Een lieve vrouw..Lieve moeder en bovenal een lieve vriendin.. Na een lange moeizame periode was haar leven eindelijk weer op de rit.. 50+ en klaar voor de volgende fase in haar leven. Samen met haar dochter heeft ze mooie momenten meegemaakt en dingen ondernomen samen.. Haar passie als kapster om iedere dag weer mensen mooi en blij te maken. Haar eigen salon aan het haventje in Woerden.. Wat was ze gelukkig dat haar leven weer een mooie wending heeft gemaakt.. Toen haar vader wat ook haar maatje was vorig jaar plots overleed storte haar wereld in.. Maar ondanks het verdriet pakte ze de draad toch weer op.. Haar vader zou niets liever hebben gewilt.. Het ging ondanks alles weer goed met haar. Monique zat goed in haar vel en ging door.. Tot het noodlot eind 2019 weer toesloeg.. Epileptische aanvallen... 

Positief zoals Monique is wist ze dat dit zou komen door alle spanningen die er nu uitkwamen.. Het verwerken van haar verleden, het verdriet om de dood van haar vader etc. Daarom was ze moe en kreeg ze die aanvallen.. Tot de dokters kwamen met de uitslag van de testen en MRI scan..

Hersentumor...niet meer te opereren en fase 4.. De grond zakt onder je voeten vandaan..Je wereld stort in elkaar.. " Never Give Up" gaat nu verliezen van de diagnose.. Chemo en bestraling bepalen hoelang je nog de tijd krijgt om te mogen genieten van je dochter, je moeder, je broer en alle lieve mensen om je heen die van je houden.. 

Zo oneerlijk.. Boos...verdriet...nog bozer...nog meer verdriet alles wisselt af..

Dan komt de realiteit... Ondernemer...Liefde voor het vak als kapper... Maar de werkelijkheid is dat wanneer je niet werkt je ook geen inkomen hebt. 

Voor ons is het vreselijk om toe te moeten kijken dat Monique naast haar gezondheid nu ook financieele zorgen heeft.. dat mag niet gebeuren.. Monique moet zich richten op haar gezondheid en genieten van de momenten waarop ze daar de energie voor heeft. Maar ze mag GEEN zorgen hebben hoe ze haar rekeningen moet betalen.. Daarom vraag ik hoe klein dan ook een bijdrage om de tijd die Monique nog bij ons mag zijn zich geen zorgen hoeft te maken. Namens Monique kan ik uit niets anders zeggen dan "uit mijn hart...Dank u wel"....