van A(lzheimer) tot Z(org) - VIDEO

Greet (82) heeft Alzheimer dementie en woont in Eindhoven. In een sociaal isolement. De combinatie van Alzheimer en diabetes gaat niet altijd goed samen. Zo is Greet tweemaal in korte tijd bewusteloos op de grond gevonden. De politie brak haar woning open. Er is een probleem: Greet wil namelijk niet opgenomen worden. 

 
Het netwerk om Greet heen is minimaal. Ze is ongewenst kinderloos en de aandacht van haar mantelzorger, Adje, is thuis hard nodig. Haar man heeft namelijk een forse hersenbloeding gehad. Na een intensieve periode met veel veranderingen wordt er een rechterlijke machtiging afgeven.  

 
Jip en Janneke

Haar hele leven heeft Greet honden gehad. In zowel haar huis als op haar kamer in het verpleeghuis wordt ze omringt door foto’s en herinneringen. Tot een aantal maanden geleden woonde de honden bij haar in huis. Uiteindelijk zijn de honden uit huis geplaatst, omdat zij niet meer voor hen kon zorgen. In het verpleeghuis ontmoet Greet na twee maanden haar honden, Jip en Janneke, weer en dat levert een prachtig moment op. 

 
Ouders

Na 58 jaar verlaat Greet haar huis. Een huis dat steeds minder haar thuis wordt. Haar thuis is de plek waar ze is opgegroeid, bij haar ouders. Dat zijn de personen waar ze het steeds vaker over heeft. Toen Greet een telefoon hoorde gaan zei ze ‘Is dat een telefoon? Dat kan goed ‘ons moeder’ zijn. Pak ‘m maar op en zeg maar dat ik eraan kom.’

 
Ik sprak met mijn oma over afgelopen periode. Mijn oma ziet dat Greet het nu ontzettend goed heeft. Ze heeft weer een structuur in haar leven, mensen om haar heen en ze eet. Het beloop van dementie vanuit een ander perspectief is ontzettend bijzonder om mee te maken. 

 
Benieuwd naar wat de toekomst zal brengen. Graag neem ik jullie binnenkort mee in het vervolg van A(lzheimer) tot Z(org) met ’Tante Greet’ en haar hondjes.

WAUW!!! George Maduro Prijs 2019!! 🎉

Op 12 juni 2019 mocht ik 10.000 jongeren in een vol Ahoy op een positieve manier in contact brengen met mensen met dementie én de zorg.

Lees het artikel van het Eindhovens Dagblad.

Terug naar het vak - Brandweerman Jaap (92)

In deze serie keer ik samen met mensen met dementie en hun naasten ‘terug naar het vak’. Terug naar hun passie. Een vorm van reminiscentie, maar dan iets anders. Die positieve prikkeling laat mensen stralen. Een moment van (h)erkenning. Prachtig toch?

Samen met voormalig brandweerman Jaap en zijn dochters keerde ik ‘Terug naar het vak'. 

Glimlach
Vanuit het verpleeghuis ken ik Jaap als een teruggetrokken, maar zorgzame man. Omringd door brandweerauto’s, speldjes en foto’s uit zijn diensttijd vertelt hij over de brandweer. Wanneer ik naar de foto wijs glimlacht Jaap en verandert de blik in zijn ogen. Die gezichtsuitdrukking komt tijdens ons bezoek aan zijn oude brandweerkazerne terug. Als eerste officier zorgde hij ervoor dat de organisatie van de brandweer goed verliep en er veel aandacht ging naar het opleiden van nieuwe medewerkers en vrijwilligers. 

'Ik zou best wel weer bij de brandweer willen gaan werken.' 

Feest van herkenning
Met twee foto’s in de hand vertrekken we met de rolstoelbus naar de brandweerkazerne. Daar wacht ons een warm onthaal van een oud-collega. Terwijl het zonnetje op onze ruggen schijnt, zegt Jaap: 'Het lijkt hier veel op Eindhoven.' Herkenning.

Als ik na dit bezoek bij Jaap langsga, begint hij direct te zwaaien. Tijdens het tandenpoetsen zegt hij dat hij een ‘verschikkelijk fijne dag’ heeft gehad. Hij vraagt naar de foto’s en wanneer de video online komt. De keer daarop laat ik ze aan Jaap zien, met een digitale fotolijst. Een zichtbare herinnering. Nog altijd heeft hij een mooie herinnering aan deze dag. Direct begint Jaap met glunderen wanneer hij de foto's voorbij ziet komen. 

Meer video's zien? Bekijk het YouTube-kanaal van sTeun en toeverlaat (@teunentoebespraat)

_

Teun