Het is wel even de schaamte voorbij en ik had nooit verwacht dat een crowdfunding actie de huidige stand van zaken van ons gezin zou weergeven, maar onze nood is hoog en na 8 jaren geprobeerd te hebben om op eigen kracht onze situatie te veranderen, moet ik concluderen dat wij aan het einde van ons latijn zijn en het ons zelf niet lukt om uit de ellende te komen, financiële ellende welke ons aangedaan word door een verzekeraar...
Bedankt dat u de moeite neemt mijn relaas te lezen en hopelijk mag ik een beroep op u doen?
Wij, mijn vrouw en ik en onze toen 9-jarige zoon, hebben 8 jaar geleden in 2013 een zwaar auto-ongeval gehad, buiten onze schuld om hebben wij een frontale botsing gehad op een provinciale weg met een ongeoefende bestuurder. Deze was opeens op onze weghelft, er was niet eens tijd om te remmen. Wij reden op dat moment 80 km/pu, de klap was hevig en vaak genoeg zijn er dodelijke slachtoffers bij dit soort ongelukken te betreuren.
Helaas was mijn opgelopen rug- en nekletsel niet van voorbijgaande aard en lig ik, vooral in de begin jaren, regelmatig een week 'plat' op bed met helse pijnen en medicatie als Oxycodone of Morfine. Een en ander werd verstrekt omdat ik probeerde onze onderneming overeind te houden, waar wij al 25 jaar met veel plezier in werkzaam waren. Tevens heb ik een stuk rij-angst aan het ongeluk overgehouden en de zorgen voor de onderneming, welke mijn afwezigheid niet kon dragen, maakte dat ik in zijn geheel angstiger werd. Angst om niet meer voor mijn gezin te kunnen zorgen, ik was tenslotte kostwinnaar. Ook was ik angstiger in het algemeen geworden, het ziekenhuis heeft in 2015 dan ook door het ongeval PTSS-achtige klachten geconstateerd. Verder heb ik concentratieproblemen, zware hoofdpijnen, kan ik niet meer tegen licht, geluid, drukte en heb ik slaapproblemen. Nadat ik, waarschijnlijk door de stress, rond 2015 ook begon te stotteren besloten wij in 2016 dat het zo niet langer meer kon en hebben wij de werkzaamheden moeten staken.
Ons verhaal klemt ook maatschappelijk enorm en het gegeven dat wij in een nachtmerrie als deze terecht zijn gekomen, had ik in ons Nederland niet voor mogelijk gehouden. Sinds 3 jaar zijn wij volledig onthouden van inkomsten en is ons spaar- en pensioengeld verdampt, onze auto's verkocht en voor zover mogelijk hebben wij onze huisraad van de hand gedaan om ons hoofd boven water te houden. Nu hangt, op zeer korte termijn, verkoop van ons thuis boven ons hoofd, dit is niet te verkroppen en doet ons realiseren dat David tegen Goliath een verloren strijd is en wij hulp nodig hebben, al weten wij niet meer waar deze te vinden...
Gewoon even op een mooie zaterdagmiddag onderweg naar oma, om de kijken hoe het maar gaat. Onwetend dat dit geplande bezoekje ons leven traumatisch zou wijzigen en dit ons, ook nog, onze mooie onderneming zou gaan kosten, niet eens nog door het ongeluk ansich maar door het asociale verdienmodel van een verzekeraar.
Wij worden hiermee door deze verzekeraar als fraudeurs weggezet, dit is niet te verteren en zeker niet te accepteren.
Mentaal werd dit allemaal te zwaar en heeft er toe geleid dat ik naar de GGZ doorverwezen ben, al konden zij, behalve een luisterend oor bieden, ook niet veel doen. Zoveel onrecht, onmacht en frustratie is gewoonweg ziekmakend.
De immense stress omtrent de betalingsachterstand en hierdoor het reële gegeven onze woning kwijt te raken en daarmee ook de mogelijkheden om te re-integreren in rook op te zien gaan heeft ervoor gezorgd dat ik, afgelopen December, een herseninfarct heb gehad en ik op de intensive care ben beland.
Ik kon niet meer praten en was halfzijdig verlamd...
Het is volgens de artsen een miraculeus wonder dat ik volledig hersteld ben en ik deze brief kan schrijven, dit schijnt nagenoeg niet voor te komen. Een en ander doet mij beseffen dat ik mijn taks bereikt heb en ik ben extreem dankbaar voor mijn herstel, maar wat moet ik nu?
Maatschappelijk wringt en klemt dit ook buiten alle proportie en mag gerust in de categorie 'toeslagenaffaire' geplaatst worden.
Concreet zou ik u om een donatie willen vragen zodat wij in ieder geval in ons thuis kunnen blijven en een kans krijgen er weer wat van de maken en werkzaamheden wat binnen het opgelopen letsel past vorm te geven en weer zelfredzaam te worden.
Wij willen en zullen blijven strijden tegen verzekeraarsfraude en tegen corrupte verzekerings 'deskundigen', welke in onze kwestie onmiskenbaar het geval is. Verander in de toeslagenaffaire het woord belastingdienst in verzekeraar en u heeft ons verhaal. Onze kwestie is dan ook niet nieuw of onbekend, doch treft ons door een onderneming te hebben gehad dubbel zo hard daar wij nergens op hebben terug kunnen vallen. Momenteel klagen wij zo'n verzekerings 'deskundige' aan bij het Medisch Tuchtcollege, wij knokken door maar helaas niet meer in 'stilte' en dienen wij een beroep op u te doen en u om een donatie te vragen...
Dank u wel!
René Leemans