Dit is de korte versie aangereikt door Samantha.                                                      

Riek Verschut heeft jaren van operaties en medische missers achter zich liggen waarbij grote fouten zijn gemaakt door ziekenhuizen,artsen en zorghotels.

Nu, jaren later, kruipt ze op eigen kracht weer terug naar de top, maar door alle ingrepen is haar toestand niet zoals het hoort te zijn.

Haar balans en kracht zijn de afgelopen jaren erg afgenomen en om die kracht weer terug te krijgen revalideert ze bij Bfit in Middelharnis.

Echter, Riek kan op dit moment maar 100 meter lopen zonder in te storten.

Een driewielzitfiets zou voor haar dan ook de perfecte oplossing zijn.

Het zitje geeft haar de steun die ze nodig heeft en het derde wiel geeft haar balans.

De driewielzitfiets die Riek zo hard nodig heeft om weer volledig zelfstandig te worden kost bijna 8000 euro een bedrag dat niemand zomaar even ophoest.

Daarom vraagt ze mensen om haar te helpen, want wanneer een hoop mensen een klein bedrag doneren dan kan Riek haar leven in no-time weer oppakken.

Dat gunt u toch iedereen?

                               -----------------

                       Dit is de uitgebreide versie.

Ik ben Riek Verschut, 66jaar, weduwe, lichamelijk gehandicapt en vraagt hulp.

Na vele operaties en medische missers belandde ik in een rolstoel, in mijn wanhoop klopte ik aan bij het loket WMO van de Gemeente Middelharnis.

Lang verhaal kort ik kreeg geen hulp, integendeel ik werd begraven onder een berg bureaucratie met als gevolg, dat ik niet meer zelfredzaam thuis kon blijven en opgenomen moest worden in het verzorgingshuis Nieuw Rijsenburgh.

Tijdens mijn verblijf in Nieuw Rijsenburgh gedurende 5 maanden in 2016 ben ik nog 2 maal geopereerd en kreeg 2 heupprotheses.

Ik woonde in het verzorgingshuis en de verwachting was, dat ik daar vanzelf zou vervagen.

Door mijn wilskracht en doorzettingsvermogen ben ik weer terug thuis, niet meer rolstoel afhankelijk, maar heb hulp nodig om zelfredzaam thuis te kunnen zijn.

Bewegen is de oplossing, ik ga 3xper week bij Bfit in Middelharnis revalideren en na 4 jaar in een rolstoel te hebben gezeten is fietsen een oplossing om aan mijn conditie en revalidatie te werken.

Ik krijg zware medicatie o.a., morfine vanwege chronische pijnklachten.

Aangezien mijn grove motoriek en evenwicht-balans niet goed is, gaat fietsen niet, wel op een driewielzitfiets met rugondersteuning en met trapondersteuning.

Dit wordt onderbouwd door 2 artsen en de fysio therapeut.

Weer aangeklopt bij het loket WMO van de Gemeente Middelharnis, hopende dat mijn inzet en het feit, dat ik terug thuis was en hulp nodig heb om aan mijn zelfredzaamheid te kunnen werken beloont zou worden.

Niets is minder waar, na een hele lange procedure is eruit gekomen, dat ik een scootmobiel of een driewielzitfiets kan krijgen met een eigen bijdrage per maand, maar zonder trapondersteuning of rugondersteuning want ik moet in staat zijn volgens de WMO om de trappers in de rondte te krijgen.

Een scootmobiel draagt niets bij aan mijn revalidatie en moeten fietsen op een driewielzitfiets zonder enige ondersteuning, daar zijn mijn benen ná 4 jaar in een rolstoel te hebben gezeten te zwak voor, dat bleek toen ik bij van Raam was.

Ik ben nadat ik een afspraak had gemaakt naar van Raam gegaan in Varsseveld om dit uit te proberen met een deskundige ter plaatse, d.d. 28-07-2017 daar is aangaande mijn beperkingen gebleken, dat er een driewielzitfiets met rugondersteuning, trapondersteuning en een speciaal zadel nodig is, om aan mijn conditie-revalidatie te kunnen werken, ik was zo blij als een kind, toen ik hierop kon fietsen, ik heb tranen van geluk gehuild zoals te zien is op de foto.

Na 4 jaar rolstoelafhankelijk te zijn geweest is de kracht in mijn benen minimaal, ik ben in staat om 100 meter te lopen en daar houd het verhaal dit moment op te bestaan.

Dit is een oproep om hulp, ik ben moe gestreden van al de tegenwerking van de WMO.

De WMO heeft mij het gevoel gegeven, dat ik mezelf moet schamen voor mijn hulpbehoevendheid en de daaruit de voortvloeiende voorzieningen zelf moet bekostigen.

De Gemeente Middelharnis gaat voor de goedkoopste oplossing en nu moet ik naar mijn bank voor een lening en voor het overige gedeelte een PGB aanvragen, dan is de driewielzitfiets eigendom van de Gemeente/WMO en moet ik ook nog een eigen bijdrage betalen

Allesbehalve goedkoop was het recreatie centrum in Ouddorp bij de brouwersdam betaald door de Gemeente Middelharnis kosten; 3 miljoen euro, dat ná 9 maanden is gesloten en staat nu leeg.

Ik krijg A.O.W., omdat ik ver onder het minimum zit krijg ik geen lening van de bank.

Ik ben mens en heb niet gekozen voor deze lichamelijke klachten, iets wat iedereen kan overkomen.

Ik wil er alles voor doen om zolang mogelijk thuis zelfredzaam te kunnen zijn en niet om levend begraven te worden in het verzorgingshuis Nieuw Rijsenburgh, waar ik een trauma aan heb overgehouden, mede door het loket WMO van de gemeente Middelharnis.

Toen ik de 1e keer aan de WMO om hulp vroeg kreeg ik een afgedankte rolstoel, waar ik zonder hulp niet zelf mee naar buiten kon, ik heb jaren in huis gezeten en op de valreep, voordat ik opgenomen moest worden in het verzorgingshuis, kreeg ik een andere rolstoel.

Daarna ben ik door de WMO op een schandalige behandeld en ik ben niet de enige, dit is algemeen bekend.

Niets is wat het lijkt, wanneer je hulp vraagt krijg je te maken met machtsmisbruik en uit de weg neem praktijken, het is schimmig en allesbehalve transparant.

Bij bezwaar maken wordt je gehoord door een “onafhankelijke klachtencommissie” van de gemeente, ik vind het allang niet meer geloofwaardig.

In mijn beleving is het goedkoper iemand te helpen om zelfredzaam thuis te kunnen blijven, dan vervagen in een verzorgingshuis.

Vandaar mijn wanhopige roep om hulp aan mensen met gevoel voor compassie, die mij willen helpen door middel van een donatie en dit willen delen met andere mensen via facebook, zodat ik met de driewielzitfiets kan gaan werken aan  mijn conditie-revalidatie en op deze manier zelfredzaam thuis kan blijven wonen.