Beste mensen, 

Er moet ons iets van het hart. Het gezin van onze vriendin staat op zijn kop. Hieronder het verhaal. 

Laten we bij het begin beginnen.

Na ruim 4 jaar geprobeerd te hebben om zwanger te worden, is het uiteindelijk met behandelingen in een fertiliteitskliniek gelukt. Helaas eindigde de eerste zwangerschap in een miskraam. Maar 3 maanden daarna was het dan toch gelukt: zwanger! 

Deze 4 jaar hebben ontzettend veel geld gekost, zoals u waarschijnlijk zult begrijpen.

Helaas verliep de zwangerschap niet van een leien dakje. Na 9 weken werd onze vriendin ziek. Ze leefden van ziekenhuisopname naar ziekenhuisopname. Met 27 weken zwangerschap (na een dreigende (extreme) vroeggeboorte) werd besloten tot aan de geboorte in het ziekenhuis te blijven.

Door de opnames en het ziek zijn, werd haar contract niet verlengd. Kort daarna, ongeveer 8 weken later, verloor ook haar man zijn baan. 

Hun leven stond op zijn kop en dat met een tweeling op komst. De zorgen werden groter en groter. 

Het is ondanks de roerige tijd gelukt dat de tweeling, met helaas wel een groeiachterstand, bleef zitten tot 33 weken. 

Na de geboorte leek de start van de tweeling, naar omstandigheden, goed te gaan.

Maar helaas kwam het gezin wederom een heleboel ellende tegemoet. Ellende die zich nog steeds afspeelt. Allereerst is onze vriendin nog steeds niet aan het werk. Door de situatie thuis, is dit niet mogelijk en is zij, op dit moment, voor 100% afgekeurd. Haar man, heeft gelukkig wel weer werk.

Daarbij zijn de kinderen echte zorgenkindjes. Hun zoon heeft veel ziekenhuisopnames nodig en er worden regelmatig bezoekjes gebracht aan het UMCG Groningen, wat niet in de koude kleren gaat zitten.

Het grootste probleem is echter hun dochter. Zij is geboren met een afwijking aan haar ogen. Ze heeft namelijk horizontale nystagmus en daardoor een zicht van maximaal 15%. Daarbij heeft zij ook de onderliggende aandoening albinisme. Deze twee factoren zorgen voor een zeer slecht zicht, wat er toe leidt dat er veel aanpassingen in huis nodig zijn. Hun dochter kan weinig direct licht verdragen, maar heeft wel indirect licht nodig. In huis zijn verschillende aanpassingen nodig, zoals aanpassingen in de badkamer, de keuken, de vloer, de trap (ze kan nauwelijks traplopen, zodat ze het alsnog kan leren), maar ook speciale armaturen en zonwering met een uv- filter van 98%. Voor de laatste 2 aanpassingen ligt een aanvraag bij de WMO. 

Het gezin blijft hoopvol en positief.

De overige aanpassingen kunnen niet via de WMO aangevraagd worden. Dit moet helaas uit eigen zak komen. U zult begrijpen dat dit niet mogelijk is vanwege de huidige financiële situatie. 

Op dit moment leeft de dochter ruim 3 a 4 dagen in de week bij de oma&opa. Dit omdat zij thuis, vanwege extreme lichthinder (tuin en huisligging op het zuiden), niet kan functioneren. Oma&opa hebben dat niet en hebben het gehele huis voorzien van rolluiken. Daarbij zijn ook daar kleine aanpassingen gedaan, als tijdelijke oplossing. U zult begrijpen, dat het geen gezonde situatie is dat de dochter niet "normaal" thuis kan zijn. Daarbij komt ook nog dat er geregeld nieuwe brillen aangeschaft moeten worden, omdat er telkens veel verandert qua zicht. Helaas worden de brillen bijna niet vergoed door de zorgverzekeraar, ondanks een medische verklaring.

Daarom vragen wij uw hulp. Wetende dat de ouders dit lastig vinden en dit daarom nooit zullen doen, zijn wij deze actie gestart.

Dit gezin heeft echt genoeg op hun bordje. Zij verdienen rust. En die rust kunnen wij hen geven. Laten we proberen om voor hen de overige aanpassingen te kunnen realiseren. Deze materiële oplossing, brengt zeker 60% meer rust. Vooral omdat het gezin dan weer samen kan leven, zonder een extreme hindernis in het huis.

Wilt u hen helpen? Alle kleine beetjes helpen. We zijn u enorm dankbaar..

Hartelijk dank!