Hallo allemaal,
Voordat ik jullie uitleg waar ik jullie hulp bij nodig heb, zal ik mezelf even voorstellen. Mijn naam is Gilian, geboren in 1978, wat mij 43 jaar maakt. Sinds mijn 5e heb ik door een ongeval, een dwarslaesie op thorecaal 6 niveau. Dit betekent dat ik tot borsthoogte geen gevoel en geen spierwerking heb. Hierdoor ben ik vanaf mijn 5e jaar dus al afhankelijk van een rolstoel. Meestal geen probleem, in die zin dat ik mij wel red in het leven. Heb een positief karakter en probeer alles te doen wat ik kan doen.
Op mijn 19e heb ik mijn rijbewijs gehaald en via het UWV een bruikleenauto ontvangen, voor gebruik tijdens de studie en daarna het werk. Tot 2013… Door omstandigheden ben ik thuis komen te zitten en moest ik op zoek naar een andere baan. Een tijd waarin het ontzettend moeilijk was om een administratieve baan te vinden, met een vast contract, want dat was een eis. Na een aantal maanden werd mijn bruikleenauto ingenomen, omdat ik geen baan had… Mijn vrijheid werd me afgenomen, mijn zelfstandigheid, mijn sociale leven kwam onder druk en een baan zoeken werd nog lastiger.
Uiteindelijk heb ik een tweedehands bus kunnen aanschaffen uit 2003, met aanpassingen waar ik mee uit de voeten kon... (nou ja, wielen dan natuurlijk ;-) )
Mijn vrijheid terug, een opleiding voor Persoonlijk Begeleider kunnen volgen en nu een ontzettende leuke baan als woonbegeleider voor mensen met een verstandelijke beperkingen. In mijn baan kan ik alles doen, wat mijn andere collega’s ook doen, dus hier staat mijn beperking mij niet in de weg. Voor mijn werk, heb ik dus een auto nodig. Taxi wordt niet vergoed, dus ik ben aangewezen op eigen vervoer.
Nu komt mijn probleem en mijn vraag aan jullie… Mijn huidige bus, een Mercedes Vito uit 2003, roest uit elkaar en kost me zo’n 2000 euro per jaar aan reparaties. Of hij door de APK komt, is iedere keer weer afwachten. Hij is gewoon aan vervanging toe…
Alleen gaat het allemaal niet zo makkelijk meer, wat betreft vergoedingen. Een vergoeding krijg ik wel, maar er wordt tegenwoordig een eigen bijdrage gevraagd. En ik begrijp het prima hoor, ieder ander die werkt moet ook zelf een auto kopen. Alleen… als ik zou kunnen lopen en in een normale auto kunnen rijden, dan had ik nu een leuk tweedehands autootje aangeschaft van rond de 2000 a 3000 euro… Dat zou ik dus ook zien als een leuke eigen bijdrage en vooral een betaalbare. Daar wordt helaas anders overgedacht door de instanties en mijn eigen bijdrage voor een basic bestelwagen, zonder extra’s en waarin ik 1 persoon extra mee kan nemen, zal afgerond € 10.000,- kosten. Dit is nogal een bedrag, wat ik niet zo maar heb liggen. Er zijn immers ook genoeg andere kosten (huis, medische hulpmiddelen, etc). En hoe ik ook heb gezocht, ik heb nog geen kweker kunnen vinden die geldboompjes verkoopt…
Dus, mijn vraag aan jullie…. Zouden jullie een bijdrage willen leveren voor de aanschaf van een aangepaste rolstoelbus? Ik zal jullie ontzettend dankbaar zijn. Jullie leveren niet alleen een deel voor de nieuwe bus, maar ook een deel aan mijn vrijheid, mijn sociale leven en een leven waarin mijn beperkingen zo min mogelijk aanwezig zijn.