Begin 2019 kregen wij het vreselijke nieuws dat mijn zusje Naomi (28 jaar) lijdt aan een zeldzame vorm van kanker, rhabdomyosarcoom. Dit is ontstaan in de weke delen bij haar neusbijholte. Na ruim een jaar zware behandelingen met chemokuren en bestralingen dachten we dat Naomi beter was en lieten de controles keer op keer goede uitslagen zien.

Helaas werd onze nachtmerrie vorig jaar oktober werkelijkheid. De kanker bleek uitgezaaid naar een tumor bij haar rib, en ook naar verschillende plekken in haar beenmerg. De artsen hebben gezegd dat ze haar niet meer kunnen genezen. Om de groei af te remmen begon daarna weer een intensieve periode van chemotherapie waar ze in mei mee is gestopt. De scans lieten geen actieve tumorcellen meer zien. We konden met een fijn gevoel op vakantie. Maar wat een ontspannen vakantie had moeten worden, bleek helaas het tegenovergestelde. Naomi kreeg vage klachten, en bij terugkomst werden er op veel plekken nieuwe, snel groeiende tumoren geconstateerd. Het is moeilijk te begrijpen dat er in het ziekenhuis geen behandelingen meer mogelijk zijn, behalve dat ze nu een medicijn slikt dat de tumorgroei mogelijk kan afremmen. Het is onduidelijk wat de prognose is. We hopen nog altijd op een wonder.

Naomi is een krachtige, sterke vrouw, die ondanks deze onwerkelijke, onzekere situatie hoop probeert te houden en positiviteit uitstraalt. In december is ze getrouwd met de liefde van haar leven, Jelle. Een bijzondere dag waar we het leven en de liefde hebben gevierd. Jelle is Naomi’s rots in de branding en zorgt dag in dag uit voor haar. Samen genieten zij van iedere dag en zoeken ze lichtpuntjes. Naomi doet veel aan yoga en meditatie, wat haar rust en ontspanning geeft. Maar er zijn ook momenten van onzekerheid, angst en pijn. Het feit dat er geen genezing mogelijk is met reguliere behandelingen blijft lastig te accepteren voor Naomi en ze blijft daarom zoeken naar alternatieve manieren, en put kracht uit het geloof. 

Naomi heeft mij laten voelen wat echt belangrijk is in het leven: liefde en aandacht voor je dierbaren, en dat deze liefde altijd zal overleven. Vanuit dit gevoel en tegelijkertijd de machteloosheid die ik als zus voel in deze oneerlijke strijd, schrijf ik dit bericht. 

Niemand weet wat de toekomst ons brengt. Maar we weten wel dat Naomi en Jelle ontspanning en afleiding kunnen gebruiken en meer dan verdienen. Een lang weekend weg, een mooi concert of op mindfulness retraite. De precieze invulling kunnen we bij hun laten. 

Je kunt je voorstellen dat deze periode ook een flinke financiële impact heeft voor Naomi en Jelle. Ik wil je daarom vragen een financiële bijdrage te doen waarmee wij Naomi en Jelle kunnen helpen en voor kleine lichtpuntjes kunnen zorgen. Of je nu 10, 50 of 200 euro inlegt, iedere bijdrage is welkom en wordt zeer gewaardeerd! 

Wil je op de hoogte gehouden worden van deze inzamelingsactie? Stuur dan vooral een mailtje naar [email protected]

Alvast heel erg bedankt!

Sharon