Lieve allemaal,

Hierbij vraag ik om hulp voor Marianne, een lieve klant van mijn kattentrimsalon. Lees ajb rustig het hele verhaal! (Sorry voor de enorme tekst.)

Eind 2019 besloot Marianne, dat ze heel graag een Maine Coon wilde. Ze heeft haar hele leven al katten. Doordat zij een ernstige vorm van reuma heeft is zij veel thuis. Ze had gespaard en zich verdiept waar ze op moest letten bij de aanschaf (testen etc), ze ging niet over 1 nacht ijs. Ook had ze zich, heel wijs, verdiept in een dierenverzekering zodat ze een Maine Coon alle zorg zou kunnen bieden die die nodig zou hebben met haar beperkte inkomen. Ook was er een spaarpotje gemaakt om de eigenbijdrage te kunnen betalen als dat nodig was.

Ze had wat catteries bekeken en na over en weer contact en bezoek kwam Kai bij haar wonen. Kai kwam bij een fokker vandaan die adverteerde met kittens met stamboom, uitgebreid testen,sterke ouders en verhuizen op de juiste leeftijd met entingen, chip etc. Ook de prijs was “normaal”.

Al snel werd duidelijk dat Kai niesziekte heeft en tandvleesproblemen. Flapjes overtollig tandvlees (“wildgroei”) werden weggesneden en een aantal gebitselementen werden verwijderd als Kai net een jaar is. Gelukkig was hij verzekerd.

Kai vertoont wat “agressief gedrag” hij kon enorm bijten en uithalen. Er is contact met de fokker en ook met een gedragsspecialist. Naar aanleiding hiervan krijgt Kai een vriendje, ditmaal van een andere cattery waar al even een fijn contact mee is.

Weken geleden kwam Kai zijn vriendje bij mij in de trimsalon voor een trimbeurt. Deze verliep prima en ik werd gevraagd of ik haar andere Maine Coonkater Kai aan huis wil komen trimmen. Kai is al vaak bij de kliniek geweest en is behoorlijk wagenziek. Natuurlijk wil ik dat als dat beter is voor Kai.

Ik kwam aan in een waar kattendomein, het hele ruime appartement ademt liefde voor katten uit, overal is aan gedacht, klimplankjes naar hoge plekjes, krabpalen, ruime kattenbakken, krabpalen en een afgezet balkon. Knap als je weet dat het personeel van Kai moet rondkomen van een arbeidsongeschiktheidsuitkering. Het is wel duidelijk dat ze alles voor de 2 boeven over heeft.

Als snel zag ik dat Kai niet in orde is, hij loopt afwijkend, heeft minder energie dan zijn vriendje en verzorgt plaatselijk zijn vacht onvoldoende. Ik kan wat klitten verwijderen maar Kai heeft duidelijk spanning en al snel is de grens bereikt.

Waar ik bij ben wordt de dierenarts gebeld over de door mij geconstateerde problemen. En dan komt alles in een stroomversnelling en komt het vrouwtje van Kai in een ware nachtmerrie.De volgende dag constateert de dierenarts patella luxatie aan beide knieën maar merkt ook pijn aan zijn achterhand, foto’s wijzen uit dat er ook problemen zijn met zijn heupen. Een doorverwijzing volgt.

Omdat ze geen eigen vervoer heeft en haar vriend moet werken ga ik de week erna mee naar het orthopedisch consult bij Evidensia. Daar word vastgesteld dat Kai milde HD aan beide heupen heeft maar krijgen we tot onze schrik te horen dat Kai Neurologische problemen lijkt te hebben, zijn ogen reageren niet goed op licht en hij sleept met zijn achterpoten. Kai is zo boos op de tafel dat de graad patella luxatie niet wordt vastgesteld. 

Vorige week is Kai bij de neuroloog geweest, hij heeft een MRI van zijn hersenen gehad. Na nachten wakker liggen met allerlei ideeën wat het kan zijn blijkt Kai problemen met zijn middenoor aan beide kanten te hebben en in 1 oor zit een poliep of wildgroei. Hiervoor is een consult bij een KNO-arts nodig. De knieschijven worden nog gecontroleerd maar omdat er geen orthopeed in de kliniek is kan de graad niet officieel worden vastgesteld maar is duidelijk dat het tenminste 2 is en waarschijnlijk hoger. Duidelijk is wel dat Kai aan beide knieën een operatie nodig heeft om pijnvrij door het leven te gaan.

En daar sta je dan als eigenaar. De bedragen bij specialistenklinieken liegen er niet om. Deze moeten worden voorgeschoten, klinieken zijn door eerdere ervaringen niet meer bereid een eigenaar uitstel van betaling te geven, ook al ben je verzekerd en krijg je het bedrag minus eigenbijdrage binnen enkele dagen gestort. De bodem van het spaarpotje is reeds bereikt, alle familie en vrienden hebben inmiddels al een keer voorgeschoten en sommige hebben de eigen bijdrage gesponsord.

Even een opsomming van 2021 (in april werd Kai 1 jaar):

- gebitsbehandeling2: €272,75 waarvan 80% vergoed (in 2020 al €450)
- Consult, roes en röntgen achterlijf: €294,05 waarvan 80% vergoed
- Eerste consult orthopeed €135 (80% vergoed)
- Consult en scan neuroloog: €1.070 (waarvan alleen de scan en roes voor 80% vergoed worden want het maximum voor consultvergoeding is al bereikt).
- Extra pijnmedicatie €41,35 80% vergoed.

Dit is de opsomming van de kosten en vergoedingen van dit jaar tot nu toe. (In 2020 is er ookal flink gedeclareerd door de niesziekte en voor de gingivitus stomatitis complex van het gebit.

Wat nog gaat volgen:

- consult en onderzoek KNO (as dinsdag) geschat €500 waarvan alleen van de onderzoekskosten (ca. €350 80% vergoed wordt de rest voor eigen rekening)
2 x pl-operatie a €1500= €3000 waarvan 80% vergoed.

Dan gaan er nog praktische kosten volgen, na een knie-operatie moet Kai 6 weken benchrust houden, gelukkig hebben we al de toezegging voor het lenen van 1 bench en kan ik fijne kragen leveren maar er zijn badmatten, een drinkfontein (waarbij hij geen hinder heeft van de kap), voerpuzzels etc nodig. Ook daarvoorzal ik het eea schenken). En is er hulp nodig bij de verzorging van Kai tijdens de revalidatie (hulp bij verschonen bench en kattenbak omdat dat door de reuma moeilijk gaat).

Uitgerekend moet Marianne in totaal  €2000 zelf bijdragen in alle kosten. Kai is nu 15 maanden, herplaatsen of euthanasie is echt geen optie. Ik hoop dat jullie begrijpen dat zo’n hoge bijdrage niet op te brengen is voor Marianne, het is ook geen bedrag dat je mag verwachten aan medische kosten als je een (ras)kitten aanschaft.

Het is loodzwaar voor Marianne, bovenop de slapeloze nachten over de financiële zorgen is er eerst en vooral het verdriet over de pijn van Kai maar ook de stress van alle bezoeken (en ja met het vooruitzicht dat hij over enige tijd weer pijnvrij en gelukkig kan zijn is dat het wel waard!) en het zware herstel. Maar hem niet laten behandelen is ook geen optie. 

(En natuurlijk is de fokker geïnformeerd en is zij gevraagd bij te dragen, dat contact loopt maar dat is nu niet voldoende.)

Zoals jullie lezen ben ik hier dichtbij betrokken, ik ben ook in het bezit van alle facturen en rapportages (en ben er ook deels zelf bij geweest) daarnaast heb ik Marianne in korte tijd goed leren kennen, een ongelooflijk lieve, eerlijke en oprechte “poezenmoeder”.
Marianne wilde niet om hulp vragen, schaamt zich daarvoor, maar met wat er nu nog gaat komen staat ze met haar rug tegen de muur, ik heb deze kreet om hulp dan ook opgesteld met haar toestemming.

Mijn partner Patrick en ik helpen al op alle mogelijke manieren, praktisch (vervoer) spullen, luisterend oor, meedenken over medische beslissingen en ook wij schieten een rekening voor maar ook wij kunnen dit niet alleen!

Wij kunnen alleen maar hopen dat dierenvrienden belangeloos willen helpen, iedere euro is er 1.

Marianne zal haar best doen iedereen persoonlijk te bedanken en natuurlijk zullen wij jullie op de hoogte houden over alle bezoeken en ingrepen van lieve Kai.