Vandaag werd ik, zoals wel vaker, benaderd door iemand die mijn naam kent uit een blad nav interviews die ik doe. Deze vrouw, ze wil graag anoniem blijven want haar schaamte is groot (en wanneer je het mij vraagt geheel onterecht) maar ik snap het wel. Ze wilde haar verhaal doen, maar zelfs als ik het voor elkaar krijg om haar verhaal anoniem te laten publiceren (redacties willen graag altijd een foto bij dit soort 'real life' verhalen) weet ik dat ze daar niet op korte termijn mee geholpen is. En dat moet wel. Ze is een moeder zoals er duizenden zijn in Nederland, een die hard werkt, in haar geval als kleine horeca ondernemer, het beste met haar kind voor heeft, maar door de lockdowns en de stijgende kosten nu aan het einde van haar latijn is. Ik quote hier letterlijk een stukje van haar mail:
'Ik schaam mij vreselijk en tegelijkertijd denk ik: ik wil mijn kind ook eten kunnen geven. Haar naar haar school kunnen rijden zonder dat ik mijn zakken en tassen leeg moet schudden om te kunnen tanken met kleingeld, en me zo erg schamen dat ik tegen de tankbediende of de kassabediende in de supermarkt zeg dat de batterij van mijn telefoon leeg is en ik daarom 'wel met kleingeld moet betalen.' Ik ben altijd zo ontzettend trots geweest dat ik als ondernemer mijn hoofd boven water hield, bij niemand mijn hand hoefde op te houden, ondanks een afwezige ex, en zelfs een spaarpotje voor mijn dochter bij elkaar wist te sprokkelen zodat ze haar kamer kon inrichten als ze ooit gaat studeren. Niet alleen is mijn eigen spaarpotje nu helemaal weg, maar ook dat van haar en ik jank elke avond de ogen uit mijn kop omdat ik haar geld heb moeten gebruiken om eten te kopen, en haar moet zeggen dat ik geen aardbeien, die ze zo lekker vindt, mee kan nemen omdat ze te duur zijn. Mijn kat moet naar de dierenarts en ook dat stel ik uit, dingen die ervoor zorgen dat ik buikpijn krijg, Het voelt als falen, ook al weet ik dat het niet aan mij licht' [sic]
Ik wil deze vrouw zo graag helpen. Zodat haar kat naar de dierenarts kan om zijn gebit te laten reinigen. Zodat haar dochter weer eens de aardbeien kan eten, die ze zo graag lust. En zodat ze kan afrekenen zonder haar statiegeld te hoeven gebruiken. Misschien om weer een heel klein spaarpotje te maken, zodat ze een doorstart kan maken met haar zaakje. Jullie ook? Alles helpt. Dankjulliewel.