Oke, het jaar en mijn revalidatie is nog niet voorbij….. maar wel een mooi moment om terug te kijken….
Enerzijds omdat het me  op dit moment lukt om te typen (Yeehee) en op een beeldscherm te kijken (WOEHOE!!!!!) …. En anderzijds….
omdat ik perse nu eindelijk wel mijn eigen update wil kunnen plaatsen. EN het lukt!!!! (Dan wel weer met hulp van Ron, dankjewel lieverd!!!)

2020….
Een jaar waarin normaal kunnen zien voor mij geen vanzelfsprekendheid blijkt te zijn en meer impact blijkt te hebben dan ik me ooit had voor kunnen stellen.

Ik kijk terug op een jaar vol tegenstellilngen

Het was een jaar van onwaardelijke steun ervaren – maar ook met momenten me zo onbegrepen voelen
Een jaar van vallen en van steeds weer opstaan 
Een jaar vol vragen maar ook met heel veel antwoorden 
Bijna totaal afhankelijk zijn – maar ook dolblij zijn met dat ik wel mezelf kon douchen, aankleden, eten en naar de wc kunnen gaan
Een jaar van hele diepe dalen – maar ook met mega geluksmomenten
Een jaar met diepe eenzaamheid – maar ook me mega gedragen, gesteund en gesupport voelen
Een jaar zonder tv en boeken – maar volop genietend van de telefoontjes en luisterboek momenten … die steeds meer en langer worden 
Een jaar met intense Pijn - maar ook me bewust zijn van hoe heerlijk het is om pijnvrij te zijn
Een jaar met intense angst om dood te gaan – maar ook met intens bijzondere levenservaringen waardoor ik meer vertrouwen heb gekregen in het leven
Een jaar van discipline maar tegelijkertijd ook het jaar van het grote loslaten
Een jaar met spanning – maar tegelijk ook een jaar waarin ik me sinds heel wat jaren eindelijk echt ben kunnen gaan ontspannen
Een jaar van grote onzekerheid – maar ook het jaar waarin ik heb leren vertrouwen
Een jaar van heel veel dingen niet kunnen – maar ook heel bewust zijn van de dingen die wel gaan
Een jaar van heeeeeeel veel mensen intens missen – maar ook van heel veel mensen toch ook heel dichtbij voelen.

Een jaar van vele wandelingen met Ron & Crissy. 

Een jaar waarin ik NOG bewuster ben gaan beseffen hoe RIJK je bent als je “Gewoon” gezond bent en energie ervaart.
En ik hoop zoooo dat het mij nog gegeven is, dat er een tijd komt dat ik weer volop energie ervaar en “gewoon” weer kan deelnemen en kan bijdragen aan de maatschappij.

Het jaar waarin ik weer heel veel heb gehad aan de vraag die mijn docent Jan Zachariasse mij jaren geleden stelde: Fraukje…. Kun je dankbaar zijn voor het ongeval????
Dat wat ik op dat moment maar een vreemde vraag vond… maar me uiteindelijk zoveel zou brengen.
En ook dit jaar weer….. 

Vooral op het diepste moment van de terugval waarin ik echt totaal overprikkeld was heeft dit me er echt doorheen gesleept…. 
Me te richten op wat wel kan…..
En dat is genieten van lekkere geuren, het omwikkeld zijn met een zacht dekentje, het kunnen kijken naar prachtige bloemen. De heerlijke smaken van het super lekkere voedzame eten dat Ron iedere dag weer voor mij bereid, het denken van behulpzame affirmaties en…. rustig blijven ademen.
En Ron en Crissy om me heen.

En dat wil ik jou ook graag meegeven als je moeite hebt om vertrouwen te houden in deze vreemde tijd….
Maak voor jezelf een soort van “steunpakket” met daarin voor ieder zintuig een behulpzaam iets.
Iets waar JIJ blij van wordt. Zodat je hier op moeilijkere momenten steun in kan vinden.

En sta heel regelmatig stil bij waar jij dankbaar voor bent.

Super dankjewel voor je support!!!! Je hebt waarschijnlijk niet door hoeveel dit voor mij (en Ron) betekend.

Liefs Fraukje

------------ Englisch version ----------------------------

Okay, the year and my rehabilitation is not over yet… .. but its a good time to look back….
On the one hand because I am currently able to type and look on a screen (WOW !!!!!)…. And otherwise….
because I now finally want to be able to post my own update. AND I'm doing it!!!! (Then again with help from Ron, thank you my love)

2020….
A year in which seeing normal for me turns out not to be something that obvious. As a matter of fact this turned out to have more impact than I could ever have imagined.

I look back on a year full of contrasts
It was a year of unconditional support - but also feeling misunderstood at times
A year of falling and getting up again and again
A year full of questions but also with many answers
Being almost totally dependent - but also overjoyed that I could shower, dress, eat and go to the bathroom myself
A year of very deep lows - but also with super happy moments
A year of deep loneliness - but also feeling mega carried, support and encouraged
A year without TV and books - but fully enjoying the phone calls and audiobook moments… that keep getting longer and longer
A year of intense Pain - but also being aware of how wonderful it is to be without pain
A year with intense fear of dying - but also with intensely special life experiences that have given me more confidence in life
A year of discipline but at the same time the year of letting go big time
A year with tention - but at the same time also a year in which I was finally able to really relax after many years
A year of great uncertainty - but also the year in which I learned to trust
A year of not being able to do many things - but also being very aware of the things that I was able to do
A year of intensely missing a lot of people - but also the feeling of having a lot of people very close.

A year of many walks with Ron & Crissy.

A year in which I realized EVEN more consciously how RICH you are when you are “Just” healthy and energetic.
And I soooo hope that it is still given to me that there will come a time when I will experience plenty of energy again and that I can “just” participate again and contribute to society.

The year in which I again benefited a lot from the question my teacher Jan Zachariasse asked me years ago: Fraukje…. Can you be grateful for the accident ????
That which I thought was a strange question at the time… but would eventually bring me so much.
And again this year… ..

Especially at the deepest moment of the relapse in which I was really totally over-stimulated, this really got me through….
Focus on what is possible… ..
And that means enjoying delicious scents, being wrapped in a soft blanket, being able to look at beautiful flowers. The delicious flavors of the super tasty nutritious food that Ron prepares for me every day, the thinking of helpful affirmations and…. keep breathing calmly.
And Ron and Crissy around me.

And I would also like to give you that if you have trouble keeping faith in this strange time….
Make yourself a kind of "support package" containing something helpful for each sense.
Something that makes YOU happy. So that you can find support in this at more difficult times.

And regularly reflect on what you are grateful for.

Super thank you for your support !!!! You probably don't realize how much this means to me (and Ron).

Much love Fraukje

Lieve allemaal,

Het is nog pril en spannend maar de laatste weken lijkt het erop dat Fraukjes herstel weer vooruit gaat.
Dus, dat willen we graag even met jullie delen.

De eerste telefoontjes zijn weer gepleegd en de eerste appjes zijn weer gelezen en verstuurd.
Ook al kan Fraukje nog niet onbeperkt bellen en/of appjes lezen en beantwoorden, iedere stapje is er weer één!
En eindelijk heeft ze in de afgelopen weken na al die maanden haar oma's, opa en een paar vrienden kunnen zien.
Op dit moment is het heel lastig voor haar dat de bezoekjes maar heel sporadisch en kort kunnen plaats vinden.
Hierdoor moet ze keuzes maken en dat terwijl er heel veel mensen belangrijk voor haar zijn.
Dit omdat haar energie nog te beperkt is en ze van ieder bezoek, hoe kort dan ook, nog bij moet komen.

Naast de training/behandelingen heeft ze nog heel veel rust momenten op een dag nodig.
Maar sinds deze maand lukt het al meer om activiteiten aan elkaar te koppelen.
Dus in plaats van na iedere activiteit minimaal een kwartier te rusten kan ze nu vaker twee activiteiten achter elkaar doen.
Ze heeft zelfs weer de yoga voor haarzelf opgepakt en doet nu in een goede week twee keer 40 minuten rustige yoga.
En op betere dagen kan ze zelfs al een half uur naar een luisterboek luisteren.

We zijn heel blij met de begeleiding van de deskundigen die om ons heen staan en ons helpen in de weg naar herstel.
Mede dankzij hun gaat het nu weer vooruit.
Ook ervaart ze ontzettend veel steun aan alle lieve berichtjes, kaartjes en zelfs de vele bloemen die ze heeft mogen ontvangen.

Namens Fraukje een hele dikke knuffel!
Groetjes Ron

------------ Englisch version ----------------------------

Dear All,

It is still early and exciting, but in recent weeks it seems that Fraukje's recovery is moving forward.
So, we would like to share that with you.

The first phone calls have been made and the first whatsapp messages have been read and replied.
Even though Fraukje cannot make unlimited calls and / or read/answer messages, but each step is an improvement!
And finally in the past few weeks, after all these months, she has been able to see her grandmothers, grandfather and a few friends.
At the moment it is very difficult for her that the visits can only take place very sporadically and briefly.
As a result, she has to make choices, while many people are important to her.
This is because her energy is still too limited and she still has to recover from every visit, however short.

In addition to the training / treatments, she still needs a lot of rest moments a day.
But since this month it is already more successful to link activities.
So instead of resting for at least 15 minutes after each activity, she can now do two activities more often in a row.
She has even picked up yoga for herself again and now does 40 minutes of gentle yoga twice in a good week.
And on better days she can even listen to an audiobook for half an hour.

We are very happy with the guidance of the experts who are around us and help us on the road to recovery.
Partly thanks to them, things are now moving forward.
She also experiences a lot of support from all the sweet messages, cards and even the many flowers she has received.

On behalf of Fraukje a very big hug!
Greetings Ron

Lieve allemaal,

Het liefst had Fraukje zelf al een hele tijd terug een update geplaatst.
Maar helaas is dit door een paar flinke terugvallen niet mogelijk.
Dus vandaar dat jullie het nog steeds met mij moeten doen.

Zoals in de vorige update aangeven was Fraukje naast de training van CognitiveFX tevens ook bezig met het trainen van haar ogen.
Dit traject volgt ze sinds eind november bij Oogbalans in Berlicum.
Helaas is gebleken dat vooral dit traject een behoorlijke impact heeft op haar dagelijks leven.
Zo groot zelfs dat een groot deel van de cognitieve training op advies van CognitiveFX nu op hold staat, aangezien de combinatie te zwaar is.
Op dit moment is Fraukje niet meer in staat om naar een beeldscherm (TV, PC, mobiel) te kijken, te bellen,  auto te rijden (of lang in een auto te zitten),  of lang iets te doen wat veel concentratie vergt. 
De Corona crisis heeft dit allemaal niet makkelijker gemaakt daar haar ogen tussentijds niet meer getest konden geworden en de broodnodige fysiotherapie is moeten stoppen.
Dit alles heeft geresulteerd in nog een flinke terugval na een periode van vooruitgang. 
Tijdens deze terugval heeft ze onder andere veel last gehad van trillend beeld, misselijkheid, duizeligheid, hoofdpijn en slapeloosheid. 

We hebben vaak de vraag gekregen van mensen, wat Fraukje nu de hele dag doet behalve haar trainingen. 
Nou…  behalve wandelen, wat ontzettend goed is voor haar ogen, doet ze eigenlijk heel weinig.
Of beter gezegd, kan ze eigenlijk heel weinig.
Ze moet na iedere activiteit zoals ontbijten, douchen, wandelen enzovoorts rusten.
Dit omdat ze maar een beperkte energie heeft.

Was dan alles kommer en kwel in de afgelopen maanden? 
Dat zeker niet. Er zijn nog altijd kleine sprongetjes voorwaarts.
Tevens heeft ze de vruchten kunnen plukken van onze reis naar Utah.
Zonder het werk van CognitiveFX zou ze nog niet eens in staat zijn geweest om de training van Oogbalans te kunnen onthouden.  
Dit is dan toch weer mooi in-da-pocket om maar zo te zeggen.
Tevens hebben we ondanks de terugvallen goede hoop dat ze kan herstellen.
Mede omdat ze mede CFX gangers heeft leren kennen die een zelfde soort proces hebben doorgemaakt en nu  een heel stuk hersteld zijn. 
Hopelijk tot snel…  en dat deze update dan wel door Fraukje zelf geschreven kan worden.

Groetjes Ron en knuffels van Fraukje.

------------ Englisch version ----------------------------

Dear All,

Fraukje would have preferred to post an update a long time ago.
But unfortunately this is not possible due to a few significant setbacks.
So that's why you still have to deal with me.

As indicated in the previous update, Fraukje was besides training CognitiveFX also training her eyes. 
She has been following this process since the end of November at Oogbalans in Berlicum.
Unfortunately, it has turned out that this process in particular has a significant impact on her daily life.
So much so that a large part of the cognitive training is now on hold on the advice of CognitiveFX, because the combination is too heavy.
At the moment, Fraukje is no longer able to watch a screen (TV, PC, mobile), make calls, drive a car (or sit in a car for a long time), or do something for a long time that requires a lot of concentration.
The Corona crisis has not made all this easier since her eyes could no longer be tested and the much needed physiotherapy has had to stop.
All of this has resulted in another significant drop after a period of progress.
During this setback, she suffered from shaky vision, nausea, dizziness, headache and insomnia.

We have often been asked by people what Fraukje does all day except her training.
Well… besides walking, which is very good for her eyes, she actually does very little.
Or rather, she can do very little.
She should rest after every activity such as breakfast, showering, walking and so on.
This because she has only limited energy.

Was everything doom and gloom in recent months?
Certainly not. There are still small leaps forward.
She surely benefited from the trip to Utah.
Without the work of CognitiveFX, she wouldn't even have been able to remember the visual trainings.
This is nice in-da-pocket so to speak.
Despite the setbacks, we are also hopeful that she can recover.
Partly because she got to know fellow CFX goers who have gone through the same kind of process and have now recovered a lot.
Hopefully until soon ... and that this update can be written by Fraukje herself.

Greetings Ron and hugs from Fraukje.

Lieve allemaal,

Inmiddels zijn we alweer bijna 3 maanden terug uit Amerika.
Is Fraukje inmiddels al in haar 12e week van het vervolgtraject bezig.
De hoogste tijd voor een update dus.

De vraag die waarschijnlijk iedereen heeft is: Hoe gaat het nu met Fraukje?
Om dit te kunnen beantwoorden moet ik even een beetje terug in de tijd gaan.
Voor het gemak pik ik even op waar de laatste update gestopt is…

In de week bij CognitiveFX heeft Fraukjes brein door de verschillende activiteiten en oefeningen een soort van kickstart gekregen om te resetten.
Door de informatie verkregen vanuit de scans konden ze bij CognitiveFX heel gericht de oefeningen inzetten die nodig zijn om de juiste hersendelen te activeren of juist wat af te remmen.

Op donderdag 12 september heeft Fraukje een 2de scan gehad waarbij werd gemeten of en hoe de behandeling effect heeft gehad.
De resultaten hiervan werden bij het slotgesprek op 13 september medegedeeld.
Het goede nieuws is dat haar hersenen de eerste sprongetjes tijdens deze week al gemaakt hebben.
Helaas moet hierbij ook vermeld worden dat een 100% herstel bij Fraukje niet gegarandeerd kan worden (uiteraard gaan wij hier natuurlijk wel voor ).

Op het moment van schrijven is Fraukje 5 dagen per week bezig met het vervolgtraject vanuit CFX. Hierbij wordt ze 2x per week begeleid door een fysiotherapeut.
Daarnaast is ze sinds 3 weken 7 dagen per week bezig met het behandeltraject voor haar ogen. Hiervoor gaat ze 1x per 2 weken naar Berlicum.

Maar om terug te komen op de vraag hoe het nu met Fraukje gaat….

Ze is enorm fanatiek bezig met de vervolgtrajecten en dankbaar dat ze eindelijk actief en gericht iets kan doen ten goede van haar herstel.
Ze is enorm hoopvol.
De pijnklachten zijn beduidend afgenomen, ze slaapt over het geheel genomen een stuk beter en sinds een paar weken ervaart ze zo en dan gedurende de dag momenten van energie.
Haar geheugen lijkt beter te werken. En eindelijk EINDELIJK ervaart ze een stuk minder stress.

Toch heeft ze ook lastige momenten… de dagen dat het ondanks haar inzet toch minder gaat…. De activiteiten die ze (weer) moet missen.. zoals verjaardagen en vanavond kerstavond met de familie.

Gelukkig helpt het haar hierbij dat ze zich enorm gesteund voelt door de mensen om haar heen. Het helpt haar om zich vooral op het nu te richten en vooral te kijken naar ieder stapje die ze vooruit is gegaan. Zoals Rob Gevers van Oogbalans zegt…. “Alle babystapjes bij elkaar maken uiteindelijk samen een hele grote stap”.

Nogmaals iedereen bedankt voor jullie steun!
Mede dankzij jullie ervaart Fraukje nu deze stijgende lijn.
Groetjes Ron (en knuffels van Fraukje )

------------ Englisch version ----------------------------

Dear All,

We have been back from America for almost 3 months now.
Fraukje is already in her 12th week of the follow-up process.
So it's defenetly time for an update.

The question that probably everyone has: How is Fraukje doing?
To answer this, I slightly need to go back in time.
So lets start where the last update stopped ...

Due to the various activities and exercises that she had during her week at CognitiveFX, Fraukjes received a kind of kickstart to reset her brain. Thanks to the information obtained from the scans, they where able at CognitiveFX to setup a very targeted program that either activated or slowed down the correct parts of the brain.

On Thursday 12 September, Fraukje had a 2nd scan that measured whether and how the treatment had an effect. The results were provided during the exit meeting on 13 September.
The good news is that her brain has already made the first steps during this week.
Unfortunately, it should also be mentioned that a 100% recovery for Fraukje cannot be guaranteed (of course a 100% recovery is someting we aim for ).

At the time of writing, Fraukje is doing 5 days a week her follow-up process from CFX. Hereby she is guided twice a week by a physiotherapist.
In addition to this she has been busy 7 days a week with the treatment process for her eyes since 3 weeks. For this she goes to Berlicum once every 2 weeks.

But to come back to the question of how Fraukje is doing….

She is very enthusiastic about the follow-up processes and grateful that she can finally do something active and focused for the benefit of her recovery.
She is very hopeful.
The pain complaints have decreased considerably, on the whole she sleeps a lot better and since a few weeks she experiences moments of energy every day during the day.
Her memory seems to work better. And finally FINALLY she experiences a lot less stress.

Yet she also has difficult moments ... the days that despite her efforts things dont go that well ... The activities that she (again) must miss .. such as birthdays and tonight's Christmas Eve with the family.

Fortunately it helps her that she feels enormously supported by the people around her. It helps her to focus on the present and to look at every step she has made. As Rob Gevers of Oogbalans says .... "All baby steps together make a really big step".

Thanks again everyone for your support!
Thanks in part to you, Fraukje is now experiencing this upward trend.

Greetings Ron (and hugs from Fraukje )

Lieve allemaal,

Als eerste wil ik jullie allemaal bedanken voor jullie steun en bijdragen van de afgelopen maanden.
Dankzij jullie hulp heeft Fraukje vandaag haar eerste dag gehad bij CognitiveFX in Utah!

Een update van wat er zich tot nu toe allemaal heeft voorgedaan.
We zijn op 31 augustus vertrokken vanaf Schiphol om op 31 augustus weer te landen in Salt Lake City Amerika.
Van daaruit zijn we door de meest geweldige chaufeur opgehaald (Mr. Howard  ) en een naar ons hotel in Provo gebracht.

In het weekend op te rust te zijn gekomen van de vlucht en een beetje van de jetlag, stond er maandag een afspraak te wachten bij de oogkliniek van Dr. Duval.
Hier heeft Fraukje verschillende testen moeten ondergaan waarbij geconstateerd is dat ze geen diepte meer kan zien.
Dit is mede ook een oorzaak van misselijkheids en vermoeitheids klachten die Fraukje vaak ervaart.
Volgens Dr. Duval is dit een verschijnsel van de hersen beschadiging die opgelopen is tijden het ongeval.
Het goede nieuws is dat dit te verhelpen is. Fraukje moet nu eigenlijk opnieuw leren zien.
Gelukkig dat dit traject ook in Nederland voortgezet kan worden.

Op donderdag heeft Fraukje de scan ondergaan bij CognitiveFX.
Dit was een behoorlijk uitputtende dag omdat ze hier aanspraak op haar cognitive functies moest maken en het bijbehorende lawaai van de scan zorgden voor de nodige overprikkeling.

En dan eindelijk, het moment waar we al die maanden naar toe geleefd hebben: de uitslag van de scan!
Ik zal proberen in het kort uit te leggen wat we vanmorgen kregen te horen.

Waar bij een gezonde persoon de hersenen een direct verbinding maken van A naar B, nemen Fraukje's hersenen een komplete omweg om bij B te kunnen komen.
Soms raken de hersenen zelfs de weg kwijt waardoor het weer terug moet naar punt A omweer opnieuw te proberen om bij punt B te komen.. of gewoon niet meer weet waar het naartoe moet.
Dit vreet energie waardoor Fraukje dus heel snel overprikkeld en oververmoeit wordt.
Tevens staat bij haar het vecht-of-vluchtreactie mechanisme altijd aan.
Bij een aanrijding wordt dit mechanisme geactiveerd, maar door de hersen beschadiging die hierdoor opgelopen is, komen de hersenen niet meer in de "normale" staat.
Een ontzettend naar gevolg hiervan is ook dat het lichaam bijna altijd onder hoogspanning staat waardoor stress hevige pijnklachten opgewekt kunnen worden.
De vergeetachtigheid, problemen met lezen en rekenen hebben als oorzaak dat de "weg" en de "poort" naar herinneringen bijde als het ware kapot zijn.
Dit maakt het ook moeilijker om nieuwe informatie op te nemen.

We gaan nu een week tegenmoet waarbij CognitiveFX Fraukje gaan helpen allemaal deze problemen op te lossen.
Naar aller waarschijnlijkheid zal dit echt niet allemaal in 1 week lukken, maar het begin is zeker gemaakt.
Als wij weer terug zijn in Nederland gaat Fraukje verder met werken aan haar herstel.
De arts heeft aangegeven er rekening mee te houden dat het nog een tijd gaat duren voordat ze weer aan het werk kan.
Ik wil hierbij heel graag Jacqueline bedanken voor het overnemen van haar Yoga groepen tot die tijd.

Nogmaals iedereen heel erg bedankt!

Groetjes Ron (en knuffels van Fraukje )

------------ Englisch version ----------------------------

Dear All,

First of all I want to thank you all for your support and contributions in the past months.
Because of your help Fraukje yesterday had her first day at CognitiveFX in Utah!

Hereby an update of what happened so far.
We left Schiphol on the 31 of August to then land in Salt Lake City America on August 31.
From there we were picked up by the most amazing driver (Mr. Howard ) who brought us to our hotel in Provo.

During the weekend she slightly recovered from the flight and the jet lag.
On Monday an appointment was waiting for her at Dr.Duval's eye clinic.
Here Fraukje had to undergo several tests where they discovered that she can no longer see depth.
This is also partly explains the nausea and fatigue complaints that Fraukje often experiences.
According to Dr. Duval this phenomenon a direct result of brain damage caused by her accident.
The good news is that this can treated! Basicly Fraukje needs to learn to see again.
Fortunately, this treatment can also be continued in the Netherlands.

On Thursday Fraukje underwent the scan at CognitiveFX.
This was a pretty exhausting day because during the scan she had to face a lot of cognitive challanges.
Besides that she had to undergo the whole day the noise from the MRI scanner, causing way to much stimuli.

And then finally... the moment we have been living towards to all these months: the result of the scan!
I will try to explain briefly what they explained us yesterday morning.

Whereas a healthy persons brain makes a direct connection from A to B, Fraukje's brain takes a complete detour to get to B.
Sometimes the brain even loses its way... most of the time it then goes back to point A to try again....but sometimes it gets totaly lost and doesnt even know where to go to anymore.
The problems with remembering, reading and arithmetic are a result of the "road" and the "gate" to the memories beeing broken, making it also harder to record new information.
This also consumes a lot of energy, as a result Fraukje is quickly over-stimulated and tired.
Another thing they could tell is that her fight-or-flight response mechanism is always on.
In the event of a collision the fight-or-flight mechanism is activated, but as a result of to brain damage that occured , the brain no longer comes into the "normal" state.
A terrible consequence of this is that her body is almost always under a high stress level that can cause severe pain.

We will now have a week in which CognitiveFX will be helping to solve all these issues.
Most likely this won't succeed in 1 week.. but a start has certainly been made.
Fraukje will need to continue to work on her recovery after she is back in the Netherlands.
The doctors at CognitiveFX indicated to take into account that it will take a while before she fully can return to work.
I hereby would like to thank Jacqueline for taking over her Yoga groups until that time.

Thanks again everyone!

Greetings Ron (and hugs from Fraukje )

Lieve allemaal,

9 juni hadden we niet kunnen bedenken dat de Crowdfunding voor CognitiveFX zoveel teweeg zou brengen

Inmiddels is 84% van het doelbedrag bereikt (84!!!)... en daarnaast zijn we zo geraakt door alle lieve, bijzondere reacties, zelfs uit het buitenland
We voelen ons zo gedragen, zo gesteund.

Nu is het echt……!!!!!✈️

Heel blij en dankbaar dat mijn moeder, vader en José de zorg voor Crissy op zich nemen.
Zodat we met een gerust hart ons kunnen richten op het Cognitvefx avontuur.

De crowdfunding loopt nog steeds…… want na de behandeling in Amerika gaat het traject in Nederland nog door…. wat de nodige kosten met zich mee brengt.

Echt zo enorm, super veel bedankt!!!

Liefs,
Ron & Fraukje

Lieve allemaal,

Sinds de start van de crowdfunding gebeuren er bijzondere dingen....
Van donaties via de brievenbus tot een vriendin die mijn crowdfundingsactie ondersteund d.m.v. een kinderyoga activiteit. (echt zo lief 💞 ) 
Zelfs een interview door het plaatselijke weekblad van HALLO Horst aan de Maas.

Zo hartverwarmend... inmiddels hebben we ruim 70% van het doelbedrag gekregen. Iedereen enorm bedankt!!!!!

Je kunt nog steeds helpen, door mijn crowdfundingsactie te delen:
https://www.doneeractie.nl/help-fraukje-de-behandeli…/-36450

Liefs,
Fraukje (en ook van Ron)

Lieve allemaal,

Ongelooflijk bijzonder dit..... amper 14 dagen geleden met de crowdfunding van start gegaan....
en al 50% van het doelbedrag gehaald!!! (Ook privé is er geld gedoneerd)

En behalve de bijdragen ook nog eens de vele lieve, hartverwarmende reacties. Die Ron(mijn partner) en mij zo enorm veel steun geven.

Zelfs vanuit het buitenland krijgen we reacties van mensen die ons willen helpen. Vandaar dat Ron ook nog een crowdfundingspagina gemaakt heeft
om het voor deze mensen makkelijker te maken om te doneren.

Het raakt ons enorm dat er zoveel mensen zijn, zelfs mensen die ons niet kennen, die ons willen steunen.
Echt super bedankt iedereen!!!!

Heel veel liefs,
Fraukje (en Ron)

P.s. Zonder opdringerig te willen zijn.... we willen heel graag het eindbedrag bij elkaar halen.
Dus als je nog graag wil helpen en heb je deze actie nog niet gedeeld? Zou je dan deze pagina willen delen via facebook/app/mail?
Je zou echt enorm helpen!