Van diepe vreugde naar groot verdriet.

Zoals velen weten, bestond het leven van Ams uit het heen en weer vliegen van Gambia naar Nederland. Dat deed hij om dan bij zijn vrouw Karin en zoon Saidou (10) te zijn. Tot Corona.

Corona bracht voor iedereen veel verandering. Voor veel mensen ook verdriet en tegenslag. Voor hun, dachten ze, zou dit de beste tijd van hun leven worden. Ams kon doordat alles stil kwam te liggen niet meer terug naar Gambia. Hij kreeg eerst 90 dagen verlenging van zijn visa. Later konden ze zelfs een tijdelijke verblijfsvergunning aanvragen. Wat was de familie blij. Hij kon eindelijk blijven. Er was zelfs kans op werk.

Eind september na het schilderen van hun huis, kreeg Ams buikpijn. Later ook koorts. Na een week heen en weer naar huisarts en ziekenhuis ging het helemaal niet goed. Hij werd met spoed opgenomen. Na vele onderzoeken kwamen ze er achter dat hij kanker had. Hij werd met spoed geopereerd. En er volgde onderzoek. Diepe schok. Hun wereld stortte in. Hoe kon dit gebeuren. Zo ziek was hij niet.

Na 2 weken onderzoek bleek hij NK?T-cel lymfoom te hebben. Een snelgroeiend en zeer agressieve vorm van lymfeklier kanker. Hij moest met spoed naar het Radboud in Nijmegen. Daar kregen we te horen dat hij al in het laatste stadium zat. Er werd gestart met een zeer intensieve chemo van 8 dagen.

Na de eerste chemokuur, mocht hij na een week rust naar huis. De familie was vol hoop. Later kreeg hij de 1e scan en bloedonderzoek om te kijken of het geholpen had. De uitslag was wisselend. Veel was weg, maar op sommige plaatsen had het niet geholpen. Maar, dit kon nog bij de volgende kuur. Uit zijn bloedonderzoek bleek dat zijn lever en nieren niet goed werkten. Hij werd met spoed opgenomen.

Nadat de nieren weer goed werkten, werd Ams voor een week naar huis gestuurd. Starten met de 2echemo was geen optie met zo’n lever. Na een week rust, hoopte de familie dat de lever tot rust was gekomen. Dit was niet het geval. De waarden waren zelfs 2x zo hoog. Weer werd hij opgenomen. Er werd weer een scan gemaakt. Daaruit bleek dat de kanker weer volop aan het groeien was. Wachten met de chemo was geen optie meer. Er werd toch gestart met de chemo. Het zou heel spannend worden. De leverwaarden moesten gaan zakken. En het 8 dagen gaan volhouden met de chemo.

Op 30 december na 5 dagen chemo, heeft de familie een gesprek gehad met de arts. De lever kan het niet aan. De chemobehandeling moest stoppen. Doorgaan kon echt niet meer. Andere behandelingen zijn niet mogelijk. Ams heeft de meest zware kuur gekregen. Maar ook tijdens deze kuur groeit de kanker gewoon door. Uitbehandeld vertelde de arts.

Ams is op oudjaarsdag thuisgekomen, helaas zonder ondersteuning van thuiszorg, de reden is dat hij niet verzekerd was. Ook de afgelopen maanden heeft om deze reden voor heel veel stress gezorgd.

De hoop was om als gezin nog enkele weken van elkaar te kunnen genieten maar het mocht niet zo zijn. Op 2 januari is Ams in bijzijn van Karin en Saidou rustig ingeslapen. Het verdriet is groot, heel groot. Ze hadden zo’n andere toekomst voor ogen. Eindelijk een toekomst samen. Helaas is dat ze niet gegund.

Op de dag dat Ams is overleden kwam ook de brief van de IND met de verblijfsvergunning... 

Help de familie door te doneren en te delen.