Wij hebben Roy leren kennen in april 2015. Ik was met mijn gezin op vakantie in Thailand, waar we in een resort verbleven. Roy werkte in de bediening van het restaurant van het resort.
Wij raakten met elkaar aan de praat Roy vertelde ons dat hij en zijn vrouw Awon al een tijd in Thailand werkten, omdat zij in de Filipijnen geen werk konden krijgen. Er is daar veel armoede en vaak ook veel schade door de jaarlijkse orkanen die door het land razen. Zij bleken een zoontje van 7 jaar te hebben dat bij hun familie op de Filipijnen woonde. Door in Thailand te gaan werken konden zij hem naar school laten gaan en geld sparen om een eigen bedrijfje op te zetten op de Filipijnen en zo beter voor hun gezin te zorgen.
Zij hadden hun zoontje Ethan toen al een jaar niet meer gezien. Er was wel contact via de telefoon en hun familie stuurde ook foto’s, zodat zij hun zoon toch een beetje konden zien opgroeien. Maar hoe verschrikkelijk is het dat je door armoede niet bij elkaar kunt zijn als gezin.
Inmiddels heb ik al 4 jaar intensief contact met Roy. Wij helpen sinds 2015 met de schoolkosten van Ethan, zodat zij sneller spaargeld bijeen konden krijgen. Roy zorgt voor updates door regelmatig berichten te sturen via Messenger en ons de foto’s van Ethan door te sturen, die hij weer heeft ontvangen van zijn familie.
Helaas verloren Roy en zijn vrouw hun werk in het resort begin 2018, doordat hun werkvergunning in Thailand verliep. Zij moesten terug naar de Filipijnen, wat enerzijds heel fijn was, want zij konden eindelijk Ethan weer eens in hun armen sluiten. Maar tegelijkertijd moesten zij na een paar weken ook weer afscheid van hem nemen, aangezien hun spaargeld nog lang niet toereikend is om een eigen bestaan op te bouwen op de Filipijnen. Met een nieuwe werkvergunning hebben zij geprobeerd weer aan de slag te komen in Thailand, maar dit bleek deze keer een stuk minder eenvoudig. Awon en Roy werken nu elk in een ander resort, ver van elkaar af. Dus nu kunnen zij elkaar ook bijna niet zien. En daarbij heeft het voor Roy 2 maanden geduurd voordat hij weer aan de slag kon en heeft daarom in die periode van hun spaargeld moeten leven.
Hun hoop was om eind 2019 terug naar de Filipijnen te gaan met voldoende spaargeld om een huis te betalen, een eettentje op te starten en zélf te gaan zorgen voor hun zoontje. Helaas liggen hun lonen een stuk lager dan bij hun vorige werk, en is hun spaargeld wat geslonken doordat Roy tijdelijk geen werk had.
Het ziet er naar uit dat de hereniging van hun gezin een stuk langer op zich laat wachten dan dat zij hadden gehoopt.
Dát is dan ook de reden waarom ik deze doneeractie wil starten. In de afgelopen 5 jaren hebben Roy en Awon hun zoontje slechts 3 weken in hun armen kunnen sluiten. Verder zien zij hem alleen op foto’s en filmpjes en horen zij hem via de telefoon. En hoe lang dit nog gaat duren is niet duidelijk. Met deze doneeractie wil ik heel graag geld inzamelen voor Roy en zijn gezin. Zij hebben zo lang zo hard gewerkt en zijn nog steeds onzeker over hun toekomst. Met het ingezamelde geld wil ik ervoor gaan zorgen dat Roy en Awon zo snel mogelijk terug kunnen naar de Filipijnen. Met dat geld hun gedroomde eettentje kunnen beginnen en samen met hun gezin in een eigen huis kunnen gaan wonen en zelf hun zoon van dichtbij zien opgroeien en voor hem zorgen.
Roy, Awon en Ethan hebben elkaar al zo lang moeten missen. Het wordt tijd dat zij worden herenigd.
Zij weten hier helemaal niets van en het zou prachtig zijn om hun te verrassen door ervoor te zorgen dat ze dit jaar nog vóór Kerstmis weer bij elkaar kunnen zijn.
Elke bijdrage is welkom!
Alvast heel erg bedankt!!!
Liefs, Ingrid