Van droom naar nachtmerrie

Leo (63 jaar) en May (61 jaar) hadden eind 2012 de wens om hun gezamenlijke droom om op een toplocatie in de binnenstad van Venlo een horeca dagzaak te beginnen genaamd Astoria.

Nadat Leo een carrière als debiteurenbeheerder erop had zitten was hij toe om zijn droom waar te maken. Met zijn vrouw May aan zijn zijde, en haar ruim 38 jaar ervaring als zijnde onderneemster van enkele succesvolle kroegen en restaurants zowel in Nederland en vlak over de grens in Duitsland. De gezondheid van wijlen haar ex-man Martin en de economische malaise die voortvloeide uit de SARS en MKZ crisis, zorgde ervoor dat hun spaarcenten als sneeuw voor de zon verdween, en uiteindelijk het ondernemen in het horecaleven op pauze zetten.
In een poging om een zaak te openen met dezelfde passie en hartstocht als decennia geleden, en om in de toekomst van een leuke oudere dag te kunnen genieten, werden alle financiële middelen die beschikbaar waren aangesproken.
Eind 2012 was het zover. Een jarenlang leegstaand pand dat voorheen diende als uitzendbureau werd horecabestendig gemaakt. Van een kale ruimte met enkel een verouderde wc en trap maakten Leo en May met behulp van vakkundige vaklui en hulp van handige familieleden hun droomzaak waar. Astoria was een feit.

Echter bestond het pand uit twee etages waarvan bij tekening van huurovereenkomst nader werd overeengekomen dat May en Leo een bed-en-breakfast  zouden starten naast het runnen van een dagzaak met open keuken. Door de verhuurder werd notabene toegezegd dat hij akkoord zou gaan om een badkamer te bouwen. De doorberekening van de badkamer zou bovenop de huurprijs van €2450 excl. BTW per maand komen.
Met een starterssubsidie van €32.000,- werd de hele verbouwing bekostigd van de begane grond: van nieuwe toiletgroep, nieuwe leidingen, nieuwe meterkast, nieuwe afvoer, nieuwe opgang naar de tweede etage en het geheel voorzien van een houten vloer, mooie tegels, geverfd en algeheel gemoderniseerd. 
Op de tweede etage werd een badkamer gerealiseerd en May en Leo gingen 2 mei 2012 open om inkomen te werven en verdere verbeteringen aan te kunnen blijven brengen.
Na uitvoerig onderzoek door een aannemer en brandweer bleek de tweede etage en de trap naar de derde etage niet brandveilig te zijn: er moest gemiddeld €65.000,- worden geïnvesteerd om de wettelijk verboden stoffen kabels in muren en plafonds te vervangen en een veilige vluchtweg te creëren.
In gesprek met de eigenaar van het pand werden de gang van zaken aan de kaak gesteld maar kwam hij terug op zijn belofte om mee te dragen in de kosten omdat hij het gebouw als zijnde winkelpand verhuurde (waarom dan een moderne badkamer realiseren en doorberekenen in de huurprijs?). Ze zouden zelf voor de onkosten moeten opdraaien.
Omdat May en Leo een contract van 5 jaar + 5 optie jaren hadden getekend was er geen weg meer terug.

Helaas was dit nog maar t begin van de ellende die komen zou.
Hun start in mei 2013 en het daaropvolgende jaar verliep niet voorspoedig door tegenvallend weer en niet nagekomen beloftes van de gemeente om meer activiteiten op het plein tegenover hun zaak te organiseren.
Door het plan van de gemeente om bergen zand en stenen en bulldozers voor de deuren en het terras van de zaak te plaatsen werd er in de zomer van 2013 geen of nauwelijks inkomsten geworven. De omzetderving bedroeg volgens de boekhouder ruim €26.000,-. Volgens de gemeente viel dit onder ondernemersrisico en kregen zij €0,- tegemoetkoming in hun onkosten. 
Tot overmaat van ramp werd enkele maanden na dit voorval ingebroken in hun privé woning en kondigde dit het crisisjaar van 2014 aan. Los van persoonlijke bezittingen van emotionele waarde werd het bedrag voor de inkoop voor het carnavalsseizoen gestolen.
Het carnavalsseizoen van 2014 verliep zakelijk rampzalig, mede door handhavers die de zaak sloten, ondanks goedgekeurde vergunningen. Na keuring van politie en brandweer bleek alles in orde te zijn, en na in beroep te zijn gegaan, was het kwaad al geschied: wederom inkomsten misgelopen.
Het werd steeds moeilijker om het hoofd boven water te houden.

Na 3,5 jaar hard werken en ondernemen in Venlo en het teveel voortduren van tegenslagen vanuit het niet meewerken vanuit de eigenaar van het pand en de gemeente, konden ook de financiële ondersteuning van familieleden de klappen niet meer opvangen. 
In 2016 is er een huurachterstand van €44.000,- en hadden ze nog anderhalf contractjaar te gaan. Inmiddels eist de eigenaar van het pand het gehele bedrag op plus nog €50.000,- aan huurpenningen. Indien er niet voor 31 december 2016 aan het gehele bedrag kon worden voldaan moesten het duo het pand binnen 10 dagen het pand leeg opleveren. Het bleek onmogelijk te zijn om aan die financiële eis te voldoen. Met een berg schuld waren ze genoodzaakt om hun faillissement aan te vragen met alle gevolgen van dien op zakelijk en privé gebied. 
Omdat er weinig medewerking was vanuit de schuldeisers hadden het duo nog één kans van de curator om een doorstart te maken. Dit was in een gemoedelijk dorpje in Duitsland vlak over de Nederlandse grens. Tegen een zeer gunstige huurprijs op een goede locatie hadden ze van de curator twee maanden de tijd gekregen om hun schulden in te lossen. 
Echter nog geen twee maanden later werd door aandringen van de curator, de gastronomie in Duitsland opgezegd. 

Van kwaad tot erger

Deze afgelopen jaren hadden May en Leo een advocaat in de armen genomen die hun bijstond tijdens deze slopende jaren. 
In januari 2017 werd het faillissement uitgesproken en wilde de curator de woning verkopen.
In 2019 bleek na taxatie dat het huis een overwaarde had van €5600,-. May en Leo hadden hierop een afkoop aangeboden van €5600,-. Deze werd afgewezen door de curator. In pogingen om een nieuw afkoopbedrag te krijgen heeft de curator nooit meer gereageerd.
De inventaris hadden Leo en May destijds moeten achterlaten in Astoria. De curator wilde deze zelf verkopen en heeft deze verkocht voor €500,- terwijl de waarde minimaal €25.000,- bedroeg. In 2019 werd het pand waar voormalig Astoria in gevestigd was, opnieuw verhuurd. De verhuurder heeft de inventaris van May en Leo onderhands mee verhuurd. Daarop volgend is er een inval gedaan door May, Leo, hun advocaat en curator waarop de verhuurder aan de kaak werd gesteld wegens het vernielen en of ernstig beschadigen van de inventaris. Vervolgens neemt de curator een eigen advocaat om de afhandeling rondom de waarde inventaris en de huurpenningen te incasseren. Daar is verder niets uitgekomen.

In 2020 wordt opnieuw door de curator een verzoek gedaan tot taxatie van Leo’s en May’s woning. Nu blijkt de overwaarde €45.000,- te bedragen. De curator eist op om tot verkoop over te gaan of zij moeten zelf de €45.000,- inbrengen. Echter, de curator heeft twee keer opdracht gegeven aan dezelfde makelaar voor de taxatie, wat inhoudt dat deze verhoging in nog geen tijdsbestek van 1 jaar verhoogd is met 17,5%.
Na 4 slopende jaren wordt hun nu alsnog de woning afgenomen als we niet snel hulp van anderen krijgen en komen ze binnenkort op straat te staan. 
Door nalatigheid en onoplettendheid van de curator en de stijgende woningmarkt, zijn deze twee mensen die decennia lang hun leven met hard werken hebben opgebouwd, nu de dupe geworden, en wil de curator ze voor een bedrag van €45.000,- op straat zetten.
Ondertussen is het met de gezondheid van May en Leo niet goed gesteld. De ziekte van Ménière zorgt ervoor dat May niet meer optimaal kan functioneren en de blaaskanker van Leo is gelukkig operatief verwijderd, maar zal wel onder controle moeten blijven. 

Waar ze levenslang voor hadden gewerkt en opgebouwd, leven ze anno 2021 al geruim
9 jaar onder het bijstandsniveau.

Ik weet dat het veel gevraagd is, maar ik probeer te streven naar €45.000,-. Dit is het bedrag wat de curator moet hebben om de woning te kunnen behouden. De kosten vallen hoger uit, maar als we dit bedrag weten te bereiken, kunnen May en Leo hun huis behouden en voorkomen we dat ze op straat komen te staan en schulden verder omhoog worden gedreven. Om die reden doe ik een verzoek op u!

Help mij hun te ondersteunen in het behoud van hun woning zodat ze zich kunnen richten op hun gezondheid en herstel en weer oma en opa kunnen zijn voor hun kleinkinderen.

Iedere beetjes helpen, en we zullen ontzettend dankbaar zijn voor de giften.

Duizendmaal dank!!

Met warme groet,

Fleur, dochter van May en Leo