Toen ik in februari 2018 naar Nepal ging, bracht dat natuurlijk veel gemengde gevoelens met zich mee. Prachtig land, maar ook zo arm! De eerste dag hebben Ramon en ik een tijd lang bij een hond gestaan die lag dood te gaan. We voelden ons machteloos maar niemand in de straat of in het hotel wist waar we heen konden bellen voor hulp. Inmiddels weet ik dat Kathmandu een prachtig en gedreven centrum heeft waar dieren worden opgevangen en behandeld(http://www.katcentre.org.np/), gecastreerd en gesteriliseerd, ingeent tegen rabies en als nodig ook ter adoptie opgegeven. Als ik eind november 2019 terugga naar Kathmandu zou ik graag bij ze langs gaan om ze een donatie te geven. Vind je het leuk om bij te dragen, dan zou dat natuurlijk heel fijn zijn! Ik begrijp het ook heel goed, als je overslaat.