Zahra……door jou heeft Stichting Paard in Nood Spanje (Los Caballos Luna) een onuitwisbare indruk achtergelaten op ons en zijn Pien en ik afgelopen juli naar Spanje afgereisd om daar 16 dagen te gaan helpen. Nog nooit hebben we gevoeld wat we daar hebben ervaren. Dit is zo sterk, dat wij heimwee hebben naar iets wat we nog maar 2 weken kennen. Al langer volgde ik deze stichting via FB. Meer en meer raakte ik onder de indruk van de passie, bevlogenheid, deskundigheid, liefde en inzet voor verwaarloosde, mishandelde en getraumatiseerde paarden. En toen kwam Zahra, een witte merrie. Meer dood dan levend, doorligplekken, zwaar vermagerd en niet op de benen kunnen staan. Dagenlang weken Laura en haar team niet van je zijde, zorgden ze ervoor dat je met behulp van vele vrijwilligers en een takel regelmatig even kon staan, 24 uur per dag waken bij je, koliekaanvallen gepareerd, je wonden liefdevol verzorgend en toen bleek je ook nog eens dragend. Dat kon eigenlijk helemaal niet!! Gevochten hebben ze voor jou en je kleine meid. Ondanks alle deskundige hulp (o.a. dierenkliniek) en alle deskundigheid van Laura en haar team heeft je kleine meid het helaas niet gered. Je hinnik ging tot op het bot. Hier in NL stroomden de tranen over mijn wangen, hoe moet dat dan zijn voor Laura en haar team….intens verdrietig, murw, woest (om wat mensen dieren aan kunnen doen), maar ook strijdbaar dat er voor jou Zahra nog geknokt moest worden. Alle emoties kwamen voorbij en wisselden elkaar af in een razend tempo.
De sprankeling in de ogen van Zahra, een sprankeling, de wil om te vechten, de wil om te overleven, dit kun je alleen zien wanneer je bereid bent naar een paard te kijken en te luisteren. Als iemand dat kan is dat Lau (Laura).
Ga er maar aanstaan. Elke maand afhankelijk zijn van geld wat via adoptie papa’s en mama’s binnenkomt, geld wat van giften of donateurs binnen moet komen. Nooit wetende of er een volgende maand voldoende geld is. Slapeloze nachten hierdoor. Laat staan wanneer er onverwachte kosten ontstaan. of dat er geld nodig is voor een paard (zoals Zahra). En toch, voor elk paard wat het nodig heeft, vechten. Zelf al jaren wonen in een stacaravan op de finca, geen luxe, geen weelde, wel dicht bij de paarden om ze de goede zorg te kunnen bieden. De meiden uit het team die voor een kleine vrijwilligers bijdrage zich daar met ziel en zaligheid inzetten. Het geld wat binnenkomt gaat volledig op naar de paarden en de zorg die zij nodig hebben.
We zijn nu 4 weken terug, maar het voelt alsof een stukje van ons hart nog daar is. Ons verblijf op de finca en het mogen werken met Laura, het team en de fantastische paarden heeft erg veel indruk gemaakt en hierdoor een heel speciaal plekje in ons hart gekregen. Pien en ik hebben de wens terug te keren in de toekomst. Een veel grotere wens voor ons is dat Laura en haar team de mogelijkheid krijgen om geld beschikbaar te hebben waarmee zij wat investeringen kunnen doen waar zij een aantal jaren mee verder kunnen. Hiervoor is namelijk nooit geld, omdat al het geld altijd naar de paarden gaat.
In de 2 weken dat wij daar waren is een van de auto’s 3x overleden. Elke keer weer een beetje opgelapt om vervolgens weer de brui er aan te geven. Een goede, sterke en betrouwbare auto is onmisbaar voor de stichting. Zij moeten hiermee direct naar een melding kunnen en deze moet een zware trailer kunnen trekken. Hier wordt mee gehooid op de finca, maar ook in beide natuurreservaten. Een goede wegligging evenals het goed kunnen rijden in ruig gebied zijn belangrijk. Onderzoek en ervaring hebben uitgewezen dat een Toyota Hilux hier het beste aan voldoet. Het liefst een iets ouder model, zonder teveel elektronica en 2e hands.
HIERVOOR HEBBEN WE JULLIE HULP HEEL HARD NODIG. Zouden jullie ons hiermee willen helpen? Helpen door te doneren, door dit bericht zoveel mogelijk te delen? In de hoop dat we een mooi bedrag op kunnen halen waarmee zij het werk voor deze prachtige dieren goed voort kunnen zetten.
Lieve groet Pien en Marieke