Gun mij tijd en doneer!
Mijn naam is Christine Reinten, ik ben 44 jaar en heb een zoon van 13. Ik had nooit kunnen bedenken dat ik op een dergelijke site zou staan, om geld te ‘vragen’. Ik schaam me daar een beetje voor… Maar nu ik in een situatie verkeer dat het moet, merk ik dat elke gêne wegvalt. Er telt maar één ding, en dat is: LEVEN.
Ziekenhuis mist diagnose
In mei 2017 ging ik met heftige buikklachten naar de MDL-arts. Tijdens een endoscopie is er toen een grote poliep verwijderd. ‘Ik was door het oog van de naald gekropen,’ zei de MDL-arts destijds. Na pathologisch onderzoek van de poliep, bleek het te gaan om een poliep met hooggradige dysplasie. Ik was maar nét op tijd; iets later en ik zou de diagnose darmkanker hebben gehad…
Maar de klachten bleven aanhouden en werden heviger. Vele huisarts- en ziekenhuisbezoeken later, werd er eind december 2019 opnieuw een endoscopie gedaan en het bleek helemaal foute boel te zijn: uitgezaaide darmkanker, operatie niet mogelijk, palliatieve fase zoals dat heet. Nader onderzoek van de in 2017 verwijderde poliep (die was bewaard) toonde aan dat er toen al, in 2017 dus, sprake was van kanker. Het ziekenhuis had de diagnose gemist…
‘Bereidt u zich maar voor op uw dood’
In januari 2020 begon het eerste chemo-traject van 4 maanden. Deze chemo zorgde ervoor dat de kanker onder controle was. Ik ging over op een onderhoudsdosis. Vlak daarna kreeg ik een helse buikpijn en opgezette buik: de kanker was uitgezaaid naar mijn buikvlies.
Ik begon aan een tweede zwaarder chemo-traject in strijd tegen de buikvlieskanker. Echter alles wat fout kon gaan, ging fout. Ik belandde in het ziekenhuis waar ik 6 weken lag met opeenvolgend: een buikvliesontsteking, een sepsis, een longontsteking. Op de laatste scan werd helaas ook een sterke toename van de buikvlieskanker geconstateerd. En kreeg ik het fatale bericht.
Een PIPAC-behandeling
Uitbehandeld… Maar daar liet ik het uiteraard niet bij zitten. Na lang en grondig speurwerk op het internet stuitte ik op een zogenaamde PIPAC-behandeling. Dit is een behandeling waarbij door middel van een kijkoperatie, verwarmde chemo via verneveling onder grote druk rechtstreeks op het buikvlies, en dus op de kankercellen, wordt aangebracht. En daarnaast de reguliere chemotherapie om de ontwikkeling van de kanker op andere plekken tegen te houden. Daarom is de PIPAC-behandeling zo speciaal: intraveneuze chemotherapie heeft weinig tot geen effect op plekken die slecht doorbloed zijn, zoals het buikvlies.
Ziektekostenverzekeraar vergoedt behandeling niet
Zo’n PIPEC-behandeling zit in Nederland nog in de studiefase, maar wordt wel al jaren uitgevoerd in onder andere België, in het Universitair Ziekenhuis in Gent. Maar de behandeling wordt niet vergoed door mijn Nederlandse verzekeraar, door geen enkele Nederlandse verzekeraar trouwens, omdat de behandeling in Nederland niet is erkend.
Gun mij tijd en doneer!
Een behandeling kost €4000 per keer. Er staan gemiddeld tien behandelingen voor het totale behandeltraject. De behandeling vindt om de 6 weken plaats. De eerste twee behandelingen kan ik zelf en met de hulp van familie nog financieren, maar daarna houdt het op. Dus ben ik op zoek naar ongeveer €40.000 (dit is inclusief reis- en verblijfskosten).
Ik hoop oprecht dat u een bijdrage wilt leveren en ik ben u bij voorbaat al heel dankbaar. Ik hoop ook dat u mijn bericht deelt, zodat het bij zoveel mogelijk mensen terechtkomt.