Naankuse is een organisatie in Namibië, met hun basis in Windhoek, die een wilde dieren opvang centrum opgericht hebben. Maar daarnaast ook een LifeLine Clinic in een buitengebied ten oosten van Windhoek om gratis medsiche zorg aan de San Bush stam te bieden die daar leven. Op hun basis in Windhoek bieden ze ook gratis onderwijs aan de kinderen van deze stam om ze meer mogelijkheden voor de toekomst te bieden.

Ik ben in 2018 drie weken naar Naankuse geweest om als vrijwilliger te helpen met het onderhouden van het dieren opvang centrum, mee te helpen met onderzoek, tellen van dieren in het reservaat etc. Ik heb daar toen ook veel gehoord over het onderwijs en de kliniek en ik kon het niet laten om te denken wat ik als ergotherapeut hierin zou kunnen bijdragen. In overleg met de eigenaren van Naankuse hebben we afgesproken dat ik in 2020 ga inventariseren welke hulpvragen voor paramedici blijven liggen en hoe ik de vaste mensen in de kliniek kan scholen zodat zij deze mensen ook kunnen helpen. Daarnaast zal ik ter plekke een aantal acute hulpvragen zelf oppakken.

Waar moet je dan bijvoorbeeld aan denken bij vragen op paramedisch gebied?

• Iemand heeft een beperking aan zijn of haar hand en kan niet meer jagen, geen vuur meer maken, geen eten meer klaar maken voor het gezin.
• Een beperking aan je been of voet waardoor jezelf verplaatsen moeilijk wordt.
• Een visuele beperking waardoor je wel je benen en armen nog kan gebruiken, maar niet meer goed kan zien wat je moet doen.
• Kinderen met aangeboren of verworven beperkingen waardoor de ontwikkeling stagneert, hoe kun je hen passend in hun cultuur toch nog stimuleren in hun ontwikkeling.
• Volwassenen of kinderen die zodanig beperkt zijn geraakt dat ze aan een rolstoel vast zitten of aan bed gekluisterd zijn. Familie heeft dan tips en adviezen nodig hoe ze hen het beste kunnen verzorgen zodat ze nog zoveel mogelijk in beweging blijven zodat we voorkomen dat gewrichten vastgroeien, spierverlies tegengaan en doorligplekken voorkomen.

Wat is er dus nodig om dit project te kunnen starten en te laten slagen?

• Goede bruikbare kleding en schoenen voor de mensen daar zodat hun lichaam goed beschermd is tegen d omstandigheden.
• Waarschijnlijk allerlei andere hulpmiddelen voor mensen met een beperking die in een buitengebied in Namibië nog goed toepasbaar zijn.

Wat gaan we verder nog doen waar ook geld voor nodig is?

• Skype sessies vooraf met het medisch personeel om te inventariseren welke hulpvragen er liggen om vanuit Nederland alles al zoveel mogelijk voor te bereiden.
• Scholing opzetten voor de vrijwilligers en het personeel.
• Ter plekke een activiteiten analyse en omgevings analyse maken van hoe deze mensen leven en wonen, omdat de hulp en adviezen daarbij aan moeten sluiten.
• Ter plekke heb ik internet nodig om op die manier skype sessies te kunnen hebben met een paramedische achterban in Nederland die mij kunnen ondersteunen in de hulpvragen en de adviezen die gegeven kunnen worden.
• Ik heb vervoer nodig ter plekke omdat niet iedereen met een beperking in staat zal zijn om naar de LifeLine Clinic te komen. Dan kunnen we huisbezoeken afleggen.
• De materialen die vooraf in Nederland verzameld worden, moeten opgestuurd worden naar de LifeLine Clinic of de school en dat is kostbaar.
• Ik hoop mijn vliegreis ook te kunnen bekostigen uit deze actie. Onderdak en eten kan ik dan zelf betalen en zal voor en groot deel ook door Naankuse aangeboden kunnen worden.