Ik heb het afgelopen half jaar in Tanzania gewoond, hier heb ik Michelle leren kennen. Michelle is 3 jaar oud. Zij en haar ouders wonen in Arusha. Haar ouders kunnen allebei geen werk krijgen, maar haar vader doet vrijwilligerswerk in een tehuis voor gehandicapte kinderen en krijgt hier af en toe wat geld voor indien er donatie's gegeven worden voor de vrijwilligers. Michelle kan dus niet naar school, omdat haar ouders dit niet kunnen betalen. Ik ben in contact gebleven met haar ouder, omdat ik zelf heb beloofd Michelle te gaan helpen en hopelijk helpen jullie mee!

Er zijn in de buurt wel overheidsscholen, maar hier wil je je kinderen niet naartoe sturen. Dit onderwijs is namelijk gratis, hierdoor is het aantal scholen, lokalen en docenten ver achtergebleven. Gemiddeld zitten er 66 kinderen in 1 klas, delen 3 á 4 kinderen één tafeltje en is er een tekort aan lesmateriaal; 1 op de 5 kinderen heeft een schoolboek. Het komt helaas ook nog veel voor dat er fysieke straffen gegeven worden. De kwaliteit van het onderwijs op overheidsscholen is ook erg laag, voor de meeste kinderen eindigd het dan ook na de basisschool, maar 54% van de leerlingen haalt het basisschool examen. Dit wil ik niet voor Michelle!

Gelukkig komen er steeds meer privéscholen voor een beter onderwijs en een betere toekomst. Een nadeel hieraan is dat het erg prijzig is en dat de lokale inwoners deze scholen meestal niet kunnen bekostigen. Dit onderwijs kost ongeveer 500 euro per jaar, hiervan wordt het volgende betaald: het schoolgeld, busritten van en naar school, eten op school, schooluniformen en eventuele heffingen/belasting etc. Kortom, het totaalpakket voor Michelle om naar school te kunnen en een betere toekomst tegemoet te gaan!